Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ηριαννάδα



Σχετική εικόνα
Σίγουρα θα υπέπεσε στην αντίληψή σας η περιβόητη υπόθεση της Ηριάννας.

Κατ' αρχάς να επισημανθεί εν τάχει για όσους δεν έχουν υπόψη τους την υπόθεση ότι η Ηριάννα (της οποίας το επώνυμο, επειδή δεν είναι επιβεβαιωμένο, δε χρειάζεται να αναπαράγουμε) είναι μια κοπέλα καταδικασμένη σε 13 χρόνια φυλακή, διότι βρέθηκε αποτύπωμα του DNA της σε γεμιστήρα όπλου, το οποίο εντοπίστηκε σε γιάφκα των "Πυρήνων της Φωτιάς".
Δεν κατάφερε να δικαιολογήσει πώς βρέθηκε το DNA της στο συγκεκριμένο σημείο και το Δικαστήριο την έκρινε ένοχη.
Έκτοτε η καταδικασθείσα (στηριζόμενη κατά κύριο λόγο σε "αλληλέγγυους" του αντιεξουσιαστικού χώρου, αλλά και σε πλήθος αριστερόστροφων ΜΜΕ και πολιτών) ζητά την αναστολή της εκτέλεσης της ποινής της. Δηλαδή, να την αποφυλακίσουν, καίτοι καταδικασθείσα.
Βασικό της επιχείρημα είναι οι σπουδές της (είναι διδακτορική φοιτήτρια) και ότι η φυλακή της κόβει τα φτερά.
Η ίδια ισχυρίζεται ότι διώκεται για τις "κοινωνικές της σχέσεις" με μέλη των ΠτΦ.
Οι δικαστικές αρχές απέρριψαν το αίτημα αποφυλάκισής της, με το σκεπτικό ότι ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της τρομοκρατικής δράσης προμηνύει επανάληψη ανάλογων πράξεων σε βάρος του κοινωνικού συνόλου και αποφάνθηκαν πως θα εκτίσει κανονικά την ποινή, όπως προβλέπεται από το νόμο.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.


 Αποτέλεσμα εικόνας για στη φυλακη για κοινωνικες σχεσεις

Λίγες σκέψεις για τα όσα έχουν συμβεί αυτές τις ημέρες.


1. Αν αυτό που ζητούν οι υποστηρικτές της είναι η αποφυλάκισή της, ενώ έχει καταδικαστεί ως ένοχη, τότε έχουν άδικο. Διότι ένας ένοχος δεν μπορεί να αποφυλακίζεται παρά μόνο για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγω πολύ προχωρημένης ηλικίας.


2. Αν αυτό που ζητούν είναι η αθώωσή της, με βάση το σκεπτικό ότι το δείγμα DNA δεν είναι σωστό να θεωρείται αποδεικτικό στοιχείο τέλεσης εγκληματικής πράξης, συμφωνώ με τη διαμαρτυρία. Κι εγώ είμαι ιδιαιτέρως επιφυλακτικός σχετικά με αυτή τη μέθοδο, για πολλούς λόγους (ενδεχόμενη χάλκευση στοιχείων, ανεξέλεγκτη από τον κοινό άνθρωπο κ.ο.κ.) που δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε.
Αλλά τότε δεν πρέπει να ζητάμε να αποφυλακιστεί παρατύπως η συγκεκριμένη, αλλά να ζητάμε να αλλάξει ο νόμος, ώστε το DNA να μη θεωρείται αποδεικτικό στοιχείο. Όσο όμως υφίσταται ο σημερινός νόμος, είναι αυτονόητο πως υπερισχύει της βουλήσεως του καθενός εξ ημών.


3. Αν το αίτημα της αποφυλάκισης βασίζεται στο σκεπτικό ότι "το κορίτσι σπουδάζει", τότε αυτό είναι τελείως παράλογο και εξωφρενικό, καθώς δημιουργεί προηγούμενο ώστε καθένας που σπουδάζει να μπορεί να μην τιμωρείται για το αδίκημα που έχει καταδικαστεί, επικαλούμενος τις σπουδές του.
Ή ακόμη χειρότερα ένας καταδικασθείς για κάποιο έγκλημα να βρίσκει τον τρόπο να γραφτεί σε μια σχολή και, πατώντας σε αυτό, να επιτυγχάνει την πρόωρη αποφυλάκισή του.

Αποτέλεσμα εικόνας για ηριαννα επιθετο πατερας

4. Αν το αίτημα βασίζεται στον συμψηφισμό με την αποφυλάκιση των Χρυσαυγιτών, τότε απλώς παραλογίζονται. Διότι οι Χρυσαυγίτες δεν αποφυλακίστηκαν με κάποιον χαριστικό, παράνομο ή παράτυπο τρόπο, αλλά επειδή παρήλθε το 18μηνο της προφυλάκισής τους, όπως προβλέπει ο νόμος. Δεν ήταν το "γούστο" κανενός εισαγγελέα (όπως κάκιστα αναπαράγουν τα υποστηρικτικά προς την Ηριάννα media), αλλά η σύννομη διαδικασία, η οποία όταν δεν είχε τηρηθεί (περίπτωση Σακκά), είχαμε ξεσηκωθεί όλοι για να αποφυλακιστεί.
Κοινώς, οι Χρυσαυγίτες ακόμη δεν έχουν καταδικαστεί ως ένοχοι, για να μπορούμε να "συγκρίνουμε" την αντιμετώπισή των με αυτήν της Ηριάννας από το δικαστικό σώμα. Το ότι κακώς, κάκιστα (σε βαθμό που να γεννά έως και υποψίες) έχει καθυστερήσει πολύ η δίκη της Χρυσής Αυγής, με αποτέλεσμα να παρέλθει το 18μηνο που προβλέπεται για προφυλάκιση, είναι ένα σοβαρό ζήτημα.
Αλλά η αποφυλάκιση των χρυσαυγιτών δεν ήταν χατίρι κανενός, παρά πρόβλεψη του νόμου, που λέει ότι άνθρωπος που δεν έχει δικαστεί δεν μπορεί να κρατείται για περισσότερους από 18 μήνες. Αυτό λέει ο νόμος.
Η Ηριάννα, όμως, δεν είναι προφυλακισμένη. Είναι καταδικασμένη.


5. Αν το αίτημα βασίζεται στον συμψηφισμό με τις αδικίες της Δικαιοσύνης (να'το το οξύμωρο) γενικώς, τότε προκύπτει παραδοχή του άδικου χαρακτήρα του ίδιου του αιτήματος. Διότι, όταν το επιχείρημα για τη δικαίωση κάποιου δεν είναι ότι "δικαίως πρέπει να βγει έξω", αλλά ότι "υπάρχουν και άλλοι πολλοί που αδίκως βρίσκονται έξω" (π.χ. Παπαγεωργόπουλος για.... "λόγους υγείας" κλπ), άρα "γιατί να μη βγει κι αυτή;", τότε έμμεσα παραδέχονται ότι κι αυτή, αν βγει τελικά, θα είναι απλώς άλλη μία που θα βρίσκεται αδίκως έξω.
Πρόκειται για παραλογικό επιχείρημα που δε στέκεται πουθενά.

