Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Ο Καραϊσκάκης και ο σεξισμός

-Το κείμενο περιέχει μερικές "κακές λέξεις". Όποιος προσβάλλεται, ας μη διαβάσει παρακάτω.

Σχετική εικόναΑποτέλεσμα εικόνας για σεξισμος φουστανελα

Βάζω την τηλεόραση χθες και βλέπω στις ειδήσεις δηλώσεις των επισήμων μετά τη μαθητική παρέλαση της Αθήνας.
Μετά την παρέλαση προς τιμήν της επανάστασης του 1821, να υπενθυμίσω εδώ, όπου οι "φουστανελάδες" Έλληνες ξαπόστειλαν τους Τούρκους κατακτητές.
Ακούω πρώτα τις δηλώσεις του υπουργού παιδείας κ. Γαβρόγλου, ο οποίος είπε ότι αυτή τη μέρα η σκέψη του δεν πάει τόσο στους ήρωες της Επανάστασης, αλλά στις αφανείς γυναίκες και άνδρες...
Και την ώρα εκείνη λέω: "τι λέει ο μαλάκας; μα αν αυτή τη μέρα δεν πάει το μυαλό μας στους ήρωες της επανάστασης, ποια μέρα θα πάει;"
Αλλά λέω, εντάξει μωρέ. Ίσως να 'μαι κι εγώ λίγο υπερβολικός και καχύποπτος με το εθνικό φρόνημα μερικών αριστερούληδων.

Και πριν προφτάσω να ολοκληρώσω τη σκέψη μου, να' σου και ο δεύτερος επίσημος που κάνει δηλώσεις. Ο Καμίνης. Ο οποίος... τι δήλωσε ο αθεόφοβος;;;
Ότι την 25η Μαρτίου δε γιορτάζουμε μόνο την εθνική μας επέτειο αλλά και τα 60 χρόνια από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οπότε το μήνυμά του ήταν να πιστέψουν οι νέοι στην... Ευρώπη!
Δηλαδή οι δύο βασικοί επίσημοι της παρέλασης για την εθνική επέτειο, μέσες-άκρες είπαν ότι το μήνυμα της 25ης Μαρτίου δεν είναι η ίδια η Επανάσταση, αλλά οτιδήποτε άλλο!
Ο ένας θυμήθηκε ίσως τις νοικοκυρές και τους... μάγειρες του 1821 (διότι ο Καραϊσκάκης κι ο Ανδρούτσος μάλλον του πέφτουν... "τρε μπανάλ"), ενώ ο άλλος πραγματικά "μπέρδεψε τις βούρτσες με τις πούτσες", όπως λέει κι ο λαός, μπερδεύοντας το σπαθί του Κολοκοτρώνη με το λάπτοπ του Γιούνκερ...

Βρε μπαγλαμάδες, επίσημοι του κώλου, τόσο πολύ ντρέπεστε για τον Κολοκοτρώνη και τον Παπαφλέσσα;
Τόσο πολύ ντρέπεστε για τη φουστανέλα που μας ελευθέρωσε;
Ε τι να κάνουμε;
Δυστυχώς ο Καραϊσκάκης δεν ήταν της... "πολιτικής ορθότητος" και στον Μαχμούτ Πασά απάντησε "ρώτησα τον μπούτσον μου και μ' αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω".

Αποτέλεσμα εικόνας για τσολιας 1821

Φυσικά οι Γαβρογλέοι, Καμίνηδες, Φίληδες και λοιπά σιχάματα αυτά τα βρίσκουν πολύ ρατσιστικά, εθνικιστικά, σεξιστικά και οι Καραϊσκάκηδες τους φαίνονται αναντίστοιχοι προς το φιλελέδικο ιδεολόγημα της κρυπτο-φασίζουσας πολιτικής ορθότητος.

Γι' αυτό ντρέπονται για τη μεγάλη στιγμή της παλιγγενεσίας του έθνους μας, αφού αν ήταν οι ίδιοι πιθανότατα θα ήταν γιουσουφάκια του Ιμπραήμ, ο οποίος ως γαλλοτραφής και σκακιστής θα ταίριαζε περισσότερο στα γούστα τους.
Εξάλλου αυτοί είναι και φανατικοί Κεμαλιστές. Υμνητές του μεγαλύτερου σφαγέα των Ελλήνων και αυτουργού της μεγαλύτερης εθνικής καταστροφής στη μακραίωνη ελληνική ιστορία.
Έτσι, ημέρες σαν κι αυτή, που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν κάποια δήλωση, δεν τους βγαίνει καν μια υποκριτική δήλωση για το μεγάλο Αγώνα και λένε οτιδήποτε άσχετο προκειμένου να αποφύγουν να κάνουν κάποια δήλωση υπερηφάνειας ή θαυμασμού για τους μεγάλους κι αιώνιους ήρωες του ελληνικού έθνους.

Η δυστυχία της Ελλάδας είναι ότι όταν αποφάσισε να διώξει τους κλέφτες απ' την εξουσία, τους αντικατέστησε με αυτούς που ντρέπονται για το έθνος στο οποίο υποτίθεται ότι ανήκουν.
Ντρέπονται για τη φουστανέλα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο -θρυλικός πλέον- "βάστα Γερούν", πρώην Ποταμίσιος και νυν Κυριακίσιος, στο θρυλικό του τουίτ που όλοι αγαπήσαμε (μνημείο εθελοδουλίας), είχε αναφερθεί υποτιμητικά στην ελληνική παράδοση, στο όνομα της φουστανέλας.

ΛΙΑΡΟΠΟΥΛΟΣ 1

Καλώς ή κακώς έτσι συνηθίζεται:
Οι αρνητές της φουστανέλας είναι λάτρεις της.... μπουκλίτσας!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Α και τώρα που είπα για μπούκλες και λοιπά κομμωτικά.
Με αφορμή τις χυδαίες δηλώσεις του Ντάισελμπλουμ περί Νοτίων που τρώνε τα λεφτά των Βορείων στις πουτάνες (κάτι θα ξέρει από τη "χώρα του μπάφου και της βίτρίνας" βέβαια ο ίδιος), η πρώην υπουργός Σία Αναγνωστοπούλου (αυτή με το απίθανο μαλλί, ντε!) δημοσίευσε στο ίντερνετ ένα κείμενο επιθετικό προς εκείνον, υπογράφοντας μάλιστα (σε μεταφορικό φυσικά τόνο και εν πλήρει ειρωνεία) ως "πουτάνα του Νότου".
Και καλά έκανε, αν θέλετε τη γνώμη μου.

Προφανώς όμως το ύφος, η φρασεολογία και η μεταφορικότητα του κειμένου της είναι προφανές πως θα έδιναν το δικαίωμα και στην όποια πλακίτσα- καλόγουστη ή κακόγουστη.
Ένας αρχι-οννεδίτης σχολίασε (έχοντας προφανώς στο νου του το απίθανο μη-χτένισμα της υπουργού) πως "δεν μοιάζει για πουτάνα αλλά για τσατσά".

Προσβλητικό και κάφρικο το σχόλιο;
Προφανώς ναι.
Στο δημόσιο λόγο, τουλάχιστον, οφείλουμε να αυτολογοκρινόμαστε λιγάκι και μερικά πιο... πικάντικα αστειάκια μας να τα κρατάμε για την παρέα μας.
Χυδαίο; Ναι, είναι. Απρεπές; Ναι, είναι.
Αλλά ρατσισμός ή σεξισμός δεν είναι ρε παιδιά!
Κατήγγειλε το περιστατικό, λοιπόν, για σεξισμό η εν λόγω και φυσικά ανταποκρίθηκε άμεσα ο Κυριάκος, ο οποίος τον καρατόμησε για.... σεξισμό!

Αποτέλεσμα εικόνας για σια αναγνωστοπουλου πουτανα νοτος νταισελμπλουμ
Αποτέλεσμα εικόνας για οννεδ σια τσατσα
Αποτέλεσμα εικόνας για οννεδ σια τσατσα
Αποτέλεσμα εικόνας για οννεδ σια τσατσα

Καθήστε βρε παιδιά, γιατί θα ξεχάσουμε και το νόημα των λέξεων!
Σεξισμός σημαίνει αξιολογική κρίση έναντι αλλοφύλου, η οποία μαρτυρά την πεποίθηση για την ανωτερότητα του ενός φύλου έναντι του άλλου.
Το υποτιμητικό σχόλιο για το χτένισμα κάποιου προφανώς δεν εντάσσεται σε κανενός είδους ρατσισμό ή υποτίμηση του φύλου.
Και άντρας να ήταν με τέτοιο μαλλί, και πάλι παρόμοια σχόλια θα άκουγε.
(όπως ο Γερούν για τις μπουκλίτσες του...)
Δε λέω ότι συμφωνώ με το ύφος του οννεδίτη.
Δεν εκτιμώ καθόλου τέτοιου είδους πολιτικό λόγο. Το θεωρώ ένδειξη ένδειας επιχειρημάτων.
Λέω, όμως, ότι δεν είναι ρατσισμός ή σεξισμός.

Έχουμε φτάσει σε ένα πολύ επικίνδυνο σημείο (όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμος:
Όποιος τολμήσει να κακοχαρακτηρίσει γυναίκα, βρίσκεται αντιμέτωπος με την κατηγορία περί σεξισμού.

