Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Η αριστερά είναι ηλίθια


Μολονότι ο αριστερός (ως άτομο) είναι κατά κανόνα πολιτικά πιο εύστροφος από τον δεξιό, η αριστερά όμως (ως χώρος) είναι πενήντα φορές πιο ηλίθια από το χώρο της δεξιάς.
Η δεξιά πάντοτε ένωνε τις δυνάμεις της και εκφραζόταν από ένα χώρο, μέσω του οποίου επιδίωκαν οι συμμετέχοντες να πετύχουν όσα περισσότερα μπορούν που να συμφωνούν με την ιδεολογία τους. Έτσι ο βασιλικός, ο χριστιανοδημοκράτης, ο χουντικός και ο νεοφιλελεύθερος είναι όλοι μαζί σε έναν χώρο και προσπαθούν μέσω αυτού να ικανοποιήσουν τα ιδεολογικά προτάγματά τους. Προφανώς δεν ταυτίζονται ιδεολογικά ο χουντικός κι ο νεοφιλελεύθερος, αλλά μπροστά στην επίτευξη επιμέρους νικών ανέχονται ο ένας τον άλλον και προχωρούν μαζί.
Γιατί χώρια δεν θα μπορούσαν. Μόνο μαζί μπορούν να 'χουν την πλειοψηφία και να περνούν αυτά που θέλουν.

Στην αριστερά κάτι τέτοιο φαντάζει αδιανόητο.
Έστω και σε ένα "και" να διαφωνεί κάποιος με κάποιον άλλον, αυτό αποτελεί επαρκή και αναγκαία αιτία για να φτιάξει ένα δικό του κόμμα ή μια δική του οργάνωση.
Έτσι, η αριστερά αποτελείται από χιλιάδες συλλογικότητες.
Κάθε παρέα και συλλογικότητα. Κάθε συλλογικότητα και ηγετίσκος.

Και φυσικά το κάθε αριστερό γκρουπούσκουλο μισεί πάνω απ' όλα τα ομόσταβλά του.
Από το ίδιο σανό τρώνε άλλωστε και επομένως με αυτούς πρέπει να πλακώνεται αν θέλει να φάει λίγο απ' αυτό.
Οι τσακωμοί δεν είναι απλώς ιδεολογικοί. Έτσι κι αλλιώς ακόμη αναζητείται η... τεράστια ιδεολογική διαφορά ανάμεσα στο Μ-Λ ΚΚΕ και στο ΚΚΕ (μ-λ) που τους κρατάει χώρια δεκαετίες τώρα!
Συνήθως δεν πρόκειται απλώς για τσακωμούς, αλλά για ανήθικα ξεκατινιάσματα και βρώμικα χτυπήματα κάτω απ' τη ζώνη.



Δεν περναέι ποτέ από το μυαλό αυτών των ηλιθίων αριστερών το ενδεχόμενο να μην πλακώνονται για το ποιος θα φάει το σανό του στάβλου τους, αλλά να πάνε όλοι μαζί να κατακτήσουν και τους άλλους στάβλους και το σανό τους μαζί.
Αυτά είναι... ουτοπία για τους αριστερούς της συμφοράς.
Είναι ουτοπία να συστρατευθείς με τους ιδεολογικούς σου συγγενείς για να πετύχεις επιμέρους στόχους.
Αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν είναι ουτοπία να δημιουργήσουμε έναν κόσμο όπου όλοι θα είναι ίσοι, θα δουλεύουν χαρούμενοι, θα αγαπούν και θα σέβονται ο ένας τον άλλον, θα πάψει η εκμετάλλευση, θα εξαφανιστεί το κεφάλαιο, η ανθρωπότητα θα ζήσει χωρίς πολέμους και κουραφέξαλα.
Αν δεν μπορείς, ρε μπαγλαμά, να κάνεις το ελάχιστο, πώς θα πείσεις τον κόσμο ότι το μέγιστο που προτείνεις είναι εφαρμόσιμο;

Η αλήθεια είναι πως δεν πιστεύεις ούτε εσύ ο ίδιος ότι μπορεί να γίνει.
Το μόνο που επιζητείς είναι η διαιώνιση της αποψάρας σου.
Να είσαι στην "απ 'όξω" και να κάθεσαι σε ολομέλειες, σε συνελεύσεις και σε καφενεία να αναλύεις τον καπιταλισμό πίνοντας τσίπουρα.
Αυτός είσαι ηλίθιε αριστερέ.

Την ίδια ώρα οι δεξιοί είναι όλοι μαζί και εφαρμόζουν, όπως μπορούν, το δικό τους μείγμα.
Δεν κατηγορήθηκε ποτέ στα σοβαρά ο χουντικός από τους ομοιδεάτες του ως... "πουλημένος ρεφορμιστής" επειδή συγχρωτίστηκε με τους φεντεραλιστές νεοφιλελεύθερους και τους λαϊκοδεξιούς και ανέχτηκε να περνάει μέρος της φιλοχουντικής ατζέντας έστω και μέσω αστικής δημοκρατίας.

Ούτε εσύ ηλίθιε αριστερέ είπες "Βορίδη δεν είσαι χουντικός πια!" επειδή δέχεται να περνάει όσα περισσότερες απ' τις θέσεις του μπορεί, μέσω της αστικής δημοκρατίας.
Δεν έπαψε να είναι χουντικός επειδή έφυγε απ' την ΕΠΕΝ, διέλυσε το Εθνικό Μέτωπο, έφυγε απ' το ΛάΟΣ και πήγε στην αστικοδημοκρατική ΝΔ να εφαρμόσει τις ιδέες του.
Κλαίει η ψυχή του κάθε που πρέπει να καταφερθεί κατά της Χ.Α. και των μεθόδων της.
Αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να εμπλουτίζει την κυβερνητική πολιτική με τις χουντικές του μεθόδους.
Πες μου ηλίθιε αριστερέ: ο Βορίδης είναι ακόμη χουντικός ή πουλημένος ρεφορμιστής;

Ξέρω πως θα ψάξεις και θα βρεις 5-6 "-ισμούς" για να μου απαντήσεις και να αποφύγεις να κοιταχτείς στον καθρέφτη.
Δεν μπορείς να αποδεχτείς τη διανοητική νίκη του δεξιού.
Εσύ είσαι εθισμένος στην ήττα.
Την αγαπάς την ήττα.
Και μόνο μπροστά στην ιδέα της νίκης τρέμεις.
Τρέμεις μπροστά στην ιδέα πως μπορεί να εφαρμοστούν πέντε πράγματα από αυτά που μας έχεις ζαλίσει τα αρχίδια τόσα χρόνια.