6. Ναι, αναμφίβολα η Δικαιοσύνη έχει ταξικά στοιχεία, αναλογιζόμενοι ότι γενικώς κάθε εξουσία έχει ταξικό χαρακτήρα, εξυπηρετώντας κατά προτεραιότητα τους ισχυρούς. Ωστόσο ταυτόχρονα σε πλείστες περιπτώσεις αναδεικνύεται και το αντίθετο. Καθημερινά ενημερώνομαι για δικαίωση δανειοληπτών από δικαστήρια με αντίπαλο τις τράπεζες για υποθέσεις υποθήκης σπιτιών. Και μιλάμε κυρίως για λαϊκές οικογένειες. Ναι, η Δικαιοσύνη έχει δώσει πάρα πολλά αρνητικότατα δείγματα γραφής (ιδίως σε υποθέσεις που αφορούν μεγαλοεπιχειρηματίες, βλ. NOOR-1), αλλά ο μηδενισμός και η απαξίωσή της είναι και άδικη και πολύ επικίνδυνη. Διότι η απαξίωση της Δικαιοσύνης ενισχύει την αξία της αυτοδικίας, με ό,τι αυτή συνεπάγεται (σ.σ. η ηθική του χρυσαυγίτη και της "ένοπλης πολιτοφυλακής").
Αυτό δε σημαίνει φυσικά πως οι αποφάσεις των δικαστών είναι υπεράνω κριτικής (όπως σκούζει ο Κυριάκος), αλλά πως χρειάζεται κάποιο μέτρο στην κριτική ώστε να μη γυρίσει στη συνέχεια ως μπούμπερανγκ στα κεφάλια μας.
-κι αν σας ενοχλεί η συνεχής επίκληση στο νόμο, ξανασκεφτείτε το: ακόμη και ο κακός νόμος είναι σε κάποιος βαθμό προστάτης των αδυνάτων: αντίθετό του είναι η ανομία που είναι το περιβάλλον πλήρους και άνευ ορίων επικράτησης των δυνατών.-

Αποτέλεσμα εικόνας για ηριαννα επεισοδια ερμου



7. Το ποιόν και η προέλευση των αντιδράσεων για την υπόθεση (εμπρησμοί, απειλές στους δικαστές, σπασίματα και τα λοιπά γνωστά) είναι μάλλον ενισχυτικό στοιχείο για να μη δικαιωθεί η Ηριάννα και όχι το αντίθετο. Και ίσως εσκεμμένα και επιτηδευμένα. Αυτοί οι χώροι απ' αυτό τρέφονται: απ' την κατασκευή ηρώων αδίκως κυνηγημένων και κατατρεγμένων. Ίσως ο ίδιος ο χώρος να προτιμάει μια "ηρωίδα στη φυλακή" παρά μια "αποφυλακισμένη δικαιωμένη απ' την αστική δικαιοσύνη". Για να 'χει λόγους και ηχηρές αφορμές για στρατολόγηση νέων μελών στον Α/Α χώρο και για νέες πορείες αλληλεγγύης, κουκλοθέατρο με μπάτσους στην Πατησίων κλπ. Απ' αυτά ζει. Ο χώρος είναι πολύ πιο κουτοπόνηρος απ' όσο αφελώς τον θεωρούμε. Και γι' αυτό κάνει ό,τι μπορεί για να τη χώσει πιο βαθιά στη φυλακή.
Αν αρχίσουν και... δικαιώνονται απ' την "αστική δικαιοσύνη" οι του χώρου, τότε θα ισχύσει αυτό που εύγλωττα και ευστοχότατα έγραψε ο Καβάφης: "και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους; Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις"


8.. Αν στη θέση της Ηριάννας ήταν κάποιος "ποινικός" (ναι, λες και οι Πυρήνες της Φωτιάς δεν είναι ποινικοί, αλλά τελοσπάντων...) ή κάποιος χρυσαυγίτης, τότε οι ίδιοι που φωνάζουν σήμερα και διαδηλώνουν ως "αλληλέγγυοι" θα χρησιμοποιούσαν τα ίδια επιχειρήματα για να υπερασπιστούν τον με ελλιπή στοιχεία κρατούμενο;
(π.χ. "κόβετε τα φτερά ενός νέου επιστήμονα, καταστρέφετε τη ζωή του" ,"το DNA δεν είναι επαρκές ενοχοποιητικό στοιχείο" κλπ)
Διότι έχω την εντύπωση πως ο χώρος αυτός φωνάζει "λευτεριά στους συντρόφους που βρίσκονται στα κελιά". Άρα ο συγκεκριμένος χώρος θα αντιδρούσε ομοίως, ακόμη και αν η Ηριάννα ομολογούσε.
Επίσης θα ήταν χρήσιμο να μάθουμε τη θέση του χώρου αυτού που πρωτοστατεί στις αντιδράσεις για την Ηριάννα σχετικά με το αν συμφωνεί ή όχι με τη φυλάκιση των μελών των Πυρήνων της Φωτιάς, που έχουν παραδεχθεί τη συμμετοχή τους.
Επομένως τα περί "δικαιώματος στις σπουδές" κλπ είναι απλώς το "τυράκι" για να τσιμπήσουν οι προοδευτικοί άνθρωποι που δεν ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Είναι το δόλωμα για τους ευαισθητοποιημένους σε θέματα δικαιωμάτων πολίτες..


9. Αν υπάρχει δικαστική πλάνη, τότε πρέπει να περιμένουμε την επανεξέταση της ουσίας της υπόθεσης στο Εφετείο, όπου θα μπορέσει (εύχομαι) η Ηριάννα να αποδείξει την αθωότητά της, εάν είναι αθώα.
Μακάρι να είναι αθώα και να αποδείξει στο Εφετείο το λάθος της πρωτόδικης απόφασης.
Να το αποδείξει με τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα.
(δεν είμαι νομικός, δε γνωρίζω τις ακριβείς διαδικασίες, αλλά νομίζω πως ένας καταδικασμένος, αν επισυνάψει καινούρια στοιχεία, μπορεί να επιτύχει επανεξέταση της υπόθεσης)
Ώσπου να γίνει αυτό όμως, είναι καταδικασμένη σε 13 χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και η θέση της, όπως προβλέπει ο νόμος, είναι στη φυλακή.
Αλλιώς να τις καταργήσουμε τις φυλακές.

(Δυστυχώς, αγαπητοί μου, το παλιό πιασάρικο τσιτάτο για τις φυλακές και τα σχολεία δεν ισχύει καθόλου. Όπου κλείνει μια φυλακή, δεν ανοίγει ένα σχολείο, παρά μόνο βγαίνουν μερικοί παραπάνω κακοποιοί έξω. Ώσπου να βρεθεί κάποιος άλλος επαρκής και αξιόπιστος τρόπος τιμωρίας και σωφρονισμού των αδικησάντων και προστασίας της κοινωνίας, τουλάχιστον...
Μια προοδευτική κοινωνία δε νοείται να ζητά κατάργηση των φυλακών, αλλά οφείλει να απαιτεί ανθρώπινες συνθήκες στις φυλακές, ώστε να είναι εφικτός ο σωφρονισμός και η επακόλουθη επανένταξη)