Όπως στην αρχαία Αθήνα, όποιο δημόσιο πρόσωπο ενοχλούσε για κάποιο λόγο κάποιους άλλους, τον έβγαζαν απ'΄τη μέση με τη φλου κατηγορία περί "ασέβειας". Και μετά άντε να ξεμπλέξει ο άλλος...
Σήμερα έχουμε τον ρατσισμό, ο οποίος αποδίδεται ως κατηγορία σε οποιονδήποτε πάρα πολύ εύκολα και χωρίς καμία φειδώ, ενάντια σε κάθε λογική και σε κάθε ορισμό της έννοιας "Ρατσισμός".
Είναι πολύ επικίνδυνος αυτός ο λεκτικός ολοκληρωτισμός που λέγεται "πολιτική ορθότητα" και είναι ένας από τους πολύ βασικούς λόγους που αναδεικνύουν στην εξουσία τους "Τραμπ" και τις "Λεπέν" αυτού του κόσμου.

Αποτέλεσμα εικόνας για παγκαλος πατατακιαΑποτέλεσμα εικόνας για βενιζέλος ευαγγελος χοντρος

Όποιος θεωρεί πως το υποτιμητικό σχόλιο για τα μαλλιά της υπουργού είναι ρατσισμός, τότε να παραδεχτεί πως και ο ίδιος είναι ρατσιστής, αφού σίγουρα όλοι σας έχετε βρίσει κάποια στιγμή τον Πάγκαλο ή τον Βενιζέλο, χρησιμοποιώντας φρασεολογία που συμπεριελάμβανε και το πάχος των προαναφερθέντων.
(υπάρχουν και πολλά άλλα παραδείγματα που οι "αντισεξιστές" και "αντιρατσιστές" έχουν ξεσκίσει με σεξιστικά και ρατσιστικά -με βάση τη λογική τους- σχόλια όποιον δε γουστάρουν, αλλά εκεί δεν τους καταγγέλλει κανείς, καθώς οι κρινόμενοι είναι... οι ίδιοι οι κριτές!
σ.σ.: οι ίδιοι που καταδικάζουν τάχα το ρατσισμό, κάνουν συνεχώς υποτιμητικά σχόλια π.χ. για την Έλλη Παπαγγελή που είναι στέλεχος της ΝΔ και κάνει "προκλητικές" φωτογραφίσεις, για την Αφροδίτη Αλ Σάλεχ του ΠΑΣΟΚ επειδή κάποτε σε κάποια ταινία έδειξε τα βυζιά της, για τον Άδωνι με την τσιριχτή φωνή και τον αποκαλούν υποτιμητικά "¨τηλε-βιβλιοπώλη", για τον Ψαριανό και τον Κουβέλη επειδή το τσούζουν λιγάκι παραπάνω κ.ο.κ.)
Πάνω-κάτω, όλοι τα 'χουμε πει αυτά και άλλα παρόμοια. Και πρώτοι απ' όλους οι "αντιρατσιστές".
Άρα: είμαστε όλοι... "ρατσιστές"!
Και αρκεί να ενοχλήσουμε κάποιον, για να μας "ξεσκεπάσει" δημοσίως, σε συνεργασία με τα φίλια σε αυτόν μέσα δικτύωσης και ενημέρωσης, τα οποία θα μας περιποιηθούν δεόντως, διαπομπεύοντάς μας πασαλειμμένους με πίσσα και πούπουλα στη μιντιακή μαγική πόλη.

Α και τώρα που είπα "μαγική πόλις". Και τον κομμουνιστή, αγωνιστή και πατριώτη Κούνδουρο είχαν διασύρει ως ρατσιστή, όταν, μετά από βίαιη επίθεση που δέχτηκε σε δρόμο της Αθήνας, εξέφρασε την αγανάκτησή του για την κατάσταση με τους μετανάστες και την εγκληματικότητα.
"Είμαστε όλοι ένοχοι, κι εγώ κι εσύ κι η γάτα μου μαζί", όπως θα τραγουδούσαν κι οι Κατσιμιχαίοι,..

Όλα είναι ρατσισμός.
Εκτός απ' τις ΜΚΟ.
Γιατί εκεί είναι το χρήμα...


ΥΓ.: Με τέτοια μυαλά, "Καραϊσκάκηδες" και "Κολοκοτρώνηδες" δεν ξαναβγαίνουν.
Βγαίνουν μόνο Γαβρόγληδες και Καμίνηδες.
Κι οι μόνοι μαχητές που θα βγάζουμε θα 'ναι οι... "μαχητές" του Survivor που θα αγωνίζονται όχι πια για την πατρίδα και την ελευθερία, αλλά για μια τυρόπιτα...

Αποτέλεσμα εικόνας για μαχητες survivor

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Στην άσφαλτο κουρσάροι...


Αποτέλεσμα εικόνας για τροχαια δυστυχηματα σημερα
Αν και αυτά που θα πω τα σκέφτομαι από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό, ωστόσο περίμενα να κοπάσει ο θόρυβος και να κλείσουν τουλάχιστον τα μνήματα, ώσπου να πω κι εγώ την ταπεινή μου γνώμη.
Μιλώ για το γνωστό τραγικό δυστύχημα στην εθνική οδό που σκοτώθηκαν άδικα τέσσερις άνθρωποι.
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ήθελα κάτι σχετικό να γράψω μέρες πριν συμβεί, με αφορμή κάτι προσωπικό, αλλά με πρόλαβε το συμβάν αυτό και προφανώς προσαρμόζονται και τα λόγια σ’ αυτό που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο συγκλόνισε όλη την Ελλάδα.

Επειδή είδαμε στην τηλεόραση τη στιγμή του ατυχήματος, νιώσαμε οι περισσότεροι κοινωνοί του και αυτό το γεγονός πολλαπλασίασε το ενδιαφέρον, τη συγκίνηση αλλά και τις αντιδράσεις.
Ωστόσο αυτό που παρατηρήθηκε έντονα ήταν πως ξέσπασε ένας διαδικτυακός πόλεμος γύρω απ’το θέμα, με κύριους πρωταγωνιστές αυτούς που έδωσαν... ταξικό(!) πρόσημο στο δυστύχημα. Και αυτό είναι άλλη μια μεγάλη απόδειξη αφενός της αρρώστιας που κουβαλά η κοινωνία μας και αφετέρου του κακού που έχουν κάνει στην ψυχή μας τα κοινωνικά δίκτυα που μας ανέδειξαν όλους εισαγγελείς και τινί τρόπω διαμορφωτές της κοινής γνώμης.

Ένα βασικό πρόβλημα που έχει η ανάλυσή μας για τα πράγματα είναι ότι έχουμε αναπτύξει χαρακτηριστικά ανακλαστικών αντιδράσεων, εν πολλοίς υπαγορευμένων από τους πρωταγωνιστές του δημοσίου λόγου (δημοσιογράφους και δημοσιολόγους) και δεν αξιοποιούμε ψύχραιμα την προσωπική μας εμπειρία για να εξάγουμε συμπεράσματα.
Πιστεύω ότι η προσωπική μας εμπειρία εύλογα θα μας οδηγούσε στην εντύπωση πως τα περισσότερα τροχαία δυστυχήματα στη χώρα μας δεν προκαλούνται από αυτοκίνητα πολυτελείας, όπως Porsche, Jaguar, Ferrari, Cayenne κλπ., ώστε να προσδώσουμε στο φαινόμενο ταξικά χαρακτηριστικά.
Ούτε στην πλειονότητα των ατυχημάτων εμπλέκονται «κωλόπαιδα», γόνοι πλουσίων οικογενειών, που «αισθάνονται παντοδύναμα και εκτός νόμου».
Νομίζω ότι επιστρατεύοντας την προσωπική μας εμπειρία, θα διαπιστώναμε ότι η πλειονότητα των επικίνδυνων οδηγών αλλά και αυτών που προκαλούν δυστυχήματα είναι «παιδιά του λαού» και οδηγούν «αυτοκίνητα του λαού».
Επειδή κινούμαι στην εθνική οδό καθημερινά (αλλά και βάσει της εμπειρίας απ' όλα αυτά τα χρόνια που οδηγώ), βλέπω συνεχώς Peugeot rallye & 206, Citroen Saxo, Fiat Punto, δικάμπινες Navarra, BMW εικοσαετίας και τέτοιου είδους αυτοκίνητα να κάνουν μαλακίες στο δρόμο.

Σχετική εικόνα
Αν δεις στο δρόμο σου αυτό το αυτοκίνητο (και με σκύλο στην καρότσα), ξέρεις ότι πρέπει να κάνεις διακριτικά στην άκρη και καλού-κακού το σταυρό σου, για να μη σε βρει κάνα κακό...