Τι σημαίνει Μαρξιστής, Λενινιστής, Τροτσκιστής, Μαοϊστής, Σταλινιστής κλπ;
Μαλακίες. Τίποτα δε σημαίνει.
Ο καθένας απ' τους παραπάνω έκανε τα σχέδια επί χάρτου και δημιούργησε ένα σοσιαλίζον ιδεολόγημα με βάση τα δεδομένα της χώρας του και της εποχής του.
Ο Μαρξ αυτά που έγραψε, τα έγραψε για τη Γερμανία της εποχής του.
Ο Λένιν για την τσαρική Ρωσία και τον τρόπο που θα μετεξελιχθεί σε Σοβιετική Ένωση.
Ο Μάο για την Κίνα.
Γιατί απλούστατα ήταν πρακτικοί άνθρωποι και δεν κάθονταν σε συνελεύσεις και πάνελ να αναλύουν ιστορίες του περασμένου αιώνα.
Κάθονταν και συνέθεταν τον σοσιαλισμό που ταιριάζει στην εποχή τους και την χώρα τους με βάση τα δεδομένα που ίσχυαν εκεί.
Και κυρίως; Έπεισαν τον κόσμο να ακολουθήσει το σχέδιό τους και κάποιοι εξ αυτών το είδαν να πραγματοποιείται.

Εσύ ρε ηλίθιε αριστερέ τί μοντέλο έχεις προτείνει για την Ελλάδα;
Τι "-ισμό" έχεις δημιουργήσει;
Τίποτα.
Μόνο αποστηθίζεις σελίδες από τα βιβλία εκείνων που έκαναν το αυτονόητο. Αυτό που δεν κάνεις εσύ.
Δηλαδή ακόμα κι η περιβόητη αποψάρα σου.. δεν είναι δική σου!
Τίποτα δεν έχεις να προτείνεις.
Μόνο να γκρινιάζεις ξέρεις.
Και να είσαι επαγγελματίας της "επανάστασης".
Και αγαπημένη σου συνήθεια να βρίζεις όποιον άλλον τολμά να αυτοπροσδιοριστεί ως αριστερός και να μη συμφωνεί έστω και σε ένα "και" σου.




Δες ρε ηλίθιε αριστερέ ποιος είναι ο χώρος σου.
Το ΚΚΕ μόλις πριν λίγες μέρες εξέλεξε γραμματέα με μόνο κριτήριο εκλογής το "ποιος βρίζει περισσότερο τους συριζαίους και τους άλλους εξωκοινοβουλευτικούς που έφυγαν το '91 απ' το Κόμμα".
Το να προσπαθήσεις να συμμαζέψεις την κατάσταση και να τη βελτιώσεις εντός Ε.Ε. είναι ουτοπία άλλωστε.
Το να κάνεις την Ελλάδα του 2013... Σοβιετική Ένωση του 1917, αυτό προφανώς δεν είναι ουτοπία για το Κόμμα!
Λογικά πράγματα...

Ο ΣΥΡΙΖΑ κανει συζητήσεις επί συζητήσεων για τη φυσιογνωμία του και τελικά η απόφαση που βγάζει είναι να... γίνει και άλλη συζήτηση.
Οι... μεγάλοι ριζοσπάστες και αμεσοδημοκράτες των συνιστωσών και των αριστερών πλατφορμών αρνούνται να έχει κάθε μέλος του κόματος την ίδια δύναμη και απαιτούν εξασφαλισμένα ποσοστά ο καθένας για την ομαδούλα του και... από κει και πέρα άμεση δημοκρατία!
Είναι και η διανομή των επιχορηγήσεων μεγάλος πειρασμός βέβαια.
Αλλά ακόμη μεγαλύτερος πειρασμός είναι να νιώθουν πως έχουν δύναμη και ποσοστά μέσα στο κόμμα.
Και ας εκφράζουν (οι συνιστώσες) ελάχιστους πλέον μέσα στο κόμμα.
Η κάθε ομαδούλα που 'χει δέκα νοματαίους δηλαδή θέλει να έχει μεγαλύτερη δύναμη από δέκα άλλα μέλη.
Ισοψηφία γιοκ δηλαδή.
Και όλο αυτό το ντύνουν με τον μανδύα της προστασίας του ριζοσπαστισμού από τα στρογγυλέματα της ηγεσίας.
Αλλά κατά τ' άλλα αυτοί είναι οι μεγάλοι τιμητές της αντισυστημικότητας κλπ.
Ρε αυτοί οι ομαδάρχες θα μας κυβερνήσουν;

Έχουμε όμως και αναπαλαιωμένο νέο φρούτο στα αριστερά του τόπου.
Ο, μέχρι πρότινος εξαφανισμένος από τα ΜΜΕ, Αλαβάνος ξαφνικά προβάλλεται συνεχώς από συγκεκριμένους μιντιακούς κύκλους μαζί με το νέο κομματικό εγχείρημά του, το "Σχέδιο Β".
Οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι τον καλούν και τον φουσκώνουν πολιτικά και δημοσκοπικά για... προφανείς λόγους και ο Αλαβάνος δυστυχώς δέχεται να παίζει το παιχνίδι τους.
Έτσι, κάθε φορά που βγαίνει να μιλήσει δημόσια (αρκετά συχνά εσχάτως στο Μέγκα), το μόνο που κάνει είναι να επιτίθεται στους άλλους σχηματισμούς της αριστεράς για να προωθήσει το δικό του μαγαζάκι.
Η κριτική του στην κυβέρνηση, στα ΜΜΕ, στο τραπεζικό και βιομηχανικό κεφάλαιο, στην Ε.Ε. κλπ διαρκεί δυο -τρία λεπτά.
Τον υπόλοιπο χρόνο κατηγορεί την υπόλοιπη αριστερά.
Εδώ ισχύει η ιστορία με τον στάβλο και το σανό που λέγαμε παραπάνω.
Για να μην πω τίποτε χειρότερο...

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πάλι είναι ένας κλασικός σχηματισμός εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.
Πέντε μαγαζάκια ενωθηκαν για να κάνουν ένα μαγαζί ορατό με γυμνό μάτι.
Πριν τις εκλογές υπήρξε φλερτ με τον Αλαβάνο για να μπει αυτός επικεφαλής (ως πιο αναγνωρίσιμο και δημοφιλές πρόσωπο) στην προεκλογική εκστρατεία του κόμματος.
Αμ δε! Οι ηλίθιοι αριστεροί της κακομοιριάς, οι συνιστώσες δηλαδή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, διαφώνησαν, διότι μερικές εξ αυτών έβλεπαν πως θα έχαναν τον... καθοδηγητικό τους ρόλο στο... ιλιγγιώδες 1,5% που θα έπαιρναν.
Έτσι απορριφθηκε η ιδέα. Τον Ιούνιο ανταμείφθηκαν με 0,3% για να κόψουν τις μαλακίες.
Και ικανοποιημένοι, ιδεολογικά καθαροί, μυρίζοντας κομμουνιστική μανούλα (ή... πατερούλη) γύρισαν ευτυχείς σπίτια τους.
Πάλι καλά που δεν ξεπουλήθηκαν και μπόρεσαν έτσι να προσφέρουν στον τόπο...