Αποτέλεσμα εικόνας για αναγκαιοτητα φυλακης


ΥΓ.: Στην υπόθεση Ρωμανού, ο οποίος είχε αιτηθεί εκπαιδευτικές άδειες, επικαλούμενος τη φοιτητική του ιδιότητα, κι εγώ όπως και σχεδόν όλος ο επονομαζόμενος "προοδευτικός χώρος" (τρομάρα του) διαμαρτυρηθήκαμε για την "κακιά Δικαιοσύνη" που δε δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στο παιδί, ώστε να μορφωθεί, να σπουδάσει και, όταν βγει, να είναι άλλος άνθρωπος, σύμφωνα με τις αρχές του σωφρονισμού, όπως τον οραματίστηκε ο διαφωτιστής Μπεκαρία.
"Φασίστες" τους ανεβάζαμε... "φασίστες" τους κατεβάζαμε τους δικαστικούς που έκριναν πως ο Ρωμανός είναι επίφοβος για τέλεση νέων αδικημάτων.
Ωστόσο, "πριν αλλέκτορα φωνήσαι τρις", ο Ρωμανός ένιωσα πως με εξέθεσε, παραδεχόμενος πως το αίτημά του για εκπαιδευτική άδεια είναι απλώς πρόφαση για να αποδράσει και ότι δεν έχει μετανιώσει ούτε στο ελάχιστο για τα πεπραγμένα του.
Βρεθήκαμε δηλαδή τόσοι και τόσοι υποτίθεται ώριμοι και μορφωμένοι άνθρωποι να υπερασπιζόμαστε το αίτημα ενός τύπου ο οποίος κατά παραδοχή του θα χρησιμοποιούσε την τάχα εκπαιδευτική άδεια για να αποδράσει και να συνεχίσει την τρομοκρατική (ναι, ναι εντάξει, επαναστατική) δράση του...
Με αφορμή, μεταξύ άλλων, και αυτό το περιστατικό, θα ήθελε η ταπεινότητά μου να συμβουλεύσει τους πραγματικά πολλούς προοδευτικούς ανθρώπους που καλόπιστα και καλοπροαίρετα, αποδεχόμενοι το θεμελιώδες αίτημα για διά της παιδείας σωφρονισμό και επανόρθωση, συντάσσονται στο πλευρό της Ηριάννας, να κρατούν μικρό καλάθι διότι είθισται οι υψηλές αξίες (δικαιοσύνη, παιδεία κλπ.) να χρησιμοποιούνται συχνά ως προφάσεις απλώς για να ευαισθητοποιήσουν τον προοδευτικό κόσμο και να τον παγιδεύσουν στην υποστήριξη θέσεων και πράξεων που είμαι βέβαιος πως η πλειονότητά τους δε συμφωνεί ούτε κατ' ελάχιστο.
Αυτή όμως η επίκληση των εννοιών με μεγάλο ηθικό βάρος και η συνακόλουθη εκμετάλλευση των δημοκρατικών αντανακλαστικών και της ανθρώπινης ευαισθησίας των προοδευτικών πολιτών αποτελεί πάγια τακτική ανθρώπων αδίστακτων και καιροσκόπων, οι οποίοι κάθε άλλο παρά προοδευτικοί μπορούν να χαρακτηριστούν.


ΥΓ.2: Για αποφυγή παρεξηγήσεων, θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχουν επαρκή και αδιάσειστα στοιχεία για να καταδικαστεί ένας άνθρωπος για κάποιο αδίκημα.
Είμαι εξαιρετικά επιφυλακτικός για το θέμα του DNA.
Φοβάμαι για τον τρόπο χρήσης αυτών των μέσων.
Μπορεί να υπάρξει και στοχοποίηση ανθρώπων, την οποία δεν μπορεί να ελέγξει κανείς.
Είναι ένα εργαλείο στα χέρια λίγων ειδικών σε κάποια εργαστήρια της αστυνομίας και... τρέχα γύρευε!
Από κει και πέρα όμως, άλλο να διαμαρτύρεσαι για την αδικία που ενδεχομένως υπήρξε στην εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και άλλο να στήνεται ολόκληρο κίνημα που απαιτεί αποφυλάκιση της καταδικασθείσης λόγω... σπουδών.


ΥΓ.3: Όπως προείπα, ούτε είμαι νομικός ούτε έχω πλήρη γνώση της δικογραφίας, ούτως ώστε να μπορώ να αποφανθώ με κάποια βεβαιότητα αν η Ηριάννα δικαίως βρίσκεται στη φυλακή ή όχι.
Πέραν του νομικού ζητήματος όμως, προκύπτει και ένα ηθικό, το οποίο μας αφορά ως κοινωνία εξίσου με το νομικό.
Εντάξει, η "κοινωνική σχέση" με εγκληματίες δε σε καθιστά εγκληματία από νομική άποψη.
Από ηθική όμως άποψη, πώς σας φαίνεται ο συγχρωτισμός ενός ανθρώπου με εγκληματίες;
Αν γνωρίσετε κάποιον που είναι πολύ στενός φίλος με ανθρώπους που ανήκουν σε τρομοκρατικές οργανώσεις και "παίζουν" με καλάσνικωφ, βόμβες, γκαζάκια κλπ, εσείς θα τον θεωρήσετε "σόι άνθρωπο";
Θα τον εμπιστευόσασταν τυφλά ότι σας λέει την πλήρη αλήθεια, ούτως ώστε να βάλετε τα δυνατά σας για να δικαιωθεί;
Αν ο γιος σας ή η κόρη σας σχετιζόταν πολύ στενά με τέτοια άτομα, τι θα πιστεύατε;
Ότι έχει ή δεν έχει σχέση με τις "ασχολίες" των φίλων του;
Θα ανησυχούσατε βάσιμα για τη συμμετοχή του στις "ασχολίες" αυτές ή θα λέγατε "έλα μωρέ, οι φίλοι του τα κάνουν αυτά- ο γιος μου/η κόρη μου αποκλείεται να έχει κάποια σχέση";
"Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" έλεγαν πάντως οι αρχαίοι.
Και ξαναλέω πως αυτό δεν το λέω από νομική αλλά από ηθική άποψη.
Απλώς για να προσέχουμε με ποιους ταυτιζόμαστε ενίοτε, παρασυρμένοι από το -δίκαιο συχνά- παράπονο ή μένος μας έναντι των αποφάσεων των δικαστικών λειτουργών.

10 σχόλια:

  1. @ Ξεκινώ λίγο παράτυπα, αλλά η σημείωση εδώ έχει σχέση με την προηγούμενη ανάρτηση.
    Δεν έχεις δώσει την εντύπωση ότι απαντάς επιλεκτικά σε δεύτερα σχόλια ή ακόμα και πρώτα στις αναρτήσεις σου τόσα χρόνια τώρα. Το λέω, επειδή σε κάποια σχόλια ο αναγνώστης μπορεί να επιθυμεί κάποια απάντηση και φυσικά δεν λέω πάντα σε όλα, καθώς μπορεί να έχεις καλυφθεί από το περιεχόμενό τους και να μην είναι απαραίτητη η συνέχεια - αν και για μένα η ευγένεια υπαγορεύει μια μικρή έστω απάντηση. Αυτό βέβαια εξαρτάται από τον διαχειριστή του κάθε ιστολόγιου και πώς θέλει να κινείται μέσα σ’ αυτόν. Είναι σίγουρα ελεύθερος να κάνει αυτό που τον αντιπροσωπεύει, όμως κι ο κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα να πει τη γνώμη του, αφού κάνει έναν κόπο να αναγνώσει το κείμενο και μάλιστα με την αρμόζουσα προσοχή.@

    Όσον αφορά το θέμα που παρουσιάζεις σήμερα, ομολογώ ότι είχα διαβάσει πολύ λίγα πράγματα και δεν συμφωνώ καθόλου με την κοινωνία να παίρνει θέση σαν να παρακολουθεί ένα ακόμα τηλεοπτικό ριάλιτι (επίκαιρη πάλι η προηγούμενη ανάρτηση) ή έναν ποδοσφαιρικό αγώνα (με τα μπαχαλάκια του μαζί). Θεωρώ ότι είναι της μόδας το λαϊκό δικαστήριο, όπου για πολλοστή φορά όλοι γίνονται δικηγόροι, εισαγγελείς και δικαστές. Κάθε τρεις και λίγο βρίσκεται κάποιο ζήτημα για το οποίο πολλοί είναι έτοιμοι να πάρουν θέση είτε γνωρίζουν είτε όχι, όμως το κάνουν γιατί πιστεύουν ότι τα ξέρουν όλα. Στον τόπο μας δυστυχώς όλοι είναι «γιατροί», «δικηγόροι», «εκπαιδευτικοί», «οικονομολόγοι», «μάγειρες» και πολλά άλλα, επειδή κάπου άκουσαν κάτι ή διάβασαν κάτι κι έτσι νομίζουν ότι είναι και ειδικοί.