Προφανώς τις μαλακίες δεν τις κάνουν τα αυτοκίνητα, αλλά οι οδηγοί τους. Ωστόσο η μάρκα είναι μάρτυρας και της ταξικής προέλευσης των οδηγών.
Ας σκεφθεί ο καθένας μας πόσες φορές στο δρόμο μας έχουμε πει το... Πάτερ Ημών (αν και άθεοι) για οδηγούς τέτοιων αυτοκινήτων και πόσες για οδηγούς Πόρσε και Τζάγκουαρ και μετά ας αναλογιστούμε το ταξικό πρόσημο των δυστυχημάτων.
Το οποίο –όχι μόνο δεν γέρνει προς την πλευρά των πλουσίων, αλλά αν το αναλύσουμε κοινωνιολογικά θα δούμε ότι- μάλλον γέρνει προς την πλευρά των φτωχότερων τάξεων. Τα 20χρονα απ’ τα δυτικά προάστια παίρνουν κυρίως τα «κωλοφτιαγμένα» και κάνουν σεριφιλίκια στο δρόμο, όπως και τα 16χρονα παιδιά των αγροτών και των βοσκών παίρνουν τα αγροτικά του μπαμπά και τα... σανιδώνουν. Όχι τόσο τα πλούσια.
Όχι βέβαια γιατί είναι καλύτερα παιδιά, με περισσότερο σεβασμό στο συνάνθρωπο.
Αλλά γιατί, κατά τη γνώμη μου, κοστολογούν πολύ περισσότερο τη ζωή τους απ’ ό,τι τα άλλα και γι‘ αυτό είναι κατά κανόνα πιο αμυντικά στην οδήγησή τους.

Και γενικώς νομίζω πως η κεντρική αιτία του προβλήματος είναι αυτή: το πόσο κοστολογούμε τη ζωή μας. Το αν έχουμε αναλογιστεί την αξία της ζωής, το κόστος της απώλειάς της.
Σε γενικές γραμμές πολύς κόσμος κάνει πλάκα με τη ζωή του και έτσι τη χάνει «για πλάκα».
Μετά όμως δεν έχει καθόλου «πλάκα» για τα σπίτια που ουσιαστικά κλείνουν. Και τα δικά τους, αλλά και των άλλων που παίρνουν στο λαιμό τους.
Προχθές δε χάθηκαν δυο γόνοι της πλουτοκρατίας και δυο του λαού.
Προχθές χάθηκαν τέσσερις νέοι άνθρωποι. Κλείσαν τρία σπίτια.

Με αφορμή αυτά βέβαια ξέσπασε και η κουβέντα γύρω απ’ την πρόληψη των τροχαίων δυστυχημάτων.
Οι δημοσιολόγοι λένε πάντοτε τα ίδια: μάθημα οδηγικής συμπεριφοράς στα σχολεία και περαιτέρω αυστηροποίηση των προστίμων.
Ως προς το πρώτο, αμφιβάλλω για τη χρησιμότητά του και την αποτελεσματικότητά του, καθώς το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη οδηγικών ικανοτήτων και γνώσεων, αλλά η έλλειψη αξιών γενικότερα. Των αξιών του σεβασμού στους άλλους, του αυτοσεβασμού, της αξιοπρέπειας, της ευγένειας, του σεβασμού σε κανόνες και νόμους και πολλών άλλων αξιών που δεν άπτονται μόνο του τιμονιού στο δρόμο, αλλά του «τιμονιού» στη ζωή. Δε φαίνεται λογικό κάποιος να μην έχει αξίες γενικώς στη ζωή του και να τις αποκτά ξαφνικά βάζοντας μπρος το αυτοκίνητο ή τη μηχανή του. Και για τις αξίες έχουμε πει σε προηγούμενα κείμενα πώς καλλιεργούνται στο σχολείο και θα ξαναπούμε και στα επόμενα. Πάντως δεν καλλιεργούνται ούτε με κομπιούτερ ούτε με καρτ.

Αποτέλεσμα εικόνας για κριση αξιων
Δε φταίει η έλλειψη οδηγικών αξιών, αλλά η έλλειψη αξιών γενικώς...

Πάμε στο άλλο αίτημα τώρα, το οποίο είναι και αυτό στο οποίο ήθελα με σαρκασμό να αναφερθώ λίγες μέρες πριν συμβεί το περιβόητο δυστύχημα, το οποίο με αναγκάζει όμως να γράφω σήμερα με τελείως άλλο ύφος.
«Αύξηση των προστίμων» λένε οι δημοσιολόγοι.
«Μαλακίες», λέω εγώ.

Και καταθέτω την πρόσφατη προσωπική μου εμπειρία που με έβγαλε απ’ τα ρούχα μου.
Η εθνική οδός στην οποία κινούμαι καθημερινά είναι «σκοτώστρα». Κακός δρόμος, με ελλιπέστατο φωτισμό, με κακές στροφές και κυρίως με πολύ κακούς οδηγούς.
Ωστόσο έχει και κάτι ακόμα αυτός ο δρόμος: τελείως παράλογα όρια ταχύτητας για εθνική οδό. Δηλαδή  σε ευθείες με πολλή ορατότητα και άπλα έχει όρια ταχύτητας τα 50 και τα 60 χιλιόμετρα! Ναι, σε εθνική οδό!

Και πείτε μου εσείς: υπάρχει περίπτωση να μην «παρανομήσεις»; Υπάρχει περίπτωση να μην υπερβείς τα όρια ταχύτητας; Η απάντηση είναι προφανής.
Η ίδια η πραγματικότητα απαντά, εφόσον η συνήθης και φυσιολογική κίνηση των αυτοκινήτων στο δρόμο αυτό είναι γύρω στα 90 χιλιόμετρα την ώρα (+-10).
Μου ήρθε μια κλήση λοιπόν προ ημερών, με αφαίρεση διπλώματος για 3 μήνες και με πρόστιμο 350(!) ευρώ, επειδή σε αυτόν τον δρόμο οι κάμερες με συνέλαβαν να τρέχω με την ιλιγγιώδη ταχύτητα των... 88 (!) χιλιομέτρων την ώρα!
Αφού το όριο είναι 50-60 χιλιόμετρα, προφανώς εγώ κρίθηκα ως... δολοφόνος των δρόμων και τιμωρήθηκα αναλόγως!
Μια παράλογη και εξοντωτική ποινή.

Οι παράλογες και εξοντωτικές ποινές αποτελούν συνυπαίτιο των τροχαίων ατυχημάτων, κατά τη γνώμη μου, εφόσον καθιστούν "παρανόμους" τους πάντες, αθωώνοντας έτσι αυτούς που πραγματικά κυκλοφορούν σαν δολοφόνοι.
Αυτούς που τρέχουν με 150, που κάνουν προσπέραση πάνω στη στροφή, που κάνουν σφήνες, που περνούν το κόκκινο φανάρι, που παραβιάζουν το στοπ, που κάνουν επικίνδυνες αναστροφές, που οδηγούν πιωμένοι και κάνουν "οχτάρια" με το αυτοκίνητο.
Αν είσαι παράνομος οδηγώντας λογικά (σε ευθεία, μη κατοικημένη), τότε δεν αποθαρρύνεται καθόλου ο επίδοξος δολοφόνος να παρανομήσει περισσότερο.
Αφού είτε με 90 πάει είτε με 140, πάνω-κάτω το ίδιο θα πάθει, τότε δεν έχει λόγο να φοβηθεί τα πρόστιμα. (άσε που παρακαλώντας, θα "ψήσει" τον τροχονόμο να του μειώσει το παράπτωμα και άρα και το πρόστιμο).
Όταν τα όρια ταχύτητας στο μεγαλύτερο κομμάτι του δρόμου είναι ηλίθια, τότε δε γίνονται σεβαστά από κανέναν προφανώς (διότι, αν τα σεβαστείς, θα είσαι ένας δημόσιος κίνδυνος), με αποτέλεσμα να μη γίνονται σεβαστά ούτε τα όρια ταχύτητας που είναι λογικά και απαραίτητα για την ασφάλεια όλων.
Τα παράλογα όρια λοιπόν σε συνδυασμό με τις ποινές που καθίστανται παράλογες (λόγω παράλογων ορίων) είναι συνυπέυθυνα για την κατάσταση.

Αποτέλεσμα εικόνας για παραλογα ορια ταχυτητας
Προφανώς εδώ το όριο ταχύτητας έχει υπόψη του το αυτοκίνητο των Flinstones. ή αλλιώς, σου λέει "κατέβα και παρ' το με τα πόδια"...

Αφενός βασίζονται σε τελείως λανθασμένα και παράλογα όρια ταχυτήτων και αφετέρου παραβαίνουν την αρχή της αναλογικότητας των ποινών.
Δεν είναι δυνατόν μια μικρή παράβαση ενός (επαναλαμβάνω τελείως παράλογου) ορίου ταχύτητας και μάλιστα της τάξης των 88 χιλιομέτρων σε εθνική οδό, να ισοδυναμεί με τέτοιου μεγέθους οικονομική εξόντωση διά της υφαρπαγής μισού μισθού και της στέρησης της δυνατότητας μετακίνησης για 3 μήνες. Δηλαδή αν έβγαινα στο δρόμο με καμιά καραμπίνα ή αν πουλούσα ναρκωτικά τι θα μου έκαναν; Ανασκολοπισμό;
Και τι θα φοβηθεί ο μπουρτζόβλαχος που καβάλησε τέσσερις ρόδες, βγήκε στην εθνική και όποιον πάρει ο χάρος; Τι θα φοβηθεί εφόσον, ακόμη κι αν πήγαινε κανονικά, θα ήταν και πάλι παράνομος;
Είναι που είναι δηλαδή αξιακά ακαλλιέργητος, τον βοηθά και η πολιτεία, με την απαξίωση της έννοιας των ορίων, να τρέξει με όση ταχύτητα νομίζει ότι χρειάζεται για να πουλήσει μαγκιά στους φίλους του και για να εντυπωσιάσει -τάχα μου- καμιά γκόμενα.