Η ιστορική κίνηση όμως της αριστεράς ήταν η εκλογική συστράτευση του Μ-Λ ΚΚΕ και του ΚΚΕ (μ-λ) μετά από δεκαετίες τσακωμών και αντεγκλήσεων.
Και τι; Νομίσατε πως οι ηλίθιοι αριστεροί θα ενώνονταν κανονικά, διαπιστώνοντας πως δεν τους χωρίζει τίποτα;
Γελαστήκατε!
Κατέβηκαν με διακριτούς τους ρόλους τους. Και έτσι το ψηφοδέλτιο, αν και κοινό, έγραφε πάνω "ΚΚΕ (μ-λ)- Μ-Λ ΚΚΕ εκλογική συνεργασία".
Γλωσσοδέτης!
Τι; Να κατεβούμε με κοινή ονομασία να μας πουν πουλημένους οι υπόλοιποι ηλίθιοι αριστεροί;
Διακριτούς ρόλους και ο καθένας το μαγαζάκι του! Σοσιαλισμός ρε!
Αμ πως!



Αυτά με τα ηλίθια αριστερομάγαζα της συμφοράς, των βλαχοδήμαρχων, των κόμπλεξ και της ήττας.
Ελπίζω όλοι αυτοί οι τύποι να μην ενωθούν ποτέ.
Γιατί είναι δέκα φορές χειρότεροι και καθεστωτικότεροι από τους Σαμαράδες.
Τουλάχιστον ο Σαμαράς μετά από 2-3 αποτυχίες να μπει στη Βουλή με την Πολ.Αν., διέλυσε το κόμμα του.
Αν ήταν αριστερός θα κρατούσε αιωνίως το κόμμα, ελπίζοντας να διατηρεί εφ' όρου ζωής ένα 0,3% για να 'χει μούτρα να πιει ιδεολογικά κάθαρος τσίπουρα στα Εξάρχεια και να αναλύσει εκεί το σχέδιό του για την παγκόσμια επανάσταση.


Οι αριστεροί λοιπόν είναι ηλίθιοι, γι' αυτό και δε θα κυβερνήσουν ποτέ.
Ζηλεύω τους δεξιούς, που έχουν τόσο δα μυαλουδάκι και το χρησιμοποιούν.
Καλύτερα άλλωστε να 'χεις ένα σουγιαδάκι και να ξέρεις να το χρησιμοποιείς, παρά να 'χεις υπερόπλο και να μην βρίσκεις το κουμπί "on-off".
Ηλίθιοι.

33 σχόλια:

  1. Προφανώς δεν είναι τόσο απλό φίλε μου.
    Αλλά πάλι...ίσως και νά είναι!
    Σίγουρα αυτή η κλασική πια παθογένεια, δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα, δες την ταινία των Μόντυ Πάϊθονς "Η ζωή του Μπράϊαν".
    Για μένα τώρα πια, ένα έχει σημασία.
    Η έλλειψη ταξικής συνείδησης απ την εν γένει αριστερά και τους επί μέρους ψηφοφόρους της (εξυπακούεται πως εξαιρείται η πλέμπα που δεν γνωρίζει ούτε τον όρο).
    Χμ...για να το πω καλύτερα, μάλλον η ταξική συνείδηση, η βαθειά ταξική συνείδηση των μη αριστερών κομμάτων και πολιτών (πάλι εξαιρούνται προφανώς τα γίδια).
    Τρανταχτό παράδειγμα, ό,τι ζούμε ακριβώς τώρα.
    Διαφορετικά κόμματα, σίγουρα δεξιά καπιταλιστικά, νεοφιλελεύθερα κι όπως θές πέστα, μαζί μ αυτήν την κάποια δήθεν αριστερά, που όμως έχουν διαφορετικά ιδιωτικά και προσωπικά συμφέροντα, διαφορετικούς μεγάλους υποστηρικτές τους με διαφορετικά δικά τους συμφέροντα, ενώπιον του κοινού εχθρού, ημών δηλαδή, έβαλαν στην άκρη τις όποιες (κι είναι πολλές, πίστεψέ με) διαφορές τους και μας πάνε γαμιώντας τόσο καιρό τώρα.
    Να ξεμπερδεύουμε μ αυτούς τους μαλάκες, να στήσουμε τ καθεστώς που θέλουμε και βγάζουμε τα μάτια μας μεταξύ μας, αργότερα. Αυτό είναι το μότο τους κι η κινητήρια δύναμή τους.
    Ο συνασπισμός έναντι του κοινού εχθρού.
    Όλα τα άλλα είναι μαλακίες, όσα ιδεολογήματα, δικαιολογίες, τσιτάτα, γραπτά και προφορικά σπουδαία σου αραδιάσει κανείς.
    Γιατί είναι απλά η δικαιολογία για να μην γίνει τίποτα που να ενώσει όλους εμάς.

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι απλά, συμφωνώ και προσυπογράφω.
    Χρόνια τώρα προσπαθώ να καταλάβω γιατί σκατά μαλώνουν όταν οι διακηρυγμένοι τουλάχιστον στόχοι και το διακύβευμα είναι κοινά. Νομίζω ότι αυτός είναι ο καημός κάθε προοδευτικού ανθρώπου με στοιχειώδη κοινή λογική. Κάπως έτσι παίζουν το παιχνίδι του συστήματος την ώρα που ο λαός στενάζει.

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε μου Μαζεστίξ, νομίζω ότι υπεραπλουστεύεις. Και η απλούστευση ξεκινάει από το ότι για να συμφωνήσουμε πρέπει να δεχτούμε ότι υπάρχει ένας δρόμος με συγκεκριμένη συνταγή για το σοσιαλισμό και μία μορφή οργάνωσης του σοσιαλισμού. Η ίδια η ζωή διδάσκει ότι σε σχετικά πιο απλά πράγματα, όπως το που θα πάμε φέτος διακοπές, μπορεί να υπάρχουν πολλές απόψεις. Τόσο για το μέσο, όσο και για το κατάλυμα. Κι ας θέλουμε όλοι να πάμε στη θάλασσα (σοσιαλισμό). Πως μπορεί λοιπόν κανείς να απαιτεί ταύτιση σε ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα όσο ο τρόπος της αλλαγής της κοινωνίας, για μένα είναι μυστήριο.
    Οι δεξιοί φίλε μου Μαζεστίξ είναι όπως λες ενωμένοι διότι πολύ απλά δεν θέλουν να πάνε πουθενά. Μια χαρά είναι εδώ γι' αυτούς.
    Σε χαιρετώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Οι δεξιοί φίλε μου Μαζεστίξ είναι όπως λες ενωμένοι διότι πολύ απλά δεν θέλουν να πάνε πουθενά. Μια χαρά είναι εδώ γι' αυτούς".

      Πολύ καλό σχόλιο!