    Η δικαιοσύνη συχνά δεν είναι αθώα και το έχουμε αντιληφθεί πολύ καλά όλοι αυτό, όμως ακολουθείται μια διαδικασία και υπάρχουν έγγραφοι και ψηφισμένοι νόμοι. Όταν υπάρχει διαφωνία ως προς το περιεχόμενο των νόμων ή την τήρηση της διαδικασίας, τότε υπάρχουν αντίστοιχοι τυπικοί και νόμιμοι τρόποι να διεκδικηθεί η αλλαγή τους. Οι άσφαιρες τουφεκιές δεν μου λένε τίποτε προσωπικά και έχει γίνει πολύ φτηνό όλο αυτό πια.

    Υπάρχουν περιπτώσεις επίσης άλλων ατόμων στις φυλακές που δεν έγιναν γνωστά μέσα από τα ΜΜΕ και κανείς δεν βγήκε να τους υπερασπιστεί από την κοινωνία. Όλοι οι άλλοι είτε έκαναν χρήση των γνωριμιών τους είτε υπάρχουν άλλα συμφέροντα να γίνεται φασαρία γύρω από το όνομά τους... Συμφωνώ με όσα λες για τους χώρους με τους οποίους εμφανίζεται να εμπλέκεται η συγκεκριμένη κοπέλα.

    Συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επίσης, οι μορφωμένοι και υποτιθέμενα ώριμοι δεν δικαιούνται στο λάθος; Αυτό το έχεις ξαναπεί και σε άλλες στιγμές εδώ και μου κάνει εντύπωση, γιατί μορφωμένος είσαι και μια κάποια ωριμότητα την έχεις νομίζω. Δεν συμφωνώ με αυτή τη διάκριση, αν και έχει τύχει να μιλήσω κι εγώ έτσι πιστεύοντας ίσως λανθασμένα ότι ο μορφωμένος και πιθανόν ώριμος μπορεί να κατανοήσει σε βάθος κάποια πράγματα, ενώ με έχουν εκπλήξει άνθρωποι χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου με τη σοφία των θέσεων και απόψεών τους. Στη σημερινή εποχή θα έλεγα να μην έχουμε ιδιαίτερες αξιώσεις από τους υποτιθέμενα μορφωμένους και ώριμους. Ένα μείζον ζήτημα προς συζήτηση αυτό και ας το αφήσουμε προς το παρόν. Σίγουρα όμως μέγιστου ενδιαφέροντος, καθώς ουσιαστική μόρφωση, καλλιέργεια και ωριμότητα εξαρτώνται από πάρα πολλούς παράγοντες και έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην κοινωνία και την εξέλιξή της.

      «Ο αναμάρτητος υμών πρώτος τον λίθον βαλέτω».
      Αυτό το αναφέρω πάνω στο τελευταίο που γράφεις, διότι μου φαίνεται λίγο επιπόλαιη και απόλυτη η κρίση σου εκεί. Αν κάποιος σχετίζεται με ναρκωτικά, με αναρχικούς χώρους, με βαθιά θρησκευόμενους, με λάτρεις της λαϊκής μουσικής της σειράς σημαίνει ότι όλοι όσοι τον συναναστρέφονται είναι κι εκείνοι το ίδιο. Για σκέψου το καλά αυτό...

      Ως πιστή αναγνώστριά σου τόσα χρόνια, όπως κι άλλοι εδώ μέσα, θέλω να πιστεύω ότι είναι σημαντικό να επισημαίνω κάτι που δεν μου άρεσε ή δεν μου ταίριαξε, όπως αντίστοιχα τονίζω και εκφράζω ειλικρινά την θετική μου εντύπωση από τα γραπτά σου, αλλά και την επιβεβαίωση όταν ταυτίζονται οι απόψεις μας. Το συγκεκριμένο κείμενο, ενώ έκανες προσπάθεια να το δεις από πολλές πλευρές και όσο το δυνατόν ολοκληρωμένα (με καλύπτει πολύ αυτό πάντα), είχε το άρωμα δικαστικής αίθουσας κι εκεί με χαλούσε.
      Μάλιστα, κ. δικαστά...
      (Μπα, να αλλάξεις καριέρα.)

      Διαγραφή
    2. Ναι, το αντιλήφθηκα διαβάζοντάς το εκ των υστέρων ότι μοιάζει κάπως δικηγορίστικο το κείμενο, αλλά νομίζω πως λόγω της θεματολογίας, του ταιριάζει.
      Και μάλλον αυτό θα επιδίωκα απ' την αρχή.
      Έτσι κι αλλιώς γενικώς δικηγορίστικα επιχειρηματολογώ συνήθως...

      Όπως το λες: "ριάλιτι" καθίσταται κάθε λίγο και λιγάκι ένα θέμα για το οποίο οι μισοί βρίζουν τους άλλους μισούς που κάθε φορά είναι όλα τα κακά του κόσμου.
      Και φυσικά γινόμαστε όλοι αναλυτές επί παντός επιστητού: από δίκες και οικονομία, μέχρι αστυνομικά, εκπαιδευτικά θέατρα και ενίοτε -κούφια η ώρα που τ' ακούει- γινόμαστε και σεισμολόγοι, που τσακωνόμαστε για το πόσα ρίχτερ ήταν ο τάδε σεισμός, ενώ πάντα κάποιος πιο... ψαγμένος θα αναφερθεί στην παράμετρο του... εστιακού βάθους!

      Κι επίσης, όπως είπες, υπάρχουν τόσα και τόσα άτομα που σαπίζουν στις φυλακές (άλλοτε δικαίως και άλλοτε αδίκως), τα οποία δεν έχουν όμως πρόσβαση σε κόμματα και "συλλογικότητες"(sic), με αποτέλεσμα να τα τρώει η μαρμάγκα στην "μπουζού".
      Αξιοπρόσεκτα πολλοί από τον χώρο των αντιεξουσιαστών είναι γόνοι επιφανών αστικών οικογενειών, εξ ου και τον έχουν συνήθως τον τρόπο τους, αν δεν μπορούν να ξεγλιστρήσουν με δικηγόρο την Κούρτοβικ, τουλάχιστον να ξεσηκώσουν τσουνάμι αντιδράσεων στη μισή χώρα για πάρτη τους.
      Οι υπόλοιποι... όπου φτωχός κι η μοίρα του!

      Για το ζήτημα της συναναστροφής, δεν αντιλέγω ότι δεν είναι δεδομένο ότι αν κάνεις παρέα με τους Χ είσαι σώνει και καλά κι εσύ Χ.
      Απλώς λέω ότι κατά κανόνα συμβαίνει να σχετιζόμαστε με ανθρώπους που έχουν παρόμοιες ανησυχίες, συνήθειες και δραστηριότητες με εμάς.
      Και ιδίως στην περίπτωση που μιλάμε για ανθρώπους που έχουν δραστηριότητες ιδιαίτερα επικίνδυνες και προφανώς ζουν με το φόβο της "καρφωτής", του "χαφιέ" κλπ. είναι ακόμη πιο λογικό να μην εντάσσουν στους κύκλους τους άτομα που δεν είναι της απολύτου εμπιστοσύνης τους.
      Και απόλυτη εμπιστοσύνη στο έγκλημα κατά κανόνα προκύπτει όταν υπάρχει αμοιβαία συμμετοχή και κίνδυνος. Όταν "τον κρατάς και σε κρατάει". Όταν "μετέχεις στους ίδιους κινδύνους", όπως έγραφε και ο πρόγονός μας ο Λυσίας επ' αυτού του θέματος.
      Αυτό βέβαια, όπως χιλιοδιευκρίνισα δεν είναι νομικό ζήτημα, αλλά ηθικό. Νομικά η συναναστροφή δεν μπορεί να διώκεται προφανώς... ασχέτως αν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει.
      Γι' αυτό δε θα θεωρούσα καθόλου επιπόλαιη την πανάρχαια ρήση "όμοιος ομοίω αεί πελάζει", η οποία επιβίωσε στις μέρες μας και με τη δημώδη μορφή "δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι".
      Η λαϊκή σοφία συνήθως ξεπερνά σε πνευματική διαύγεια την απεραντολόγο περιπτωσιολογία.