Για τον παραλογισμό και την ανευθυνότητα των ορίων ταχύτητας, δείτε και αυτό το ενδιαφέρον πείραμα κάποιων που επιχείρησαν να οδηγήσουν σεβόμενοι κατά γράμμα τα όρια ταχύτητας, με αποτέλεσμα προφανώς να αποτελέσουν δημόσιο κίνδυνο. Σύμφωνα με την μαρτυρία τους "Εφόσον πλέον λειτουργούν οι κάμερες στην εθνική οδό κινηθήκαμε απολύτως νόμιμα και με τις οδηγίες του ΚΟΚ. Δηλαδή δεν υπερβαίναμε τα όρια ταχύτητας αλλά δεν πατούσαμε και στην βοηθητική λωρίδα στη δεξιά πλευρά του δρόμου, στην οποία επιτρέπεται να πατήσεις μόνο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και να σταματήσεις. Αποτέλεσμα ? Να διανύσουμε 64 χλμ σε 75′, να δημιουργηθεί σε πολλά σημεία μποτιλιάρισμα και εκνευρισμός από τους διερχόμενους οδηγούς, σε βαθμό που να αισθανόμαστε ότι κινδυνεύουμε που οδηγούμε νόμιμα. Διορθώστε τα όρια ταχύτητας !" Αξίζει τον κόπο. Δείτε το εδώ)

Και τελοσπάντων, αν δεχτούμε αυτό που λένε μερικοί, πως δηλαδή τα πλουσιόπαιδα κάνουν μαλακίες στο δρόμο, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι τα πρόστιμα αυτά (και η ενδεχόμενη αύξησή τους) δε λύνει το πρόβλημα, καθώς για τον πλούσιο δεν αποτελεί πρόβλημα ούτε το πρόστιμο των 350 ευρώ για υπέρβαση ορίου ταχύτητας ούτε τα 700 ευρώ για κόκκινο ούτε τίποτα απ’ αυτά. Τον πλούσιο δεν τον αγγίζουν τα πρόστιμα. Ο πολύς ο κόσμος πλήττεται απ’ αυτά. Και αν επλήττετο για την πραγματικά επικίνδυνη οδήγηση, θα ήμουν ο πρώτος που θα υπερθεμάτιζε.

Όμως τα πρόστιμα δεν επιβάλλονται συνήθως σε αυτούς που πραγματικά οδηγούν επικίνδυνα, αλλά σε όποιον τύχει να είναι εκεί την ώρα που η τροχαία αποφασίσει ότι πρέπει να βγάλει κάνα φράγκο και κόψει κλήσεις επί δικαίων και αδίκων.
Πόσες και πόσες φορές έχουμε δει στο δρόμο οδηγούς να τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, να κάνουν επικίνδυνους ελιγμούς, σφήνες, να κολλούν στον μπροστινό τους, να κινούνται στο αντίθετο ρεύμα και να μην ασχολείται κανείς;

Και πόσες φορές έχουμε δει ανθρώπους να τους κόβουν κλήσεις επειδή άγγιξαν τη διαχωριστική λωρίδα ή επειδή δεν είχαν... φαρμακείο στο αυτοκίνητο!

Οι ποινές επιτυγχάνουν το σκοπό τους, όταν υπηρετούν τη λογική, λειτουργούν με γνώμονα το δίκαιο, σέβονται την αρχή της αναλογικότητας και όταν είναι εφαρμόσιμες.
Ειδάλλως, αποτελούν ένα ακόμη τούβλο στον τοίχο (όπως θα έλεγαν και οι Pink Floyd). Στον τοίχο των τραγικών λαθών και παραλείψεων τόσο της πολιτείας όσο και των πολιτών που έχουν οδηγήσει σε μια φοβερή κατάσταση: οι θάνατοι από τροχαία των τελευταίων δεκαετιών να ξεπερνούν τους θανάτους ενός ολόκληρου πολέμου!
Ζούμε έναν ακήρυχτο πόλεμο στους δρόμους κάθε μέρα και η απάντηση ποια είναι;
Άλλοτε πλήρης αδιαφορία και άλλοτε κινήσεις εντυπωσιασμού, μα κενές περιεχομένου, από την πολιτεία.
Και ανευθυνότητα, ψευτομαγκιά, νταηλίκι, ανωριμότητα, άγνοια και απερισκεψία από μεγάλο μέρος των οδηγών.
Τα αποτελέσματα όλων αυτών τα βλέπουμε στα εικονοστάσια, στις όχθες των εθνικών οδών και των επαρχιακών δικτύων, όπου ματώνουν καθημερινά μανάδες, πατεράδες, σύζυγοι, φίλοι, αδέρφια και παιδιά των αδικοχαμένων.
Χαμένων άδικα, τσάμπα και χωρίς κανένα λόγο.
Και στους "θύτες" και στα θύματα. (κι οι δυο θύματα είναι.)
Μνημεία "τῷ ἀγνώστῳ ὁδηγῷ"...
Ο Θεός να μας φυλάει απ' τα μυαλά μας.


ΥΓ.: Πριν προλάβω να πατήσω "δημοσίευση" στο κείμενο, διάβασα για ένα ακόμη θύμα του ακήρυχτου πολέμου: ένα 19χρονο παιδί σκοτώθηκε στο Ηράκλειο, πέφτοντας πάνω σε τοίχο...


Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Ποια Ακρόπολη; Τα λεφτά!

Αποτέλεσμα εικόνας για ακροπολη gucci

Χάθηκε μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα.
Η Gucci δε θα κάνει πασαρέλα στην Ακρόπολη.
Και θα χάσουμε λεφτά.
Πολλά λεφτά.
Έτσι κι αλλιώς τι άλλο έχει σημασία σ'αυτήν τη γαμημένη εποχή που ζούμε, πέρα απ'τα λεφτά;
Οι αρχαιολόγοι δε σεβάστηκαν τη μεγαλύτερη αξία της εποχής μας.
Πώς μπορείς να λες όχι στα λεφτά;

Ο Παρθενώνας έτσι κι αλλιώς δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα τουριστικό αξιοθέατο και μόνον έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε.
Και τα τουριστικά αξιοθέατα πρέπει να προωθούνται με κάθε τρόπο.

Μετά το πρωτοφανές λάθος του Αρχαιολογικού Συμβουλίου να απορρίψει αυτήν την πρόταση, πρέπει να κάνουμε κάτι για να ρεφάρουμε ως λαός απέναντι στην πρόοδο και την ανάπτυξη.

Θα μου επιτρέψετε να αρχίσω από εδώ αυτήν την προσπάθεια, προτείνοντας κάποιες εναλλακτικές.

Ας αρχίσουμε από τον Ερμή του Πραξιτέλη.
Να τον δώσουμε στην Coca-Cola να προσθέσει το χέρι που του λείπει και με αυτό να σηκώνει στον αέρα ένα κουτάκι κόλα και να μας γνέφει "Εβίβα"!
Φανταστείτε το! Θα προκληθεί παγκόσμιος πάταγος!
Η σύζευξη αρχαιοελληνικού και νεοδυτικού πνεύματος με μια κίνηση! Γκλουπ!

Αποτέλεσμα εικόνας για ερμης του πραξιτελη


Μπορούμε επίσης να πάρουμε το άγαλμα του Δία, να το οριζοντιώσουμε βάζοντάς το σ' ένα κρεβάτι, σαν να τεντώνεται μέσα στα σεντόνια ξυπνώντας ευτυχισμένο, διαφημίζοντας έτσι έναν ήμερο και ζεστό ύπνο που προσφέρει η "ηλεκτρική κουβέρτα".
Και για να βγάλουμε κάνα φράγκο παραπάνω, δίπλα του θα βρίσκεται και μια Kumtel (η οποία μόνο για εκείνη τη μέρα θα είναι προσφορά στα 67 ευρώ, με δώρο το... Kumtel-όπαιδο), αναδεικνύοντας έτσι το γεγονός πως ακόμα και στην κατοικία των θεών, τον Όλυμπο, ζεσταίνονται με τα "έξυπνα" προϊόντα!
Με ολοήμερο τηλεμάρκετιγκ, έχετε φανταστεί τι λεφτά θα βγάζαμε;


Σχετική εικόνα

Αμ το άλλο;
Το στάδιο της αρχαίας Ολυμπίας που το αφήνουμε ακόμη ανεκμετάλλευτο;
Αντί να ενδώσουμε στις προτάσεις για να μετατρέψουμε τον -άχρηστο σήμερα- χώρο σε πίστα για αγώνες καρτ και μοτοκρός;
Φανταστείτε μετά τουριστομάνι που θα μαζευόταν!
Όπου έχει πίστες αγώνων, μαζεύονται εκατομμύρια φανατικών του αθλήματος!
Θα μυρίσει καμένο λάστιχο και δολλάριο. Πολύ δολλάριο!