      Διαγραφή
  4. Φοβάμαι πως έχουμε φύγει πια απ το διακύβευμα του σοσιαλισμός ή όχι.
    Λειτουργεί μια χούντα και το ξέρουμε όλοι.
    Σιγά σιγά και σταθερά, θάναι παρελθόν όχι απλά η όποια τουλάχιστον ελπίδα υπήρξε για σοσιαλισμό, μα πολύ απλούστερα κι ως τώρα ευνόητα πράγματα.
    Συνδικαλισμός, ατομικά δικαιώματα, διαμαρτυρίες, δικαιοσύνη, αμοιβόμενη εργασία (ακόμα και τρεις μήνες με 300 ευρώ θάναι σπουδαίο για κάποιους, όταν δρομολογείται η δήθεν εθελοντική, ή εκπαιδευτική άνευ αμοιβής εργασία), αποζημιώσεις, ακόμη και γι αυτούς τους νοικοκυραίους η "ήρεμη κι ειρηνική ζωή" θα καταντήσει εφιάλτης.
    Έξαρση ή "έξαρση" της εγκληματικότητας κι ανάλογα μέτρα, νομοθετήσεις κατά παραγγελία, μην ξεχνάτε τον κίνδυνο απόλυσης δημόσιου υπάλληλου αν για οποιονδήποτε τρόπο βρεθεί κατηγορούμενος, δεν έχουν τέλος...
    Στην ανατολική ευρώπη σε ορισμένες χώρες (Πολωνία μόνο θυμάμαι), έχουν απαγορευτεί ακόμη κι αναφορές στον κομμουνισμό, πόσω δε μάλλον να δηλώνεις κομμουνιστής.
    Υπάρχει κι ανάλογη οδηγία της ευρωπαϊκής ένωσης για καταδίκες δήθεν εγκλημάτων των κομμουνιστών.
    Εξίσωση του κομμουνισμού (και των παραφυάδων του όπως λέγανε παλιά) με το φασισμό, δίωξη όμως μόνο του ενός, ο φασισμός θα γίνει ακόμη κι αξιωματική αντιπολίτευση (αν δεν γίνει και κυβέρνηση), αυτά μας περιμένουν.
    Κι εσείς συζητάτε για μετάβαση σε σοσιαλισμό κι αν ο ΚΚΕς είναι πιο σωστός απ τους λελέδες του συριζα και ποιός είναι ο ιδανικότερος τρόπος μετάβασης και μπλά μπλά...
    Επισημοποιείται η ολιγαρχία σαν μοντέλο διακυβέρνησης και δεν ιδρώνει τ αυτί κανενός.
    Ξεπουλιέται η χώρα και πέρα από πατριωτικές μαλακίες θα έχουμε όσα δικαιώματα έχουμε σαν τουρίστες στη Βιέννη ας πούμε και τόχουμε ρίξει στους φραπέδες.
    Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο κόσμος σαν να πήρε χαμπάρι το δούλεμα όλων των σοφών της από δώ όχθης και τόχει ρίξει στη μαλακία και τάχει γράψει στ αρχίδια του.
    Η επιτομή του ατομικισμού, ο θρίαμβος του παρτάκια.
    Κάντε όρεξη, δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Με συγχωρεις φιλε..Αλλα εδω θα διαφωνησω ΚΑΘΕΤΑ...!!
    Και βεβαια..Οχι σ αυτα που γραφεις για την Αριστερα...Και για τα μαγαζακια της..Αλλα για το συμπερασμα...!!
    Οτι δεν θα κυβερνησει η Αριστερα..Λογω των μαγαζακιων...!!
    Βεβαιως και δεν φαινεται, σημερα τουλαχιστον να μπορει να κυβερνησει..Αλλα οχι γι αυτον τον λογο...!!
    Δεν πιστευω,οτι...Αν ΑΥΡΙΟ..Κατοπιν Θειας επιφοιτησεως,ΕΝΩΝΟΤΑΝ ΟΛΟΙ
    οι αριστεροι..[Ασε την κουβεντα..Για το..ΠΟΙΟΣ ειναι αριστερος και ποιος..ΟΧΙ...]
    Δεν πιστευω λοιπον..Οτι θα κυβερνουσανε...
    Εστω κι αν βαζανε υπουργους ΠΑΠΑΔΕΣ..Οπως εκανε ο Αλλιεντε...!!
    Ακομα κι αν..ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΦΟΡΟΥΣΑΝ ΠΑΠΑΔΙΣΤΙΚΑ...!!

    Το διεθνοποιημενο πανισχυρο Κεφαλαιο,θα τους εξολωθρευε εν μια νυκτι...Με καποια,εμφανως ψεφτικη δικαιολογια...!!
    Ακομα και αν...Οι ντοπιοι κατοικοι..Ηθελαν..Οπως οι Κουβανοι...
    Οι Συροι..Οι Λιβιοι...
    Θα γινοταν συγκαλυμμενη..Η απροκαλυπτη εξωτερικη η εσωτερικη επεμβαση...
    Κι αν ακομα ΔΕΝ γινοταν...!!!
    Θα απομονωναν την χωρα..Οπως εκαναν με την Αλβανια παλια..Η τωρα με την Β Κορεα...
    Και θα αφηναν τους ντοπιους να πεθανουνε απο την πεινα..Οπως κανουνε με τους Παλαιστινιους...Για να σφιξουν οι κωλοι των υπολοιπων...!!
    ΑΥΤΑ βλεπει ο κοσμος..Και δεν ψηφιζει..Και γι αυτο η "κυβερνηση" αδιαφορει,για το..."Πολιτικο κοστος"...
    Εχει δικιο ο mbiker,πιο πανω...Αλλα δεν υπαρχει εμφανης διεξοδος...
    Και θα συνεχιστει η ΠΡΕΣΣΑ..μεχρι ΟΛΕΣ οι Πολιτικες επιλογες να ειναι μεσα στα πλαισια ανοχης του Κεφαλαιου...
    Να ειναι υπηρετες των κεφαλαιοκρατων..Οπως στην Αμερικη [ΗΠΑ-Καναδας] και στην Αγγλια...!!

    Δεν εχει να κανει..Με την διαφορετικοτητα μεταξυ των Αριστερων..Αυτο ειναι ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ δικαιωμα ΤΟΥΣ...!![μας]
    Αν ΔΕΝ με πιστευεις..Δες τι εγινε στην Κυπρο..Που η Αριστερα εκει..ΕΙΝΑΙ ενωμενη..Και η Δεξια ειναι διχα-τριχα-σμενη...!!

    Μην διαδιδουμε,εκεινα που θελουνε οι ΑΛΛΟΙ να πιστεψουμε...Για να γινουμε ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ...!!