      ΥΓ.: Εντάξει, για τα παράπονα έχεις δίκιο. Ίσως έχει να κάνει με τον τρόπο γραφής του καθενός μας: άλλοι γράφουν με τρόπο που μοιάζει να μην επιδέχεται άλλη ανταπάντηση και άλλοι με τρόπο που την επιδέχονται. Ή ίσως να 'ναι και από απροσεξία.
      Εγώ π.χ. ανήκω στην πρώτη κατηγορία και το έχω... αποδεχτεί!
      Πάντως έχεις δίκιο και θα προσπαθήσω να το διορθώσω στο εξής.

      Διαγραφή
  2. Επειδή παρακολουθώ την υπόθεση από την αρχή και όχι τώρα που ανέβηκε ψηλά στην επικαιρότητα, ως άνθρωπος και ως νομικός έχω να σου πω ότι καταρχάς υποπέφτεις σε ορισμένα σφάλματα στην ανάπτυξη του σκεπτικού σου, αφενός γιατί δεν είσαι νομικός, αφετέρου επειδή προφανώς δεν έχεις λάβει υπόψη σου όλες τις παραμέτρους της υπόθεσης.
    Λες: “δεν κατάφερε να δικαιολογήσει πώς βρέθηκε το DNA της στο συγκεκριμένο σημείο”. Λάθος! Δεν είναι αυτή που πρέπει να αποδείξει ότι είναι αθώα, αλλά η πολιτική αγωγή που πρέπει να αποδείξει ότι είναι ένοχη. Αυτό επιτάσσει το τεκμήριο της αθωότητας. Το βάρος της απόδειξης δεν το έχει ο κατηγορούμενος (αυτό που λέμε κοινώς, απόδειξέ μου ότι δεν είσαι ελέφαντας), αλλά ο κατήγορος. Το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει μέχρι την αμετάκλητη, δηλαδή σε δεύτερο βαθμό, καταδίκη. Επομένως, ακόμη κι αν σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκε, αυτό δε σημαίνει ότι είναι σίγουρα ένοχη. Για αυτό το λόγο, δίνεται και το δικαίωμα της αναστολής εκτέλεσης της ποινής, γιατί μπορεί εν τέλει να αποδειχθεί αθώα και να έχει χάσει στο μεταξύ αρκετά χρόνια μέσα στη φυλακή. Κατά το στάδιο αυτό του πρώτου βαθμού, λόγοι αναστολής μπορεί να είναι οποιοιδήποτε λόγοι που μπορεί να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη βλάβη και όχι μόνο οι λόγοι υγείας. Άρα λοιπόν και οι σπουδές μπορεί να είναι ένας τέτοιος λόγος και άρα ναι, μπορεί να ζητήσει την αποφυλάκισή της “καίτοι καταδικασθείσα”. Καθόλου παράλογο, αλλά νομικά προβλεπόμενο.
    Λες: “βρέθηκε αποτύπωμα του DNA της σε γεμιστήρα όπλου, το οποίο εντοπίστηκε σε γιάφκα των "Πυρήνων της Φωτιάς". Ο γεμιστήρας μαζί με άλλο οπλισμό βρέθηκε στην Πανεπιστημιούπολη. Ο οπλισμός αυτός δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε καμιά εγκληματική ενέργεια. Ο άνθρωπος που εντόπισε τον οπλισμό και ειδοποίησε την αστυνομία δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ να ξανακαταθέσει διότι είναι αγνώστου διαμονής. Και πάμε στο DNA. To δείγμα που βρέθηκε ήταν τόσο μικρό ώστε εξαντλήθηκε με την πρώτη εξέταση στο εργαστήριο της αστυνομίας και έτσι δεν κατέστη δυνατή η επανεξέτασή του. Τουλάχιστον 250 επιστήμονες βιολόγοι και γενετιστές έκαναν δημόσια δήλωση ότι γενικά δεν μπορεί μια δικαστική απόφαση να βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στο DNA, γιατί ακόμη και σε επαρκή δείγματα τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα αξιόπιστα, ότι το δείγμα που βρέθηκε ήταν μικρότερο από τα επιστημονικώς αποδεκτά όρια, ότι το εργαστήριο της αστυνομίας δεν είναι πιστοποιημένο, ότι το γενετικό υλικό μπορεί εύκολα εκούσια ή ακούσια να μεταφερθεί κ.α. Να υποθέσω πως όλοι αυτοί είναι αναρχικοί ή μήπως συριζαίοι; Με άλλα λόγια η εξέταση DNA αποτελεί μόνο ένα από τα αποδεικτικά μέσα στην ποινική δίκη, που πρέπει να συναξιολογείται αλλά δεν είναι επαρκές από μόνο του για να οδηγήσει σε καταδίκη. Στην προκειμένη περίπτωση, ήταν το μόνο απτό στοιχείο και πάλι αμφιλεγόμενο, γιατί ακόμη και η ταυτοποίηση σε αυτό το μικρό δείγμα δεν ήταν πλήρης. Εγώ βιολόγος δεν είμαι, αλλά για να το λένε αυτό τόσοι ειδήμονες, κάτι παραπάνω θα ξέρουν.
    Λες ότι είναι παράλογο το επιχείρημα ότι “το κορίτσι σπουδάζει”. Το κορίτσι δεν σπουδάζει απλώς, Μαζεστίξ! Από το 2011 που πρωτοσυνελήφθη - όχι γιατί ήταν ύποπτη η ίδια, αλλά ο φίλος της στο σπίτι του οποίου βρισκόταν κι αυτή και ο οποίος αθωώθηκε αμετάκλητα και ομόφωνα - τέλειωσε το πανεπιστήμιο με άριστα, έκανε μεταπτυχιακό και τώρα διδακτορικό. Αυτό εμένα μου δείχνει ένα άτομο κανονικά ενταγμένο στο κοινωνικό σύστημα που εξελίσσεται και κάνει ότι κάνουν οι περισσότεροι νέοι στην ηλικία της και με το παραπάνω. Ξέρεις πολλούς τρομοκράτες, πολλούς αναρχικούς, πολλούς χρυσαυγίτες με διδακτορικά και πανεπιστημιακή καριέρα; Όλο αυτό το διάστημα ήταν ελεύθερη με περιοριστικούς όρους τους οποίους δεν παραβίασε ούτε προέβη σε καμιά εγκληματική ενέργεια. Από που προκύπτει λοιπόν ο κίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων;
    (συνεχίζεται)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο λόγος λοιπόν που ζητάω κι εγώ μαζί με πολλούς άλλους (επιστήμονες, καθηγητές πανεπιστημίου, καλλιτέχνες, αθλητές και άλλα τέτοια αναρχικά στοιχεία) την αποφυλάκισή της είναι γιατί, με βάση τουλάχιστον τα στοιχεία της δικογραφίας που ήρθαν στη δημοσιότητα, η καταδίκη της βασίζεται σε ένα σαθρό κατηγορητήριο με ελλιπή τεκμηρίωση που αποτελεί πλήγμα για το κράτος δικαίου.
    Από κει και πέρα, συμφωνώ ότι δεν υπάρχει ισότητα στη παρανομία και δεν με ενδιαφέρουν οι συμψηφισμοί. Ότι οι δικαστές δεν είναι αμερόληπτοι, ότι θεωρούν πως βρίσκονται μετά τον Θεό, το γνωρίζω.
    Το ότι την Ηριάννα την στηρίζουν οι αναρχικοί και διάφορες αριστερές οργανώσεις δεν είναι δικό της πρόβλημα ούτε δική της επιλογή. Η κοπέλα ζητάει την υποστήριξη όλων. Ποτέ δεν δήλωσε αναρχική, το αντίθετο. Δεν είχε η ίδια ευθέως σχέση με μέλη της ΣΦΠ, αλλά ο φίλος της που – το τονίζω – αθωωώθηκε γι’ αυτό. Και ξέρεις πολύ καλά ότι όσοι είναι αναρχικοί δεν αποποιούνται της ιδεολογίας τους όσες βαριές κατηγορίες κι αν τους βαρύνουν, ίσα ίσα το παίζουν και ήρωες. Μάλλον περισσότερο κακό της κάνουν όσοι προκαλούν μπάχαλο. Το πρόβλημα είναι των λοιπών πολιτικών δυνάμεων που αρέσκονται να αποκαλούνται και να διαφημίζονται ως “δημοκρατικές” και αντί να τοποθετηθούν επί της ουσίας του θέματος, δεν ασχολήθηκαν παρά μόνο τις τελευταίες μέρες κι αυτό για να κάνουν αντιπολίτευση. Το ότι οι αναρχικοί και οι διάφοροι αλληλέγγυοι ανέλαβαν εργολαβικά την υπεράσπισή της (μολονότι δεν είναι οι μόνοι, απλά κάνουν περισσότερη φασαρία) δεν είναι κάτι που μπορεί η ίδια να το ελέγξει. Ας το σκεφτούν και οι κατά τα λοιπά “δημοκράτες” που έχουν παραδώσει εν λευκώ την υπόθεση της προάσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε όλους αυτούς, κατά τον ίδιο τρόπο που η αριστερά έχει αφήσει διαχρονικά να καπηλεύονται την έννοια της πατρίδας οι δεξιοί και ακροδεξιοί.
    Τέλος, σε ό,τι αφορά τις κοινωνικές σχέσεις, εσύ είσαι σίγουρος ότι γνωρίζεις τις κρυφές συνήθειες και ασχολίες των φίλων, των συγγενών, των συναδέλφων, όλων των ανθρώπων με τους οποίους συναναστρέφεσαι; Καταλαβαίνεις πόσο επικίνδυνο είναι για τον καθένα μας να κρίνεται και ακόμα χειρότερα να διώκεται για τις κοινωνικές του σχέσεις και το βάρος της απόδειξης να πέφτει στον ίδιο;
    ΥΓ. Με συγχωρείς για το σεντόνι, αλλά είναι μια υπόθεση που με έχει προβληματίσει πάρα πολύ τον τελευταίο ενάμιση μήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Σοφία.
      Θα απαντήσω εδώ συνολικά.