Αποτέλεσμα εικόνας για αρχαιο σταδιο ολυμπιας


Υπάρχουν κι άλλες ιδέες: ο Δισκοβόλος να διαφημίζει απορρυπαντικό πιάτων, οι Καρυάτιδες να γίνουν ριάλιτι που κάθε βδομάδα θα ψηφίζουμε για το ποια θα φύγει, η ιστορία του αετώματος του Παρθενώνα να γίνει μεταγλωττισμένη σαπουνόπερα και πολλές άλλες ιδέες που μπορεί να βοηθήσουν την κεφαλαιακή κίνηση, που είναι και το μόνο που έχει αξία. Οι κολώνες, εξάλλου, δεν τρώγονται.
Διότι, άλλωστε, όπως μου 'πε προχθές κάποιος πατριώτης: "εμένα λοιπόν στα παπάρια μου για όλα αυτά- δεν ξέρω σε τι χρειάζονται". Ε, άδικο έχει;

Κι εμείς, οι καθυστερημένοι και διόλου Ευρωπαίοι, καθόμαστε ακόμη και αφήνουμε ανεκμετάλλευτα τα "προϊόντα" της αρχαιοελληνικής μας τουριστικής κληρονομιάς.

Λίγο προοδευτικά μυαλά να είχαμε σ' αυτή τη χώρα και θα μεγαλουργούσαμε: δηλαδή θα βγάζαμε πολλά λεφτά.
Λεφτά, λεφτά, λεφτά.
Τίποτ' άλλο.

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Οι "προοδευτικοί" τρώνε και την Αντιγόνη


Αποτέλεσμα εικόνας για συριζαιοι αφελληνισμος
Το θηρίο κατάπιε πέρυσι τον Επιτάφιο του Περικλή, που συνέγραψε ο Θουκυδίδης. Τον κατάπιε και τον έκανε... αόρατο από το πρόγραμμα της Γ' Λυκείου!
Τότε αυτοί που δεν ήθελαν να παραδεχτούν πως το κίνητρο του θηρίου ήταν βαθύτερο, απαντούσαν με μισόλογα πως το κίνητρο ήταν τα λεφτά: για να μειωθούν τάχα οι ώρες διδασκαλίας και να γλιτώσει το υπουργείο παιδείας κάνα φράγκο.
Ναι, αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Διότι αν ήταν απλώς ένα θέμα περικοπής ωρών, τότε θα έκοβαν κάτι από τα Αρχαία, κάτι από τη Χημεία, κάτι από την Πληροφορική, κάτι από τη Λογοτεχνία, κάτι από τη Βιολογία και θα έβγαινε το ίδιο αποτέλεσμα σε λεφτά.
Στα αρχαία όμως δεν τέθηκε θέμα μείωσης ωρών, αλλά απευθείας κατάργησης. Και αποφασίστηκε εύκολα και με... ιδεολογικό υπόβαθρο!

Τώρα καταργούν και τη διδασκαλία της Αντιγόνης στη Β' Λυκείου.
Δύο απ' τα πιο θαυμαστά έργα του αρχαίου ελληνικού θαύματος που κάθε Ελληνόπουλο είχε την ευκαιρία να γνωρίσει και, αν το ενδιέφερε, να εντρυφήσει κιόλας, τίθενται εκτός σχολικού προγράμματος!

Όχι, σας προλαβαίνω! Δε βγήκαν αυτά για να μπουν άλλα, π.χ. ο Οιδίπους Τύραννος ή η Ιφιγένεια εν Αυλίδι.
Βγήκαν απλώς για να βγουν. Για να μην υπάρχουν. Για να μην έρχονται τα παιδιά σε επαφή με αυτά.
Δεν ταιριάζουν άλλωστε με την κουλτούρα των αριστεροφιλελέδων και των δεξιοφιλελέδων.
Είναι λογικό.
Μιλούν για υψηλές αξίες και ιδανικά.
Ο Επιτάφιος δοξάζει τον άνθρωπο-πολίτη και το μεγάλο δημιούργημά του: την ευνομούμενη πολιτεία, που όταν οι θεσμοί της λειτουργούν φτάνει στο ύψιστο σημείο δύναμης και αυτάρκειας.
Η Αντιγόνη απ' την άλλη, μελετά το ηθικό δίλημμα ανάμεσα στο σεβασμό στον ανθρώπινο νόμο και στον ανώτερο ηθικό-θεϊκό νόμο και προβάλλει ένα σπουδαίο μήνυμα αντίστασης ενάντια στην άλογη αυθεντία της εξουσίας.

Είναι τώρα καιροί να μιλάμε για τέτοια;
Αυτά δε χρειάζονται στους νεοέλληνες που χρειάζονται οι εκ δεξιών κι οι εξ αριστερών φιλελέδες.
Σύμφωνα μ' αυτούς αυτό που χρειάζονται οι μαθητές για να βγουν αύριο στην κοινωνία ολοκληρωμένες προσωπικότητες με αρχές και αξίες, ικανοί και άξιοι να διευθετήσουν τα του οίκου τους και να συμμετέχουν στα κοινά, είναι τα σεμινάρια... έμφυλης ταυτότητας!
Ναι, αυτό είναι το όραμά τους για την αυριανή κοινωνία.
Μια κοινωνία του... politically correct.
Σ' αυτήν την κοινωνία σαφώς και δε χρειάζονται οι αρχαίοι ημών πρόγονοι,
Έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι εξ αυτών που αναλαμβάνουν τις τύχες της εξουσίας και της παιδείας, εύχονται να μας είχαν κερδίσει οι Πέρσες.

Αποτέλεσμα εικόνας για το θηριο καταπινει

Τα αρχαία χαλάνε την πιάτσα των δουλοπρεπών στα ευρω-ΜΚΟ-λόμπι υπευθύνων της εξουσίας.
Γιατί η κατάργηση των μεγαλειωδών έργων της αρχαιότητας έρχεται σε συνέχεια της βίαιης υποβάθμισης της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στο Γυμνάσιο.
Τότε πολλοί αφελώς (ελπίζω) υιοθέτησαν το γελοίο επιχείρημα του τότε υπουργού πως "αφού δε διδάσκονται σωστά τα νέα ελληνικά, τότε πρέπει να καταργήσουμε τα αρχαία(!)".
Τώρα που κατήργησαν τον Περικλή και καταργούν και την Αντιγόνη, νομίζω πως πρέπει να κατάλαβαν.
Το θηρίο πεινάει και τρώει οτιδήποτε έχει αναφορά σε υψηλές και αιώνιες αξίες.
Στη θέση τους μπαίνουν όσα προωθούν τα ύποπτα ΜΚΟ-χρηματοδοτούμενα ινστιτούτα.
Που όλοι ξέρουμε μέσες-άκρες ποιοι τα χρηματοδοτούν και πώς διεισδύουν στον κρατικό μηχανισμό, την εξουσία και τα πανεπιστήμια. Το ΕΛΙΑΜΕΠ να 'ναι καλά...

Εξάλλου, ο προοδευτικός μας υπουργός της προοδευτικής μας κυβέρνησης στο σχέδιό του για τις μελλοντικές εισαγωγικές εξετάσεις ενέταξε στα τέσσερα μαθήματα πανελλαδικής εξέτασης τα... Αγγλικά!
Τα κατέστησε ισότιμα με τα ελληνικά!
Από την "πίσω πόρτα", δηλαδή, επαναφέρει αυτό που κάποτε είχε προτείνει η Διαμαντοπούλου και τότε είχαμε πέσει όλοι να τη φάμε: τα αγγλικά να γίνουν δεύτερη επίσημη γλώσσα του κράτους.
Ε, ουσιαστικά αυτό εφαρμόζει ο προοδευτικός μας υπουργός και μας το φέρνει πλαγίως.
Και τώρα δεν έχει ανοίξει μύτη γι' αυτό το θέμα.
Κανείς δεν έχει βγάλει κιχ.
Λογικό είναι: έχουμε μαζέψει τόση υποτέλεια αυτά τα χρόνια, ώστε μας φαντάζει λογικό και αυτό.
Αποικία και με τη βούλα, δηλαδή...

Ε, στις αποικίες δεν έχει θέση το αρχαίο ελληνικό θαύμα.
Θα διδάσκονται τα παιδιά μας για την... "τρανσφοβία", για να γίνουν ολοκληρωμένοι άνθρωποι και πολίτες.
Μπας και φορέσουν κάνα ροζ καπέλο να κατέβουν αύριο-μεθαύριο σε διαδηλώσεις με την προοδευτική Μαντόνα και τον προοδευτικό Μπόνο...
Ευρωπαίοι είμαστε βρε αδερφέ!
Αυτά πουλάνε στην Ευρώπη τώρα!

Έχουν αναγάγει σε σκοπό πολιτικής ύπαρξης το ξήλωμα κάθε ελληνικού στοιχείου από την κοινωνία, αρχίζοντας από την παιδεία.
Αν τον Επιτάφιο δεν τον είχε γράψει ο Θουκυδίδης που ήταν αρχαίος Έλληνας, αλλά κάποιος Αχμέτ Θουκυδιδογλάν, τότε θα το είχαν βάλει και στις... πανελλήνιες!
Αν δε μιλούσε για τη δημοκρατία και τα επιτεύγματά της, για τον ελεύθερο, αγέρωχο και φιλόπατρη πολίτη και μιλούσε για τα δικαιώματα της.... ΛΟΑΤ κοινότητας (sic) θα μας έλεγαν τώρα για "έργα παγκόσμιας κληρονομιάς"...