    Με συγχωρεις, κι ολας..Αυτη ειναι η αποψη μου...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Mbiker, επειδή ακριβώς κι εγώ συμφωνώ μαζί σου πως οι "άλλοι" έχουν πράγματι τεράστιες διαφορές μεταξύ τους και παρόλα αυτά συνεργάζονται και διοικούν, γι' αυτό μου τη δίνει στα νεύρα η αριστερά της μίρλας και της αλληλοεξόντωσης.
    Και φυσικά έχω δει τη "ζωή του Μπράιαν" και έχω να σου πω πως γέλασα απίστευτα στις σκηνές με τα "Λαϊκά Μέτωπα"που σκοτώνονται μεταξύ τους, όπως και με την ομαδική αυτοκτονία κάτω απ'το σταυρό!
    Νόμιζα εκεινη την ώρα πως οι Μόντυ Πάιθον είναι κρυμμένοι κάπου εδώ γύρω, μας παρακολουθούν και μας καταγράφουν...


    Σοφία, καημός είναι και μάλλον καημός θα παραμείνει αιωνίως.
    Τις κομματικές γραφειοκρατίες δεν τις ενδιαφέρει τίποτα άλλο πέρα από τη διαιώνιση της νανο-εξουσίας τους μέσα στα κλειστά τους γραφεία.
    Δεν είναι ότι δε θέλουν να κάνουν κάτι παραπάνω.
    Είναι ότι δε ρισκάρουν τη βολή τους γι'αυτό το κάτι παραπάνω που θεωρητικά θέλουν.


    Στρατολάτη, το ξέρω ότι υπεραπλουστεύω.
    Αλλά πρέπει τα πράγματα να ειπωθούν και υπερᾱπλουστευμένα για να συνεεννοηθούμε.
    Λοιπόν, επειδή μου άρεσε το παράδειγμά σοὐ (το "πού θα πάμε διακοπές"), θα σου απαντήσω επ αυτού.
    Ας υποθέσουμε πως μαζευόμαστε δέκα άτομα εκ των οποίων οι 5 θέλουν Πάρο, Σαντορίνη ή Μύκονο (τρέντυ διακοπές) και οι άλλοι 5 θέλουν Αντίπαρο, Σαμοθράκη ή Ικαρία(εναλλακτικές διακοπές).
    Την πρώτη χρονιά οι εναλλακτικοί δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους, αλλά οι τρέντυ, αν και αρχικά διαφωνούν, τελικά καταλήγουν να συμφωνήσουν στον έναν προορισμό (π.χ. Μύκονος)
    Τη δεύτερη χρονιά πάλι όλοι διαφωνούν μεταξύ τους, μόνο που οι τρέντυ πάλι βρίσκουν μια συμβιβαστική μεταξύ τους λύση και με 5 ψήφους βγαίνει Σαντορίνη.
    Την τρίτη χρονιά γίνεται πάλι το ίδιο. Οι τρέντυ τελικά ψηφίζουν όλοι μαζί Πάρο, γιατί ανέχονται να πάνε σε τρέντυ νησί ακόμη κι αν δεν είναι το αγαπημένο τους, αρκεί μόνο να μην πάνε σε κανένα εναλλακτικό νησί. Οι άλλοι ακόμη δεν τα βρίσκουν και οι ψήφοι τους είναι μοιρασμένες.
    Και η κατάσταση αυτή διαιωνίζεται.
    Και τελικά αυτός που θα ήθελε να πάει Σαμοθράκη ανέχεται να τον πηγαίνουν κάθε χρόνο οι άλλοι Σαντορίνη, Μύκονο κλπ, διότι δεν συμβιβάστηκε με τους υπόλοιπους που ήθελαν εναλλακτικό προορισμό.
    Ναι, μπορεί η η Αντίπαρος να μην ήταν το όνειρό του, αλλά σίγουρα θα την προτιμούσε χίλιες φορές απ' ό,τι τη Μύκονο και πιθανότατα, αν τα έβρισκε με τους άλλους, την άλλη χρονιά μπορεί να του ΄καναν το χατίρι και να πηγαίναν και Σαμοθράκη..
    αλλά για να γίνει το χατίρι του ενός ή του άλλου χρειάζεται κάτι απαραίτητο: η πλειοψηφία.
    Όσο λοιπόν ο καθένας επιμένει στη... νησιωτική του καθαρότητα, τόσο θα πηγαίνει και θα περνάει άθλια στη Σαντορίνη και στη Μύκονο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


  7. Μαχαίρη, συμφωνώ πως αν υπό τις παρούσες συνθήκες επιχειρήσεις να κάνεις "κανονικό" σοσιαλισμό, που πράγματι θα ανατρέπει όλο το καπιταλιστικό σύστημα, σε φάγανε λάχανο πριν προλάβεις να πεις κίμινο.
    Άσε που λόγω της διεθνούς πολεμικής δε θα ακταφέρεις τελικά και δε θα καταφέρεις σοσιαλισμό να κάνεις και θα βάλεις τη χώρα και το λαό σε έναν τεράστιο κίνδυνο.

    Όμως η αριστερά τι κάνει γι'αυτό;
    Αν πράγματι αυτός είναι ο λόγος που παραμένουν αδρανείς, τότε καλύτερα να τα παρατήσουν και να φύγουν, αν δηλαδη πιστεύουν πως δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα.
    Σε τελικη ανάλυση, ας προσφέρουν ό,τι περισσότερο μπορούν. Ας μπουν μπροστά και ας κάνουν ό,τι είναι δυνατόν, ό,τι από τις ιδέες τους μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα και πιο αναίμακτα.
    Αλλιώς ποιο νόημα έχει να υπάρχουν ως κόμματα και οργανώσεις, να κατεβαίνουν σε εκλογές, να κάνουν απεργίες, να κάνουν διαδηλώσεις, αν δεν μπορεί να υπάρξει κανένα -ούτε το ελάχιστο- αποτέλεσμα;

    Οι συνθήκες είναι πράγματι πολύ δύσκολες και πιεστικές.
    Αλλά σίγουρα μπορούν να γίνουν πέντε πράγματα που θα ανακουφίσουν το λαό και θα μετατοπίσουν το κέντρο βάρους της εξουσίας και της πολιτικής από το μεγάλο κεφάλαιο στον εργαζόμενο.
    Ε γι αυτά τουλάχιστον έχει χρέος η αριστερά να πολεμήσει με ό,τι όπλα έχει.
    Δεν μπορεί η δικαιολογία "δεν μπὁρούμε να κάνουμε πολλά", να χρησιμοποιείται ως πρόφαση για το "δεν κάνουμε τίποτα".



    ΥΓ.:Άννα, αν μας διαβάζεις, μην το πάρεις... τοις μετρητοίς για την Πάρο!
    Αθώο παραδειγματάκι ήτανε!
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρχηγέ, πάει τόσος καιρός που σε διαβάζω και σε συμπαθώ, που μου είναι αδύνατον να σε παρεξηγήσω. Φοβάμαι μόνο πως θα σου χαλάσω το... εναλλακτικό όνειρο για την Αντίπαρο, που έχει καταντήσει ένα νησί μισοπουλημένο σε Κροίσους, περίκλειστο από βίλες και ιδιωτικοποιημένες παραλίες.
      Όσο για μένα, φροντίζω να περνάω εναλλακτικά στην Πάρο. Κάτι που μπορεί καθένας να κάνει, γενικότερα μιλώντας...
      Φιλιά Άννα Πάρος

      Διαγραφή
    2. Κατά τα άλλα, η ανάρτησή σου και τα σχόλια των παραπάνω φίλων με έχουν (δυστυχώς) καλύψει. Πολύ θα ήθελα να βρω έναν λόγο να διαφωνήσω , αλλά.....
      Άννα

      Διαγραφή
    3. Δεν κάνει το μέρος τον τρόπο ζωής.
      Ο τρόπος ζωής κάνει το μέρος.
      Μπορείς να ζήσεις εναλλακτικότατα στην Πάρο, όπως και στη Μύκονο.
      Και να ζήσεις χλιδάτα στην Αντίπαρο με τις βίλλες.