      Κατ' αρχάς, όπως προείπα, δεν είμαι νομικός, οπότε συγχώρησέ μου την ελλιπή γνώστη στα διαδικαστικά.

      Το ότι ο κατήγορος βαρύνεται με την υποχρέωση να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου, το γνωρίζω (νομίζω είναι η μεγάλη διαφοροποίηση που έφερε το ρωμαϊκό δίκαιο σε σχέση με το αρχαιοελληνικό, όπου ο κατηγορούμενος έπρεπε να αποδείξει ότι είναι αθώος!).
      Ωστόσο, στην υπόθεση αυτή υπάρχει ενοχοποιητικό στοιχείο (το αμφιλεγόμενο έστω δείγμα DNA). Επομένως προκύπτει και το ερώτημα: πώς βρέθηκε το DNA της στον οπλισμό;
      Άρα, εφόσον υφίσταται ενοχοποιητικό στοιχείο, οφείλει η κατηγορούμενη να το αντικρούσει.
      Και νομίζω (αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με) πως στα θέματα εγκληματικών οργανώσεων και τρομοκρατίας, για να καταδικαστείς δε χρειάζεται να αποδειχθεί ότι συμμετείχες σε κάποια συγκεκριμένη ενέργεια, αλλά κολάσιμη είναι και από μόνη της η ένταξη και η συμμετοχή σε κάποια οργάνωση.
      (π.χ. ο Κασιδιάρης της Χρυσής Αυγής δε σχετίζεται με κανένα συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά διώκεται για ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης)
      Και τελοσπάντων στο καθαρά νομικό κομμάτι δεν είμαι σε θέση να επεκταθώ, διότι δεν είμαι νομικός και προφανώς υπολείπομαι σε γνώσεις και σε νομική επιχειρηματολογία.

      Για το θέμα του DNA, όπως είπα και παραπάνω, και εγώ είμαι αρκετά επιφυλακτικός έως και αρνητικός με τη χρήση του, διότι φοβάμαι ακριβώς αυτές τις καταστάσεις, όπως αυτή που περιέγραψες. Το βιολογικό εργαστήριο έβγαλε ένα πόρισμα και τρέχα-γύρευε τι γίνεται με αυτό. Και ποιος το ελέγχει. Και αν οι άλλοι βιολόγοι πουν τα αντίθετα, τότε τι γίνεται; Ποιον να πιστέψουμε; Και για πολλούς λόγους μιας γενικότερης "τεχνοφοβίας" (όπως την αποκαλούν στα ευρω-φιλελέδικα) απ' την οποία διακατέχομαι, είμαι ιδιαιτέρως ανήσυχος για τον τρόπο χρήσης αυτού του μέσου.
      Από τη στιγμή όμως που ο νόμος το δέχεται ως αποδεικτικό στοιχείο, τότε δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους δικαστές επειδή το έλαβαν υπ' όψιν τους (ως όφειλαν), αλλά μπορούμε κάλλιστα να διαμαρτυρηθούμε και να ζητήσουμε αλλαγή της νομοθεσίας, ώστε το DNA να μην αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο για το δικαστήριο.

      Σχετικά με το θέμα των κοινωνικών σχέσεων, διευκρίνισα πως σε καμία περίπτωση αυτό δεν μπορεί να σταθεί νομικά, αλλά -μεταξύ μας και κουβέντα να γίνεται- στην πραγματικότητα και πέρα από τα της δίκης, δείχνει ότι πιθανότατα υπάρχει κάποια σχέση.
      Επικολλώ κι εδώ αυτό που απάντησα στη Γλαύκη επί του θέματος:

      "Απλώς λέω ότι κατά κανόνα συμβαίνει να σχετιζόμαστε με ανθρώπους που έχουν παρόμοιες ανησυχίες, συνήθειες και δραστηριότητες με εμάς.
      Και ιδίως στην περίπτωση που μιλάμε για ανθρώπους που έχουν δραστηριότητες ιδιαίτερα επικίνδυνες και προφανώς ζουν με το φόβο της "καρφωτής", του "χαφιέ" κλπ. είναι ακόμη πιο λογικό να μην εντάσσουν στους κύκλους τους άτομα που δεν είναι της απολύτου εμπιστοσύνης τους.
      Και απόλυτη εμπιστοσύνη στο έγκλημα κατά κανόνα προκύπτει όταν υπάρχει αμοιβαία συμμετοχή και κίνδυνος. Όταν "τον κρατάς και σε κρατάει". Όταν "μετέχεις στους ίδιους κινδύνους", όπως έγραφε και ο πρόγονός μας ο Λυσίας επ' αυτού του θέματος."

      Νομίζω πως δε λέω κάτι παράλογο.
      Το ότι δεν ισχύει στο 100% των περιπτώσεων και ότι υπάρχουν και εξαιρέσεις, ναι φυσικά το δέχομαι.
      (και γι' αυτό, άλλωστε, και δε στέκει νομικά κατηγορητήριο με βάση κοινωνικές σχέσεις)
      Αλλά ότι κατά κανόνα κοινωνικώς ισχύουν τα παραπάνω, νομίζω πως όλοι πάνω-κάτω το δεχόμαστε.
      Αλλιώς κανείς δε θα είχε πρόβλημα το παιδί του να κάνει παρέα με ναρκομανείς, παραβατικούς, φασίστες κλπ.
      Κάτι τέτοιο, όμως δεν ισχύει φυσικά.