Αποτέλεσμα εικόνας για ανθελληνισμός

Σε λίγο δε θα υπάρχει Ελλάδα.
Κράτος Ελλάδα ίσως να υπάρχει. Το έθνος όμως ουσιαστικά θα έχει εκμηδενιστεί.
Σ' αυτόν τον τόπο θα μιλάμε αγγλικά, τούρκικα, γερμανικά, αλβανικά ή δεν ξέρω 'γω τι άλλο.
Πάντως ελληνικά δε θα μιλάμε.
Και το χειρότερο: δε θα σκεφτόμαστε ελληνικά.
Δε θα ξέρουμε τίποτα από Όμηρο, Θουκυδίδη, Ευριπίδη, Αριστοτέλη.
Θα ξέρουμε μόνο από ΛΟΑΤ, από ΜΚΟ κι από ΕΣΠΑ.
Και θα 'μαστε άξιοι της μοίρας μας, αφού δε μάθαμε απ' τα λάθη μας και βάλαμε εθνομηδενιστές να κυβερνήσουν την Ελλάδα μας.
Μπράβο μας.




ΥΓ.1: Για να σας προλάβω: το αν διεξάγεται σωστά ή λάθος η διδασκαλία ενός μαθήματος, δε δικαιολογεί την κατάργησή του.
Ούτε η γυμναστική προσφέρεται με το σωστό τρόπο. Ούτε τα νέα ελληνικά, ούτε καν τα Μαθηματικά κι η Φυσική.
Φαντάζομαι ότι θα θεωρούσατε γελοίο κάποιον αν πρότεινε την κατάργησή τους από το σχολικό πρόγραμμα, λόγω λαθών στον τρόπο διδασκαλίας τους.
Το ίδιο, υποθέτω, ότι ισχύει και για τα Αρχαία ελληνικά.
Ή όχι;


ΥΓ.2: Όταν το πολιτικό σύστημα αποδεικνύεται τόσο εχθρικό προς οτιδήποτε ελληνικό, μην απορήσετε αύριο αν εμφανιστεί κάποιος που θα επαγγέλλεται τον επανελληνισμό του κράτους και αποκτήσει πολύ μεγάλη απήχηση.
Και τότε δυστυχώς, μαζί με τα ξερά, θα καούν και τα χλωρά.
Και, όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, αυτός θα είναι ο χειρότερος.
Το δρόμο προς το φασισμό τον στρώνουν οι εκ δεξιών κι οι εξ αριστερών φιλελέδες της αποεθνοποίησης.
Ο ακραίος εθνικισμός θα αποτελεί αυτόματη, ανακλαστική αντίδραση στο άλλο άκρο του ακραίου διεθνισμού.
Ο κοσμοπολίτικος διεθνισμός σε συνδυασμό με την "πολιτική της ταυτότητας" μετράνε ήδη θύματα: εφαρμόζονται χρόνια σε πολλές "προηγμένες" χώρες του κόσμου. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια κατάφεραν να γείρουν τους λαούς αυτών των χωρών προς την ακροδεξιά.
Άμα δε θέλουμε να φτάσουμε εκεί, ας διεκδικήσουμε να μας κυβερνούν υγιείς πατριώτες: ούτε μισάνθρωποι φασίστες ούτε μισθοφόροι ανθέλληνες.


ΥΓ.3: Ελπίζω να μην ανασύρει κανείς το γελοίο επιχείρημα ότι "αυτά τα λένε οι φασίστες, άρα κι εσύ είσαι φασίστας", διότι είναι λογικά άκυρο. Αν οι φασίστες λένε ότι σήμερα είναι 3 Φεβρουαρίου, εγώ δε θα λέω ότι είναι... 23 "για να μην ταυτιστώ" τάχα.
Κι εξάλλου, τα συριζαίικα εθνομηδενιστικά τα υποστηρίζουν και οι νεοφιλελεύθεροι. Άρα, με αυτή τη λογική, όποιος συμφωνεί με την κατάργηση των αρχαίων είναι με το Μητσοτάκη, τη Δράση και το Ποτάμι.
Κοινώς, είναι ηλίθιο επιχείρημα και σας παρακαλώ για λόγους αυτοσεβασμού να μην το χρησιμοποιήσετε.

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Οι φίλοι που δεν επιλέξαμε

Αποτέλεσμα εικόνας για οικογενεια συγγενεια


Μέρες που' ναι, οι περισσότεροι "αναγκαζόμαστε" να βρεθούμε και να περάσουμε χρόνο με τους συγγενείς.
Μπορεί το σόι να 'ναι απόν (ναι, με όμικρον γράφεται ως ουδέτερο) από την καθημερινότητά μας, αλλά είθισται να έχει τον πρώτο λόγο στις "χρονιάρες μέρες".
Οι περισσότεροι το αντιμετωπίζουμε ως μια ακατανόητη και δυσβάσταχτη αγγαρεία.
Από την εφηβική μας ηλικία και έκτοτε σιχτιρίζουμε την ώρα και τη στιγμή που το φορτωθήκαμε.
Λέμε συχνά πως οι συγγενείς είναι "οι φίλοι που δεν επιλέξαμε".
Ή που μας επιβλήθηκαν.
Εξ ου και αποτελούν περιττό βάρος στη συνείδησή μας.
Θα 'πρεπε, ωστόσο, να τους αντιμετωπίζουμε έτσι;

<Κατ' αρχάς το τι θα 'πρεπε και τι όχι για τον καθένα, μόνο οι ίδιοι το ξέρουμε για τον εαυτό μας.
Αλλά -κουβέντα να γίνεται- ο καθείς εξ ημών εκφράζεται βάσει των δικών του παραστάσεων.>

Θα 'θελα λοιπόν να παρατηρήσω πως κατά τη γνώμη μου στο σημερινό κόσμο έχουμε αδικήσει το θεσμό της συγγένειας.
Οι συγγενείς μας ίσως δεν είναι αυτό το παράλογο βάρος που μας το φόρτωσε ο Θεός ("ως συγνώμη για το οποίο μας έστειλε τους φίλους", όπως λέει και το γνωστό ρητό), αλλά κάτι πολύ βαθύτερο.

Οι άνθρωποι, απ' τη στιγμή που γεννιόμαστε, ξεκινάμε ένα μακρύ ταξίδι που ξεκινά απ' το χώμα και το αίμα και μετά από μια μακρά διαδρομή καταλήγει και πάλι εκεί.
Ανοίγουμε σταδιακά τα φτερά μας, χτίζουμε την προσωπικότητά μας, σχηματίζουμε τα επίκτητα χαρακτηριστικά μας και εν γένει δημιουργούμε έναν επίκτητο εαυτό.
Ωστόσο, δυο στοιχεία μόνο μένουν αναλλοίωτα: το χώμα και το αίμα που μας γέννησε.
Αυτά δεν είναι επίκτητα. Είναι τα οντολογικά μας στοιχεία. Χώμα και αίμα.
Εντάξει, το χώμα είναι η πατρίδα μας, τοπικώς ή πολιτιστικώς.
Το αίμα, όμως;
Το αίμα κατ' αρχάς είναι η μάνα που μας γέννησε.
Αλλά βέβαια είναι και ο πατέρας και τα αδέρφια μας.
Είναι οι "δικοί μας".
Λες "πάω στους δικούς μου" και ξέρουν όλοι ότι εννοείς πως πας να δεις την οικογένειά σου.



Ωστόσο, το αίμα μας δεν το μοιραζόμαστε μοναχά με τους κατ' εξοχήν "δικούς μας".
Το μοιραζόμαστε και με τους συγγενείς μας.
Κατ' αρχάς με τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, που έχουμε και μια πιο στενή σχέση, αλλά ταυτόχρονα και με τους θείους και τις θείες, τους ξαδέρφους και τις ξαδέρφες, τους ανιψιούς και τις ανιψιές μας.
Και φυσικά αυτή η "κοινωνία του αίματος" που έχουμε μαζί τους (λαμβάνοντας υπόψη πως "κοινωνώ" σημαίνει "μοιράζομαι") δεν είναι απλώς μια βιολογική σχέση στατιστικής φύσεως αλά Μέντελ.
Αλλά είναι κάτι που αφορά την αναπόδραστη εκ γενετής σχέση μας με κάποιους ανθρώπους, με τους οποίους, ό,τι κι αν συμβεί στη ζωή μας, πάντοτε θα έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση σε σύγκριση με όλους τους άλλους.
Όσο κι αν οι φίλοι είναι αυτοί τους οποίους εμείς επιλέξαμε, δεν παύει να υπάρχει το επίκτητο στοιχείο της ύπαρξής τους στη ζωή μας.
Διότι η δυνατότητα επιλογής σημαίνει ταυτοχρόνως και τη δυνατότητα αποεπιλογής- και από μέρους μας και από μέρους τους.
Αν τσακωθούμε με έναν φίλο μας, πιθανότατα δε θα τον ξαναδούμε ποτέ στη ζωή μας.
Τον συγγενή μας όμως, ακόμη κι αν τσακωθούμε, θα τον ξαναδούμε. Και θα μοιραστούμε πολύ σημαντικές στιγμές της ζωής μας.
Διότι μας ενώνει ένα μεγάλο και βαθιά ριζωμένο στην οντότητά μας πλέγμα, το οποίο -ως πλέγμα- δύναται συγχρόνως να εγκλωβίζει αλλά και να συγκρατεί.