      Αλλά τρόπος του λέγειν, για να συνεννοηθούμε, ήταν...

      Διαγραφή
  8. Διαβάζοντας κανείς κάποια από τα σχόλια καταλαβαίνει πως ο συγγραφέας του άρθρου ματαιοπονεί στη προσπαθειά του να "χτυπήσει" κάποια νεύρα της απολιθωμένης αριστερής νοοτροπίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φωνή βοώντος που λένε...
      Εν τη αριστερή ερήμω!

      Διαγραφή
  9. Ηλιθιος εισαι και φαινεσαι ρε βλακα.Δεξιοι αριστεροι κι ενα μπαχαλο στο μιξερ.Ξερει πολυ καλα ο καπιταλισμος να στηνει πληρωμενα παραμαγαζα.Ο καπιταλισμος των 300 και χρονων με τη σημερινη του μορφη ειναι πιο φρεσκος απ το σοσιαλισμο του 1917?Εσυ τι εισαι δηλαδη ο αμεροληπτος που στεκεται στην ακρη ,κρινει εκ του ασφαλους κι οτι κατσει μεσα ειναι?Τι τσιριζεις?Ο λαος θα ενωθει μεσ απ τους αγωνες του,οσο και να προσπαθει καποιος σαν και σενα ναμας φερει απεναντι. Τις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιλάμε για iq ίσο με θερμοκρασία δωματίου

      Διαγραφή
    2. ...σε ιγκλου στην αλασκα και μ ανοιχτη την πορτα

      Διαγραφή
    3. Καλοκαιρι η χειμωνα?156. Τις.

      Διαγραφή
    4. Ναι, το πέτυχες. Αυτό ήθελα: να μας φέρω απέναντι για να διαιωνιστεί ο καπιταλισμός.

      Διαγραφή
  10. Δεν έχω συμφωνήσει ποτέ τόσο πολύ με άρθρο σου. Εξέφρασες αυτά ακριβώς που σκέφτομαι και πιστεύω πως ισχύουν στο ακέραιο.
    Ο Φώτης ο αριστερός μπορεί να μιλάει με Σαμαρά, Βενιζέλο, Βορίδη, Ντινόπουλο (τι μουτσούνα!), Βούλτεψη κλπ, αλλά δεν μπορούσε να συνεννοηθεί εντός του ΣΥΡΙΖΑ του οποίου υπήρξε βουλευτής επί δεκαετίες.
    Το ΚΚΕ δεν έχει παρόμοια προβλήματα, διαβάζει ακόμη και τις προθέσεις των μελών του και τους διαγράφει μόλις αναλύσει τι λένε τα συννεφάκια πάνω από τα κεφάλια τους.
    Κάτι άλλοι περιθωριακοί του μηδέν κόμμα κάτι συζητούν με τον εαυτό τους και μόλις πάψουν να τσακώνονται βάζουν δύο τελάρα το ‘να πάνω στ’ άλλο και βγάζουν λόγους στους περαστικούς.
    Το πρόβλημα είναι στο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολλοί αυτοί με τα παλαιοκομματικά μυαλά του παραδοσιακού αριστερού (με την κακή ερμηνεία του όρου) που έμαθαν μόνο να φωνάζουν και δεν μπορούν τώρα στα γεράματα να διαχειριστούν μια διαφαινόμενη νίκη. Δεν είναι απλά ανέτοιμοι, δεν θέλουν να κυβερνήσουν.
    Η πολυφωνία μέχρι στιγμής τούς έχει στοιχίσει.
    Χαμένος είναι ο λαός και κερδισμένος ο Σαμαράς και τα συνεταιράκια του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά βλέπω κι εγώ και στον ΣΥΡΙΖΑ και δε μ'αρέσουν.
      Αριστερίστικος παλαιοκομματισμός, εθισμός στη μπουρδολογία και στην ανώδυνη κριτική και ανετοιμότητα να γίνουν αντικείμενο κριτικής.
      μια ζωή αυτός ο χωρος μόνο κριτίκαρε.
      Τώρα που μπήκε σε θέση που κριτικάρεται κιόλας, δεν μπορεί να το διαχειριστεί.
      Δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε μια ενειαία γραμμή και να βάλουν ο καθένας στην άκρη την αποψάρα του και να πει "θα παλέψω για να πετύχουμε τους συλλογικούς στόχους".
      Προσωπική και ομαδαρχική πολιτική ασκούν πολλοί. Πάρα πολλοί.
      Κι ο Σαμαράς μένει στη θέση του...

      Διαγραφή
  11. Καλό,θα αναδημ/σω

    Ηλίθιοι ή ηγεσίες διαβρωμένες και ξεπουλημένες?
    Είναι πολύ απλό.
    Παράδειγμα
    Δεν μπορούν να ενωθούν σε μέτωπο και να συμφωνήσουν σε 3 μόνο σημεία π.χ.
    -Αποκατάσταση λειτουργίας Συντάγματος
    -Κατάργηση νόμων Μνημονίων 2009-2013
    -Λογιστικός έλεγχος Χρέους
    Και προκήρυξη νέων εκλογών που αν θέλουν ας πάει ο καθένας μόνος του με το πρόγραμμα του.
    Τόσο δύσκολο?
    ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ.ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΔΙΑΒΡΩΜΕΝΕΣ ΟΙ ΗΓΕΣΙΕΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το τόσο απλό, να συμφωνήσουν δηλαδή σε 3-4 προτάγματα, να συμμαχήσουν, να βγουν να τα κάνουν και μετά να ξαναχωριστούν προτείνοντας ο καθένας το ἁπό δω και πέρα"του μοιάζει για μας εύκολο και αυτονόητο, ενώ για εκείνους φαντάζει... πυρηνική φυσική!