      Διαγραφή
    2. Επίσης, θα υπενθυμίσω πως δεν ισχυρίστηκα πως όποιος συντάσσεται με την Ηριάννα στο αίτημά της για αποφυλάκιση είναι αναρχικός.
      Χρησιμοποίησα προσεκτικά το ρήμα "πρωτοστατεί" για τον αναρχικό χώρο σχετικά με τις αντιδράσεις.
      Και σημείωσα (κατά λέξη) ότι οι αντιδράσεις προέρχονται από πολίτες προοδευτικών αντιλήψεων και ευαισθητοποιημένους σε θέματα δικαιωμάτων. Σε κάποιο σημείο έγραψα μόνο (και όχι κακοπροαίρετα) ότι αντιδρούν κυρίως αριστερόστροφα ΜΜΕ και πολίτες. Και νομίζω πως δεν έχω άδικο.
      Για να μην πω όλοι, αλλά σχεδόν όλοι όσοι έχω δει να αντιδρούν σχετίζονται με τον χώρο "αριστερά του ΠΑΣΟΚ και δώθε"
      Και δεν είναι κακό αυτό.
      Σε θέματα δικαιωμάτων αντιδρά περισσότερο ο αριστερός χώρος, ενώ σε θέματα π.χ. εθνικά αντιδρά περισσότερο ο δεξιός χώρος. Ούτε εκείνο είναι κακό.
      Ε λοιπόν π.χ. από τους χιλιάδες αθλητές, υπέγραψαν 80τόσοι μια δήλωση υπέρ της Ηριάννας. Μεταξύ τους ο Κωφίδης, ο Παππάς και άλλοι που είναι γνωστό ότι πρόσκεινται στην αριστερά. Δεν είναι κακό, αλλά έτσι συμβαίνει.
      Αντιστοίχως πλήθος πανεπιστημιακών, καλλιτεχνών κλπ τοποθετήθηκε κατά βάση συμβατά με την ιδεολογική του τοποθέτηση.
      Προφανώς υπάρχει και ένα άλλο πλήθος (μικρότερο ή μεγαλύτερο, δε γνωρίζω) πανεπιστημιακών, αθλητών καλλιτεχνών που δε συμφωνούν με τους παραπάνω.
      Και αυτοί βέβαια λειτουργούν κατά βάση συμβατά με την ιδεολογική τους τοποθέτηση (δεξιοί κλπ)
      Αυτή είναι άλλωστε και η ουσία της ιδεολογίας: διαμορφώνει την οπτική γωνία απ' την οποία βλέπει κανείς τα πράγματα.

      Εύχομαι, πάντως, να τελειώσει η δίκη της Χρυσής Αυγής και θα δεις τότε πώς θα αντιστραφεί η επιχειρηματολογία των δύο πλευρών: οι μεν θα απαιτούν καταδίκη πάση θυσία, ενώ οι δε θα επικαλούνται το τεκμήριο της αθωότητας, τα ελλιπή στοιχεία κλπ.
      Αν προκύψει αθώωση, θα φωνάζουν οι μεν, αδιαφορώντας σ' αυτήν την περίπτωση αν υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις ότι π.χ. ο Κασιδιάρης έχει διαπράξει κάτι κακό (οι φωτογραφίες με τα όπλα, τα ναζιστικά σύμβολα, η έντονη ρητορική και η εκπαίδευση "νεοσύλλεκτων" σε πολεμικές τέχνες δεν αποτελούν απόδειξη ενοχής για κάποιο έγκλημα, αν ακολουθήσουμε τη λογική του "αφού το DNA της βρέθηκε σε όπλο που δε χρησιμοποιήθηκε σε χτύπημα, άρα δεν υπάρχει στοιχείο".
      Αν προκύψει καταδίκη, τότε θα φωνάζουν οι δε για "πολιτική δίωξη", για "φίμωση εκλεγμένων", για "τον Παναθηναϊκάκια εισαγγελέα" (το θυμόμαστε αυτό με τη φωνή του πρωθυπουργού τότε Αντώνη Σαμαρά, να καθοδηγεί τους εισαγγελείς; Αν θυμάμαι καλά, ο "Παναθηναϊκάκιας" ήταν ο εισαγγελέας Ντογιάκος. Εκεί γιατί δε φώναξαν οι μεν για πολιτική δίωξη, για τυφλή δικαιοσύνη και για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων;)
      Τότε, στην περίπτωση που τελειώσει η δίκη, θα αποδεχτούμε την αθώωση Κασιδιάρη ή θα φωνάζουμε ότι οι δικαστές είναι βασιλοχουντικοί και φασισταριά που κάνουν πλάτες στους χρυσαυγίτες;
      Έτσι, το είπα κι αυτό, για να κάνω κι εγώ τον συμψηφισμό μου. Αλλά νομίζω πως οι συμψηφισμοί δε στέκουν νομικά, αλλά στέκουν πολιτικά.
      Δείχνουν ότι η στήριξη στην Ηριάννα μάλλον δεν είναι καθαρά νομικού και ανθρωπιστικού χαρακτήρα, αλλά είναι και πολιτικού-ιδεολογικού χαρακτήρα.
      Ειδάλλως οι ίδιοι άνθρωποι θα είχαν παρόμοια αντίδραση και στις άλλες περιπτώσεις που παρατηρούνται δικαστικές "ανωμαλίες".

      Διαγραφή
    3. Όσο για τις σπουδές, θα διαφωνήσω μαζί σου, Σοφία.
      Όχι, για μένα δεν αποτελούν επαρκή λόγο για να αθωωθεί άτομο που καταδικάστηκε (είτε ορθά είτε λανθασμένα) για τρομοκρατία.
      Είναι πολύ σοβαρή η κατηγορία του εγκλήματος και έχει και το χαρακτήρα της συνεχούς δράσης, ώστε να αποφυλακιστεί έτσι εύκολα.
      Είναι άλλο ένα έγκλημα πάθους, που είναι στιγμιαίο, και άλλο η συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, που είναι διαρκές.
      Το λέω με βάση την απόφαση, ανεξαρτήτως της ορθότητάς της ή μη.
      Αφού υπάρχει απόφαση τέτοια, δεν μπορεί να δοθεί αποφυλάκιση.

      Και να σου πω την αλήθεια, έχω υπ' όψιν μου παλιούς συμφοιτητές με πολύ καλές επιδόσεις στα μαθήματα και με μεταπτυχιακά και με διδακτορικά, που δε θα απέκλεισ τη συμμετοχή τους σε ακραίες ενέργειες.
      Μην ξεχνάμε άλλωστε πως η πολιτική τρομοκρατία επαναστατικού τύπου αφορά κατά κανόνα "διαβασμένα" άτομα.
      Επομένως δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η πιθανότητα μια πολύ καλή στις επιδόσεις της φοιτήτρια να έχει εξοκείλει σε τέτοιες δραστηριότητες.
      Επειδή είχα αρκετή επαφή με ανθρώπους που είτε ηπιότερα είτε φανατικότερα αυτοπροσδιορίζονταν στον ελευθεριακό-αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο, ο συνδυασμός "διδακτορικό στα ανθρώπινα δικαιώματα και έξαλλη δράση" δε μου φαίνεται καθόλου μα καθόλου παράταιρος... Αντιθέτως!

      Και σε τελική ανάλυση, φαντάσου κάθε φυλακισμένος να επικαλείται τη φοιτητική του ιδιότητα (την οποία δεν είναι δύσκολο να αποκτήσει) για να αιτείται αποφυλάκιση για εκπαιδευτικούς λόγους.
      Δεν είναι επικίνδυνο αυτό;

      Τέλος, να ξαναδιευκρινίσω ότι δεν υποστηρίζω τη φυλάκιση της κοπέλας, διότι απλούστατα ως μη νομικός δεν μπορώ να κρίνω σε μια τόσο αμφιλεγόμενη υπόθεση τα στοιχεία ώστε να με οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα αν είναι αθώα ή ένοχη.