Γι' αυτό και συμβαίνει, ακόμη κι αν δεν κρατάμε συχνή επαφή με τους συγγενείς, μόλις ζοριστούμε, να προστρέχουμε σ' αυτούς.
Και η αντίδρασή τους να εκθέτει όσα λέμε κατά καιρούς περί συγγενών και φίλων.
Διότι, παρότι οι φίλοι μας χαρίζουν την καθημερινότητά τους, οι συγγενείς όμως κάνουν τις κρίσιμες παρεμβάσεις και μας φροντίζουν στις δυσκολίες μας.
Γιατί, ο λαός είναι σοφός. Και έχει αποφανθεί αιώνες τώρα: "το αίμα νερό δε γίνεται"!

Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, άλλωστε, έχει την τάση να επιστρέφει στην πατρίδα.
Και πατρίδα, όπως λένε, είναι τα παιδικά μας χρόνια.
Τα παιδικά μας χρόνια είναι σε άρρηκτη συνάφεια με τον τόπο και τους ανθρώπους που μεγαλώσαμε μαζί.
Και οι άνθρωποι με τους οποίους έχουμε τις πρώτες εμπειρίες κι επαφές μας είναι κατά κανόνα οι συγγενείς μας.


Αποτέλεσμα εικόνας για συγγενεια εξ αιματος

Αν υπάρχει μια κωδικοποίηση την οποία αδιαμαρτύρητα υφιστάμεθα οι άνθρωποι είναι η γενεαλογία μας. Μέχρι και το επίθετό μας ένας κωδικός γενεάς είναι.
Και μη διαμαρτύρεστε γι' αυτό, γιατί υπάρχουν υπάρχουν και χειρότερα: να είμαστε ένας αριθμός ΑΜΚΑ. (βλ. επόμενο θέμα)

Γι' αυτό, μέρες που 'ναι, φροντίστε να μην αποφύγετε τους συγγενείς σας.
Δε ζυγίζουν λιγότερο απ' τους φίλους.
Μπορεί να μη μας ταιριάζουν τόσο στην καθημερινότητά μας- γι' αυτό άλλωστε υπάρχουν οι φίλοι.
Μπορεί και ορισμένοι απ' αυτούς να είναι πολύ μαλάκες και να μην αξίζουν ούτε την καλημέρα μας.
Αλλά κατά κανόνα είναι οι άνθρωποι με των οποίων την ύπαρξη είμαστε συνδεδεμένοι απ' τη μέρα που γεννηθήκαμε έως τη μέρα που θα πεθάνουμε. Κι εκείνοι μαζί μας το ίδιο.
Είναι οι μόνοι που θα 'ναι σίγουρα στο μαιευτήριο, στο γάμο και στην κηδεία μας.
Αλλά και σ' όλες τις άλλες μεγάλες -καλές ή κακές- στιγμές μας.
Τους ανήκει ένα κομμάτι του εαυτού μας και μας ανήκει ένα δικό τους.
Άρα τους ανήκει κι ένα κομμάτι του χρόνου μας και της καρδιάς μας.

Αποτέλεσμα εικόνας για οικογενεια συγγενεια


ΥΓ.: Εύχομαι -για να μην επαναλαμβάνομαι σε κάθε σχόλιο- σε όλους σας το 2017 να είναι μια πραγματικά καλή χρονιά.
Μια χρονιά, κατά τη διάρκεια της οποίας θα εκπληρωθούν οι βασικές σας επιθυμίες.
Μια χρονιά που θα σας δώσει περισσότερα και πολυτιμότερα απ' όσα θα σας πάρει.
Υγεία -σωματική και ψυχική-, εργασία, αγάπη, έρωτα, αναγνώριση, επιτυχία, καλοπέραση, εξέλιξη, πρόοδο και ό,τι άλλο λαχταράει η ψυχούλα σας.
Να 'ναι μια χρονιά που επιτέλους θα πούμε για τον εαυτό μας, για τους δικούς μας ανθρώπους, για την πατρίδα μας, αλλά και για τον κόσμο ολόκληρο, πως ήταν καλύτερη απ' την προηγούμενη!

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Πυγολαμπίδα

Αποτέλεσμα εικόνας για λεφτα ευτυχία

Το φιλοσόφησα.
Τα λεφτά δε φέρνουν την ευτυχία.
Ούτε κι η ευτυχία λεφτά, βέβαια.

Ευτυχία είναι το παρελθόν που θα 'θελες να ξαναζήσεις;
Ίσως...
Το παρελθόν, όμως, δεν υπάρχει, παρά μόνο ως φαντασίωση.
Άρα μήπως ευτυχία δεν υπάρχει;
Η ευτυχία μπορεί να είναι μόνο παρόν.
Μόνο που το παρόν απ' τη στιγμή που το βίωσες ανήκει ήδη πια στο παρελθόν.
Και το παρελθόν στο χάος του σύμπαντος ή στα βιβλία του Δελαπόρτα.
Κι όσο δεν έχω ελπίδες να γράψει ο Δελαπόρτας τη βιογραφία μου, άλλο τόσο δεν ελπίζω να βρω την ευτυχία στο συμπαντικό χάος, μεταξύ μαύρων τρυπών και μηδενικής βαρύτητας.

Γιατί -δεν μπορεί- η ευτυχία θα 'χει βάρος.
Όπως το χρυσάφι είναι βαρύ.
Όλα τα πολύτιμα είναι και επαχθή.
Τα απεχθή είναι ελαφρά.
Η ευτυχία δεν μπορεί να είναι πούπουλο.
Τα πούπουλα τα παίρνει ο αέρας και πάνε σ' όποιον τύχει.
Ενώ η ευτυχία είναι σαν το χρυσό.
Και το χρυσό το βρίσκουν μόνο οι επίμονοι χρυσοθήρες.
Το βρίσκουν σκαλίζοντας την πέτρα.

Αποτέλεσμα εικόνας για πυγολαμπίδα

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός, βέβαια.
Μα για να είναι χρυσός, πρέπει να λάμπει.
Να λάμπει σαν το βόρειο Σέλας στο λοφάκι της Καστέλας, που 'λεγε κι ο ποιητής.
Σαν την Πανσέληνο που μάζεψε φως απ' τον ήλιο και μας το στέλνει.
Σαν κινητό που ανάβει σε βραδινή αναπάντητη.
Έτσι είναι η ευτυχία.
Μια πυγολαμπίδα.

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Όλοι οι Έλληνες έχουμε έναν κρυφό... Ζαμπούνη μέσα μας!


Αποτέλεσμα εικόνας για επισκεψη ομπαμα στην ελλαδα
Η αλήθεια είναι ότι μετά από μια αναμφίβολα πολύ σημαντική επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ στη χώρα μας -και με όλα αυτά τα ανοιχτά διεθνή θέματα ανοιχτά και εμάς στη μέση- το τελευταίο που θα περίμενα να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης ήταν τα ζητήματα.. savoir-vivre!
Και μάλιστα κάθε Έλληνας γνωρίζει απ' έξω κι ανακατωτά τους κανόνες της "ορθής συμπεριφοράς" και δε γελιέται, όταν διαπιστώσει ότι κάποιος παρέβη έστω και τους αστερίσκους των κανόνων του Ζαμπούνη!

Εντάξει -μην υπερβάλλουμε κιόλας- αυτό δε σημαίνει ότι δε θα σχολιαζόταν εύλογα αν ο εκπρόσωπος της χώρας μας εμφανιζόταν με... παντόφλα και μαγιό, αλλά τελοσπάντων όλοι φόρεσαν αυτά που συνηθίζουν να φορούν τόσον καιρό στις επίσημες περιστάσεις. Δεν συνέβη κάτι αξιοπερίεργο.
Επομένως, προς τι τόσος χαμός;

Κάτι που παρατήρησα να σχολιάζεται ευρέως είναι ότι ο Τσίπρας σε κάποια φάση σηκώθηκε από την πολυθρόνα χωρίς να κάνει την αυτόματη κίνηση να κουμπώσει το σακάκι.
Το σχολιάζουν με τόση ένταση, λέγοντας πως μας εξέθεσε διεθνώς (κάποιοι έγραφαν στο νέτι:  "ντρέπομαι για τη χώρα μου"), ώστε να νομίζει κανείς πως υπήρξε θερμό επεισόδιο ΗΠΑ-Ελλάδας...
Ή πως ο Αλεξάκος του είπε του Μπαράκ τίποτα για την μανούλα του στο Αμέρικα...

Αυτό βέβαια που έχει γίνει... viral είναι η στιγμή που ο Τσίπρας εν τη ρύμη του λόγου του, και ενώ αναφέρει διάφορους όρους και ονόματα, άλλα στα ελληνικά και άλλα στα αγγλικά, μπερδεύει τη γλώσσα του και σε κάποιες ελληνικές λέξεις τρώει το "ρ", μοιάζοντας να μιλάει με αμερικάνικη προφορά.
Τέτοιο κακό, λέμε!
Τέτοιο εθνικό έγκλημα!
Δεν το έχει πάθει κανείς μας υποθέτω, ε;
Εντάξει, για να σπάσουμε την πλάκα μας, ωραίο είναι (βλέπε και την εικόνα παρακάτω).
Αλλά οι περισσότεροι οργίστηκαν στα σοβαρά γι' αυτό!