      Διαγραφή
  12. Οι αριστεροί λοιπόν είναι ηλίθιοι, γι' αυτό και δε θα κυβερνήσουν ποτέ.
    Ζηλεύω τους δεξιούς, που έχουν τόσο δα μυαλουδάκι και το χρησιμοποιούν.
    Καλύτερα άλλωστε να 'χεις ένα σουγιαδάκι και να ξέρεις να το χρησιμοποιείς, παρά να 'χεις υπερόπλο και να μην βρίσκεις το κουμπί "on-off".
    Ηλίθιοι.
    Απαντώντας στο παραπάνω "συμπέρασμα" θα ήθελα να υπενθυμίσω οτι μιλάμε για την εξουσία "το κατεστημένο",τους Δεξιούς η Σοσιαλδημοκράτες η Εργατικούς και το κακό το συναπάντημα απο την μία μεριά και απο την άλλη για μια υποθετική "ουτοπική για πολλούς" μορφή κοινωνίας δηλαδή για μια "Ιδέα" που λίγο πολύ είναι φυσιολογικό να υπάρχουν διαφορές απόψεων για τον τρόπο πραγματοποίησης της.
    Με τον όρο οτι μιλάμε για Σοσιαλισμό και Κομμουνισμό.Γιατί αν μιλάμε γενικώς για Αριστερά χωρίς κατεύθυνση στόχο και πρόγραμμα...
    Και όπως λένε αν οι Εκλογές αλλάζανε την κοινωνία θα ήτανε παράνομες...
    Θα ήθελα παρεμπιπτόντως απάντηση στο ερώτημα αν υπάρχει μία χώρα που πήρε την εξουσία με εκλογές η Αριστερά και κατέλυσε το υπάρχον κατεστημένο..
    Μερικές φορές ένα Ιστορικό γεγονός καθορίζει την πορεία αιώνων.
    Όπως η νίκη των προγόνων μας στο Μαραθώνα καθόρισε την Ευρωπαική Ήπειρο ,αν γινόταν το ίδιο με τους Σπαρτακιστές και την Ρόζα
    Λούξεμπουργκ ίσως ο καπιταλισμός να ήταν τελειωμένος απο τότε.
    Μήν ξεχνάμε και το βιοτικό επίπεδο που απολαμβάναμε ειδικά στην Ευρώπη οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό και στο "καθεστώς" που κατηγορούμε,στην ύπαρξη του "υπαρκτού" που με την κατάρευση του δόθηκε το σύνθημα της επιθεσης (στα κατακτημένα με αίμα) κοινωνικά δικαιώματα.
    Τελειώνοντας νομίζω οτι πυρηνική φυσική αποτελεί η ιδέα του ότι και να συμμαχήσουν και να πάρουν την εξουσία θα αλλάξει κάτι.
    Βλέπε Χιλή..
    Σίγουρα πάντως η πολυδιάσπαση είναι οτι καλύτερο για το "σύστημα"
    και την ζούμε κάθε τόσο με την μία κοινωνική ομάδα απέναντι σε άλλη.
    Κρατάει χρόνια η...παράδοση σε σημείο να μιλάμε για Ελληνικό DNA.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και όμως υπάρχουν χώρες όπου σε δυσκολότερες συνθήκες οι εκλογές πραγματικά άλλαξαν τα πράγματα.
      Για να μιλήσουμε για τωρινές καταστάσεις, είναι η Βενεζουέλα του Τσάβεζ, η Βολιβία του Μοράλεζ, η Αργεντινή των Κίρχνερ, το Εκουαδόρ του Κορρέα.
      Το τσιτάτο ἁν οι εκλογές άλλαζαν τίποτα, θα ήταν παράνομες" είναι έξυπνο και γαργαλστικό, πλην όμως δεν έχει και τόση ισχύ όση του προσδίδεται.
      Αλλά ακόμη και για αρκετά μετριοπαθέστερες δυνάμεις να μιλήσουμε, δεν είναι το ίδιο Μιτεράν και Ντε Γκωλ, Ομπάμα και Μπους, Ελ. Βενιζέλος και Ίων Δραγούμης, Πάλμε και Μπιλντ.

      Με λίγα λόγια με τις εκλογές μπορούν να αλλάξουν είτε λίγα είτε πολλά στην πολιτική μιας χώρας και άρα στη ζωή ενός λαού.
      Καισ το ερώτημα "ἁφού μπορούν να αλλάξουν πολλά, γιατί δεν τις καταργούν;", απαντώ πως το σύστημα είναι αρκετά πιο έξυπνο απ'όσο νομίζουμε.
      Γιατί να καταργήσεις κάτι, όταν μπορεί αυτή σου η πράξη να ξυπνήσει αντανακλαστικά ενός λαού;
      Γιατί να καταργήσεις τις εκλοές, αφού μπορείς να τις ελέγξεις;
      Να 'ναι καλά τα ΜΜΕ και το μαύρο πολιτικό χρήμα, και οι εκλογές (εκτός εξαιρέσεων) έχουν το "ἑπιθυμητό" αποτέλεσμα.

      Διαγραφή
  13. Η αριστερά δεν είναι ηλίθια, είναι ανύπαρκτη, ανέκαθεν ήταν.
    Ηλίθιοι είναι όσοι έχουν προειδοποιηθεί και εξακολουθούν να πιστεύουν ότι υπήρξε, ότι υπάρχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή είναι η ανυπαρξιστική εκδοχή;

      Διαγραφή
    2. Είναι η εκδοχή που πολλοί αδυνατούν τελείως να εντοπίσουν, ίσως κι εσύ, οπότε ψάχνουν ματαίως σε άλλους δρόμους να λύσουν το "πρόβλημα".