      Οι σκέψεις που έγραψα παραπάνω αφορούν στη λογική της "τυφλής" μαζικής υποστήριξης ενός αιτήματος, το οποίο δε φαντάζει και τόσο λογικό, για τους λόγους που ανέφερα στο κυρίως κείμενο.
      Και επίσης συνέστησα αυτοσυγκράτηση στην στήριξη αυτή, ενθυμούμενος την εξαπάτηση στην υπόθεση Ρωμανού, ο οποίος παραδέχθηκε μετά την απόρριψη του δικού του αιτήματος πως η εκπαιδευτική άδεια ήταν απλώς πρόφαση για να βρει τρόπο να αποδράσει και να συνεχίσει τη δράση του.
      Να θυμίσω και τον Σακκά (τον οποίο δικαίως υποστηρίξαμε), που απέδρασε με την άδεια που πήρε...
      Απλώς συνέστησα να είμαστε λίγο πιο πονηρεμένοι και να μην αντιδρούμε ανακλαστικά, αλλά κρίνοντας κατά περίπτωση και χωρίς ταμπού.

      Επίσης έγραψα το κείμενο, διότι παρατηρώ πάντοτε τον προοδευτικό-αριστερό χώρο να είναι ιδιαίτερα επιεικής απέναντι σε όσους έχουν κατηγορηθεί ή καταδικαστεί για τρομοκρατία και ότι σχετικά εύκολα ενστερνίζεται και υιοθετεί αιτήματα, διαμαρτυρίες κλπ, ενώ είμαι βέβαιος πως η μεγάλη πλειοψηφία του χώρου αυτού στην πραγματικότητα δεν υιοθετεί και δε συμφωνεί σε καμία περίπτωση με τις πράξεις των ατόμων αυτών.
      Αλλά υπάρχει μια σχεδόν παραδοσιακή επιείκεια που οδηγεί πολλές φορές -κατά τη γνώμη μου- σε λανθασμένες ή έστω βιαστικές και συναισθηματικές προσεγγίσεις.


      ΥΓ.: Τα σεντόνια είναι χαρά μου!

      ΥΓ.1: Και, όπως διαπιστώνεις, γράφω και μεγαλύτερα σεντόνια!

      Διαγραφή
  4. Μια ωραία τοποθέτηση επί του θέματος εντόπισα γραμμένη από έναν δημοσιογράφο εξαιρετικά αντιπαθή σε μένα, τον Μάνο Βουλαρίνο.
    Παραθέτω αποσπάσματα:

    "Είναι αθώα η Ηριάννα;

    Δεν έχω ιδέα. Αυτό το ξέρει μόνο η ίδια. Αυτό που ξέρω εγώ είναι πως αρκετοί και κάποιοι μάλλον σοβαροί (ναι, και νομικοί) συμπολίτες ισχυρίζονται πως η καταδίκη της βασίστηκε σε ενδείξεις που κανονικά δεν είναι αρκετές για καταδίκη. Εννοείται πως τα οπαδικά κείμενα υποστήριξης των «αλληλέγγυων» τα λαμβάνω υπόψιν τόσο όσο και όλα τα οπαδικά κείμενα, δηλαδή καθόλου. Ακόμα περισσότερο δεν λαμβάνω υπόψιν μου τα ποστ συναισθηματικής ευκοιλιότητας που, ως επιχείρημα αθωότητας, έχουν το νεαρό της ηλικίας ή τις σπουδές ή το ηλιοβασίλεμα στο Σούνιο. Αλλά λαμβάνω υπόψιν τη γνώμη των ανθρώπων που η αντιπάθειά τους για τους τραμπούκους της «εξέγερσης» δεν αλλοιώνει την κρίση τους. Προσθέτω και το ότι δεν έχει πέσει στις οθόνες μου ούτε ένα κείμενο (εννοείται πως αναφέρομαι και πάλι σε κείμενα που δεν είναι γραμμένα από οπαδούς) που να επιχειρηματολογεί υπέρ της επάρκειας των στοιχείων.

    Όλα τα παραπάνω δεν είναι αποδείξεις ούτε αθωότητας ούτε δικαστικής πλάνης. Είναι όμως λόγοι να αμφιβάλλω για την ορθότητα της απόφασης. Και να σκέφτομαι πως όταν στο σχολείο κάποιος προσπαθούσε να μας εξηγήσει το γιατί οι αμφιβολίες είναι υπέρ του κατηγορούμενου λέγοντας πως είναι προτιμότερο να αθωωθούν δέκα ένοχοι παρά να καταδικαστεί ένας αθώος, δεν συμπλήρωνε πως υπάρχει μια εξαίρεση που αφορά τους συμπαθούντες τον τραμπουκισμό.

    Είναι σωστό να κρίνουμε αποφάσεις της δικαιοσύνης;

    Στις αστικές δημοκρατίες, τις οποίες τόσο πολύ εχθρεύονται οι τραμπούκοι συμπατριώτες, οι πολίτες έχουν δικαίωμα να κρίνουν κάθε εξουσία. Και το κάνουν κάθε μέρα. Και κανείς δεν τους εμποδίζει. Η τελευταία φορά που στην Ελλάδα μπήκαν εμπόδια στην κριτική των εξουσιών ήταν η περιοδος '67-74 και όλοι (εκτός από κάποιους πιο σαδομαζοχιστές) συμφωνούμε πως αυτή ήταν μια μάλλον κακή περίοδος. Κάποιοι συμπολίτες ισχυρίζονται πως η κριτική και ο σεβασμός στη δικαιοσύνη δεν πάνε μαζί. Εμένα πάλι, μου φαίνεται πως όχι απλώς πάνε μαζί, αλλά πάνε και αγκαλιά. Γιατί σεβασμός στη δικαιοσύνη δεν σημαίνει ασχολίαστη αποδοχή κάθε απόφασης. Σημαίνει κατανόηση και αναγνώριση της ανάγκης κάθε απόφαση (ακόμα και αυτή που μας φαίνεται άδικη) να εκτελείται ή να αναιρείται στο δικαστήριο από δικαστές και όχι στο δρόμο από τάγματα εφόδου.

    Πρέπει η δικαιοσύνη να λαμβάνει υπόψιν τις αντιδράσεις;

    Φυσικά και όχι. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να πουν το μακρύ και το κοντό τους για κάθε απόφαση δικαστηρίου, αλλά οι δικαστές έχουν υποχρεώση να αδιαφορήσουν πλήρως και για το μακρύ και για το κοντό του καθενός και να πάρουν ανεπηρέαστοι την απόφασή τους. (Οι υποστηρικτές της κυβέρνησης αλλά και οι τραμπούκοι συμπατριώτες μπορεί να μην καταλαβαίνουν πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό το σχήμα που οι άνθρωποι μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα και ταυτόχρονα να κάνουν τη δουλειά τους ανεπηρέαστοι, αλλά αν το καταλάβαιναν δεν θα ήταν υποστηρικτές της κυβέρνησης ή τραμπούκοι). Οτιδήποτε διαφορετικό θα ήταν μάλλον επικίνδυνο. Για να το πω όσο πιο απλά μπορώ, ένας δικαστής που θα καθόριζε τις αποφάσεις του ανάλογα με τα γούστα της κοινής γνώμης θα ήταν το ίδιο επικίνδυνος με εναν γιατρό που θα συνταγογραφούσε μετά από γκάλοπ στο τουίτερ."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ολόκληρο το άρθρο στο http://www.athensvoice.gr/politiki/iriannada-5-erotiseis-kai-alles-toses-apantiseis

      Διαγραφή