Αποτέλεσμα εικόνας για τσιπρας αγγλικα

Για να μην πούμε για το συνεχή σχολιασμό της αγγλικής προφοράς του Τσίπρα!
Αυτό κι αν είναι δείγμα υποτελούς στάσης του Έλληνα: ότι ντρέπεται που ο αρχηγός του δε μιλάει αγγλικά σαν υποκόμης του Μπάκιγχαμ Πάλας.
Έχουμε -αν όχι την πληρέστερη και ομορφότερη- έστω μία εξ αυτών, και έχουμε αναγάγει σε αξία την ορθή προφορά των βαρβαρικών αγγλικών;
Βέβαια κι ο Τσίπρας είναι αξιολύπητος που αντί να προσπαθήσει να μάθει καλύτερα αγγλικά (όρους, φράσεις κλπ) για να συνεννοείται, ωθημένος από την αξιολύπητη κριτική περί προφοράς του, προσπαθεί να μιλήσει σαν Αμερικάνος γιάνκης, με το αποτέλεσμα να φαντάζει αστείο και ανόητο στα μάτια μου.

Και εξάλλου, συγνώμη, έχετε δει όλους τους ηγέτες άλλων χωρών;
Αν εξαιρέσουμε τους γερμανόφωνους (που οι γλώσσες τους ταιριάζουν πιο πολύ με την αγγλική), όλοι οι υπόλοιποι μιλούν την αγγλική σαν τον Βουτσά στο "Γαμπρός απ' το Λονδίνο".
Και γιατί όχι, δηλαδή; Το σημαντικό είναι να μπορείς να συνεννοηθείς άμεσα με έναν ομόλογό σου στη -δυστυχώς- διεθνή γλώσσα των αγγλικών, χωρίς να χρειάζεσαι μεταφραστή.
Η προφορά δεν αφορά κανέναν διεθνώς (αφού είναι εύλογο ιδίως οι Μεσόγειοι και οι Λατίνοι που έχουν τελείως διαφορετική γλωσσική κουλτούρα, να μιλούν την αγγλική με την δική τους προφορά), παρά μόνο τα γατάκια της παγκοσμιοποίησης εξανίστανται που βλέπουν Χάλογουιν και... εκσπερματώνουν!

Αποτέλεσμα εικόνας για ομπαμα τσιπρας

Το άλλο... βαρυσήμαντης πολιτικής σημασίας ζήτημα που σχολιάστηκε ήταν η στάση του σώματος του Τσίπρα.
Φυσικά, αυτό που λένε είναι σωστό: ότι η διαφορά στο παράστημα (και ουχί στο ανάστημα) των δύο ηγετών φανερώνει και τη διαφορά στο πολιτικό τους εκτόπισμα.
Η αλήθεια είναι ότι η στάση και η γλώσσα του σώματος "μιλούν" και δίνουν τα μηνύματά τους.
Βέβαια, νομίζω πως πρόκειται ταυτόχρονα για τα δύο άκρα: την εκθαμβωτική παρουσία του ενός (Ομπάμα) και την κακομοιριά του άλλου (Τσίπρας).
Αλλά, ακόμη κι αυτό δε νομίζω να αφορά ιδιαίτερα τα θέματα που αφορούν πραγματικά τη ζωή μας.
Μια καλύτερη γλώσσα του σώματος του Τσίπρα δε θα μας κούρευε το χρέος ούτε θα μας γλίτωνε από τη λιτότητα. Άλλα φταίνε γι' αυτά...
π.χ. ο Ρέντσι που έχει κάποια... Ομπαμικά στοιχεία στην παρουσία του, δεν έχει καταφέρει και πολλά στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Το κρίμα είναι ότι είμαστε μάρτυρες μιας ιστορικής περιόδου για τη χώρα μας και για τον κόσμο, πολλές φορές και μάρτυρες ιστορικών στιγμών και εμείς αντί να ασχολούμαστε με την πραγματική χρησιμότητα, με τα πιθανά κέρδη για τη χώρα μας από την επίσκεψη του απερχόμενου πλανητάρχη, με το ενδεχόμενο βάρος και τα νοήματα της ομιλίας του, εντούτοις καθόμαστε και ασχολούμαστε με το savoir vivre, λες και ο Ομπάμα ήρθε να συναντήσει τον... Ζαμπούνη και όχι τον πρωθυπουργό.

Αποτέλεσμα εικόνας για χιλια μνημονια

Το μοναδικό που θα έπρεπε -θαρρώ- να μας προβληματίσει ιδιαίτερα είναι άλλο. Και είναι θέμα ουσίας και όχι τύπων.
Όσοι παρακολουθήσαμε την -ομολογουμένως πολύ καλή- ομιλία του Ομπάμα, θα παρατηρήσαμε τις εκτενείς αναφορές του στην αρχαία ελληνική δημοκρατία και σκέψη.
Όλο το σκεπτικό της ομιλίας του βασίστηκε στα ιδεώδη της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας.
Μέχρι και ετυμολογικές προσεγγίσεις των εννοιών επιχείρησε, αν και αλλόγλωσσος.
Και ρωτώ εγώ ο μωρός: πότε ήταν η τελευταία φορά που θυμάστε Έλληνα πρωθυπουργό να εκφωνεί ομιλία, μαρτυρώντας βαθιά γνώση του πνευματικού, πολιτιστικού και πολιτικού μας θησαυρού, του αρχαίου μας πολιτισμού;
Φοβάμαι πως δε θυμάμαι καμία.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδαμε Έλληνα πρωθυπουργό να επισκέπτεται την Ακρόπολη;
Φοβάμαι πως δε θυμάμαι καμία.

Πότε ακούσαμε τελευταία φορά Έλληνα πρωθυπουργό να μελετά την αρχαία ελληνική πολιτική ιστορία και σκέψη;
Σ' αυτό μπορώ να σας απαντήσω: ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν εκείνος που, ενώ ήταν πρωθυπουργός, παράλληλα μελέτησε βαθιά τον Θουκυδίδη και έδωσε την καλύτερη έως σήμερα μετάφραση του έργου του.
Και ο Γεώργιος Παπανδρέου (ο "Γέρος") είχε βαθιά κλασική παιδεία.
Δεν είναι να απορεί κανείς λοιπόν που από τότε έως σήμερα σχεδόν όλοι οι πολιτικοί ηγέτες της Ελλάδας είναι αφιλοσόφητοι.
Και τα αποτελέσματα της αστόχαστης στάσης τους τα βλέπουμε όλοι στα χάλια της χώρας μας.
Εξάλλου, όπως έλεγε κι ο Πλάτων, αφιλοσόφητοι ηγέτες σημαίνει αποτυχημένη πολιτική κοινωνία.
Κανονικά θα έπρεπε να θεωρείται προαπαιτούμενο ένα... φροντιστήριο στον Θουκυδίδη και στον Αριστοτέλη πριν μπει κάποιος στην πολιτική.
Αλλιώς να... απορρίπτεται ως ακατάλληλος!

Αποτέλεσμα εικόνας για βενιζέλος ελευθέριος θουκυδιδης

Τουλάχιστον ας καταλάβουμε ότι η πλειονότητα των ηγετών των ΗΠΑ κάνουν ευρύτατες πολιτικές σπουδές, με ιδιαίτερη έμφαση στην αρχαία ελληνική σκέψη.
Και ας το μιμηθούμε κι εμείς εδώ.
(αντί να μιμούμαστε το κυνήγι πόκεμον, το Χάλογουιν και τις υπόλοιπες αηδίες)
Και να μην ταυτίζουμε την κλασική παιδεία και τα αρχαία ελληνικά με τον Άδωνι, τον Παπαδόπουλο και τον Ζουράρι.
Και ας έχουμε υπόψη μας ότι η επιδραστικότητα των επιχειρημάτων -ακόμη και του Άδωνι- οφείλεται κυρίως στη μελέτη των αρχαίων ελληνικών. Διαβάζοντας Θουκυδίδη, έχει μάθει να χτίζει επιχείρημα.
Αλλά οι "προοδευτικοί" θέλουν "εκσυγχρονισμό", "απο-εντατικοποίηση" και τεχνικοποίηση της παιδείας.
Η κλασική παιδεία είναι "δεξιά" γι' αυτούς.

Τα πράγματα είναι απλά...
Η χώρα μας έχει έναν θησαυρό.
Όχι για να τον πουλήσουμε στους ξένους.
Αλλά για να τον εκμεταλλευτούμε εμείς.
Όχι μόνο τουριστικά, αλλά κυρίως στη σκέψη μας, στον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή μας, την κοινωνία μας και τον κόσμο.
Αλλά εμείς ντρεπόμαστε γι' αυτά και θεωρούμε πρόοδο την παγκοσμιοποιητική εκφυλιστική αφομοίωση του μηδενισμού των υψηλών αξιών και ιδανικών.