      Διαγραφή
  14. Είναι άδικο να χρεώνουμε στην αριστερά (γενικώς και αορίστως εγώ λέγοντας αριστερά πιάνω όλες τις σοσιαλιστικές εκδοχές της-ακόμα και του πρώτου πασοκ πριν γίνει κυβέρνηση) κ ειδικότερα στις ιδέες της όλες τις αποτυχίες.
    Δεν είναι καμμιά αφηρημένη έννοια, είναι άνθρωποι που τη διοικούν.
    Κι εγώ εδώ ακριβώς θεωρώ πως βρίσκεται το πρόβλημα.
    Στις ηγεσίες. Οι οποίες είναι είτε εντελώς ανίκανες,μ άλλα λόγια μετριότητες (αν δεν είναι πράκτορες και ξεπουλημένοι) που τόφερε η περίσταση και βρέθηκαν στα πάνω τη στιγμή ακριβώς που χρειαζόταν είτε ένας ζαχαριάδης στο ΚΚΕ, είτε ένας Κάππος, ένας Λουλές, είτε ένας ανδρέας στο πασοκ, είτε ένας Γεννηματάς, ή Τρίτσης.
    Παντού το σύστημα προώθησε ό,τι πιο μέτριο υπάρχει. Ανθρωπάκια σαν τον γαπ και τον σαμαρά και τους γύρω τους. Για θυμηθείτε κάτι μόσιαλους, πεταλωτήδες κλπ.
    Πειθήνιοι, παρτάκηδες, πορωμένοι, αρχομανείς, ψυχοπαθείς, ό,τι σκατά θέτε, έχει το μαγαζί.
    Ανάλογοι αναρριχήθηκαν και στη μεριά που μας ενδιαφέρει. Το ότι ανήκουν σε επαναστατικά, κομμουνιστικά ή πρώην κομμουνιστικά ή επαναστατικά κόμματα, δεν λέει τίποτα.
    Τρανταχτό παράδειγμα ο Κουβέλης που όπως διάβασα κάπου σ ένα σχόλιο ΄κάποιας ανάρτησης και πολύ σωστά το έθεσε, δεν μπόρεσε τάχα μου να συνεννοηθεί με το συριζα του οποίου υπήρξε μέλος και βουλευτής επί τριάντα χρόνια και αμέσως τα βρήκε με την αντίδραση.
    Τι άλλο από ανθρωπάκι σας λέει αυτό;
    Κι οι άλλοι μες στη μετριότητα είναι όπως είπαμε.
    Μα έχουν πολύ έντονο τα αίσθημα της ταξικής συνείδησης, τα βρίσκουν μια χαρά μεταξύ τους για να μας ξεπετάξουν και το κυριότερο;
    Μπορεί να ηγούνταιμετριότητες του κερατά στα σχήματά τους, μα πλαισιώνονται από πανέξυπνους, μορφωμένους, αρκούντως ανάλγητους και παμπόνηρους συμβούλους που τους στήνουν τις γραμμές και τις μεθόδους.
    Και προφανώς τους ακούν, γιατί δεν μένουν αγκυλωμένοι σε στερεότυπα και διαφωνίες, αλλά προσαρμόζονται μια χαρά και ελίσσονται όταν πρόκειται να κερδίσουν ή να αποκτήσουν πλεονέκτημα.
    Για δες τε τη δεξιά και τις τρίπλες της με τους νεοναζί.
    Εκτιμά πως θα βγούν κερδισμένοι; Μια χαρά τους αγκαλιάζουν κουτοπόνηρα. Ούτε ηθική, ούτε αν είχανε βριστεί κάποτε, ούτε μαλακίες τους εμποδίζουν.
    Στον αντίποδα;
    19ο συνέδριο του ΚΚΕ.
    Δεν πρόκειται να συνεργαστούμε μ αυτούς που μας κατηγορούσαν πριν 20τόσα χρόνια. Και δεν εννοούν τον συριζα.
    Η μαλακία βαράει κόκκινο επαναστατικό.
    Ο συριζας;
    Κάνει ό,τι μπορεί για να χάσει αυτό το απίθανο ποσοστό που μάζεψε απροσδόκητα.
    Γιατί αντί ν ακολουθήσει το λόγο για τον οποίο ο λαός τούδωσε πλεονέκτημα, άρχισε να ράβει κοστούμια υπουργικά για να βολευτεί κάθε κομπλεξικός ανθρωπάκος που έτυχε να έχει κάποιο πόστο άπ την επόχή που ήτανε κόμμα του χαβαλέ.
    Ο κάθε απίθανος έγινε ξαφνικά σημαντικός και το τσιπρόπουλο αρχίζει να νοιώθει ναπολέων!
    Μάματα με μεγάλα γράμματα;
    Ξανά μανά μαύρα τα βλέπω όσο τραβάμε το ίδιο βιολί...

    mbiker



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι κομματικές γραφειοκρατίες αναδεικνύουν συνήθως μέτριους οι οποίοι συνήθως είναι εύκολα ελέγξιμοι από τις διάφορες "γερουσίες"των κομμάτων.
      Σπάνια ξεφεύγει κάποιος από αυτόν τον κανόνα και αναπτύσσει μια δική του προσωπικότητα, η οποία φωτίζει περισσότερο από τα λαμπιόνια των εσωκομματικών αρχαιρεσιών.
      Ό,τι συμβαίνει στην υπόλοιπη κοινωνία, συμβαίνει και στην αριστερά. Αλλά λόγω χρόνιας παπαρολογίας και ασυμμετρίας λόγων-πράξεων, υπεραναπτύχθηκε αυτό το φαινόμενο εκεί μέσα.

      Διαγραφή
  15. Ως συνήθως, πάντα υπάρχει και μια "Φωτη-νή" εξαίρεση..
    Ο Φώτης λοιπόν που έχει καταλάβει ήδη της ζωής του το παιχνίδι, είδε φως στη δεξιά και τρούπωσε.. Κι άλλη μια φορά επίσης στο παρελθόν, η "αριστερά" είχε ξαναβρεί το φως της και ξανατρούπωσε σε κυβερνητικό σχήμα ενάντια στον Ανδρέα Παπανδρέου. Συνεπώς, η "αριστερά" μας έχει αποδείξει ότι μπορεί να ενωθεί και να κυβερνήσει, αλλά μόνο με δεξιούς! Αλλιώς το' χει για κακό και πάει για τσίπουρο κι αντίσταση του κ.... Μια αριστερά, που κάτι πήγε να κάνει, χάθηκε στη μετάφραση: "συνιστώσα" είναι, μπλα μπλα μπλα...κι ακόμα να το μεταφράσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καλημέρα, ενώ διάβαζα το άρθρο σου έπεσα πάνω σε αυτό - άρθρο του Ριζοσπάστη για τις εκλογές στο ΕΚΑ:
    «Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΡΙΖΑ): 216 ψήφους και 5 έδρες (15,28%) από τους οποίους οι 110 ψήφοι είναι από διευθυντές και προϊστάμενους των σούπερ μάρκετ Βερόπουλου, Σκλαβενίτη, Βασιλόπουλου οι οποίοι ήρθαν στην ψηφοφορία με τα εταιρικά αυτοκίνητα.»
    πηγή : http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/18759/ergatiko-kentro-athinas-proti-dynami-pame

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Joan (από σήμερα το υιοθετώ), όταν το μίσος τυφλώνει στο τέλος έρχονται και τα τυφλά χτυπήματα.
    Να συμπράξει η αριστερά με τη δεξιά γίνεται.
    Να συμπράξει αριστερά με την άλλη αριστερά δε γίνεται.
    Αν σήμερα τους ξαναδινόταν η ευκαιρία να βγάλουν από τη μέση την "άλλη" αριστερά και προκειμένου να γίνει αυτό, χρειαζόταν να συμπράξουν ακόμη και με τη δεξιά, θα το ξαναέκαναν.
    Να είσαι σίγουρη.


    Γιάννη, ο Ριζοσπάστης έχει καταντήσει γελοίος.
    Είναι γελοίος όταν σε είδηση ανακοίνωσης αποτελεσμάτων και ενώ σε όλους τους άλλους συνδυασμούς κάνει απλά αναφορά στο ποσοστό, ενώ στο συνδυασμό του σύριζα επιλέγει να γράψει κι ένα... κατεβατό από δίπλα.
    Τα 'χω σιχαθεί όλα Γιάννη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Και ποιός είπε ρε παιδιά ότι η αριστερά θέλει να κυβερνήσει?
    Ξέρετε τι ωραία είναι να είσαι ( την σήμερον ημέρα) κόμμα της αντιπολίτευσης και να επαναστατείς (λέμε τώρα) εκ του ασφαλούς?

    ΑπάντησηΔιαγραφή