Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Αν ΔΕΝ ήταν καθηγητές, δάσκαλοι, γιατροί... θα έμεναν σε σουίτα και... τσάμπα!

Αποτέλεσμα εικόνας για δασκαλοι γιατροι καθηγητεςΑποτέλεσμα εικόνας για αγγλοι λαγανα

Αν ήταν "πολιτισμένοι" Σουηδοί (που βιάζουν και τη μάνα τους, άμα φουσκώσει το παντελονάκι τους), τότε οι ντόπιοι θα τους είχαν δώσει και το βρακί τους για να μην κρυώνουν τα απαυτά τους.
Αν ήταν "πολιτισμένοι" Άγγλοι (που πηδιούνται καταμεσής του δρόμου, κατουράνε τόνους μπύρας και ξερνάνε όπου βρουν), τότε οι ντόπιοι θα τους είχαν δώσει το κρεβάτι τους να κοιμηθούν, την κόρη ή τον γιο τους για να πηδήξουν και θα τους έκαναν και τεμενάδες από πάνω για την τιμή που μας κάνανε να επισκεφθούν τον τόπο μας.
Αν ήταν "πολιτισμένοι" Γερμανοί (που πηδάνε ό,τι κατσίκα βρεθεί στο δρόμο τους), θα δίνανε και τα κλειδιά του χρηματοκιβωτίου, για να τους κάνουν την... τιμή να αγγίξουν τα πεντάευρά τους.
Αν ήταν μετανάστες, θα είχε ξεσηκωθεί το άπαν σύμπαν, η Ατζελίνα η Τζολί, η Σούζαν η Σάραντον, η Διεθνής η... Αμνηστεία και άλλες "φιλάνθρωπες" ΜΚΟ για να τους βρουν σπίτι με όλα τα κομφόρ.
Αν ήταν αδέσποτα, θα 'χαν πάρει το πρώτο.... ελικόπτερο οι φιλοζωικές (ή ζωοφιλικές;) οργανώσεις και θα είχαν επιτάξει ξενοδοχεία για να τα στεγάσουν.

Ωστόσο δεν είναι τίποτα από αυτά.
Δεν είναι τίποτε παραπάνω από τους γιατρούς, τους δασκάλους, τους καθηγητές, τις νοσοκόμες κλπ που τους έχει ανάγκη -υποτίθεται- ο κάθε τόπος.
Μα γι' αυτούς δεν έχει μείνει ούτε δωμάτιο για να μείνουν, εκεί που διορίζονται.

Καλοί οι τουρίστες, αλλά τα παιδιά των ντόπιων της κάθε Σαντορίνης, της κάθε Μυκόνου και της κάθε Κρήτης θα πάνε σε σχολείο που θα πρέπει να έχουν δάσκαλο.
Καλοί οι τουρίστες και η κονόμα, αλλά αν θέλει κάποιος να μάθει γράμματα και να προκόψει στη ζωή του, στο σχολείο θα πάει για να του τα μάθουν.
Καλοί οι τουρίστες και η κονόμα, αλλά αν πάθει κάποιος ένα πρόβλημα υγείας, στο νοσοκομείο θα τρέξει για να τον κρατήσουν στη ζωή.

Στη Σαντορίνη, όμως, στη Μύκονο και στην Κρήτη, η παιδεία δεν έχει τόση αξία όση το Airbnb.
Βρέθηκε ο τρόπος για αρπαχτή (νομίζουν δηλαδή ότι βρήκαν τον τρόπο- θα φάνε καλά...) και δεν έχει μείνει ούτε... πλυσταριό ξενοίκιαστο, με αποτέλεσμα όσοι γιατροί/καθηγητές/δάσκαλοι/νοσηλευτές προσλαμβάνονται ή αποσπώνται σε τουριστικές περιοχές να μην έχουν πού να μείνουν!
Με αποτέλεσμα να αναγκάζονται ή να πληρώνουν νοίκι με τιμές.... Ντουμπάι ή να αδυνατούν να βρουν σπίτι και να αρνούνται τον διορισμό.
Χαρακτηριστικά, αν τύχει και βρουν μονόχωρη γκαρσονιέρα, ισογείου, εσωτερική, θα χρειαστεί αν την πληρώσουν περίπου... 400 ευρώ.
(Φυσικά, αφού αρνηθούν το διορισμό γιατροί, δάσκαλοι κλπ., για τους ντόπιους θα βρίζουν το κράτος που "τους αφήνει στο έλεος του Θεού" και οι δήμαρχοι θα κάνουν τις μοιρολογίστρες, αντί να προβλέψουν οι ίδιοι -αφού τους ίδιους αφορά- τη διασφάλιση των απαραίτητων διαθέσιμων και οικονομικά προσβάσιμων σπιτιών).

Σχετική εικόνα

Είναι ενδεικτικό στοιχείο μιας κοινωνίας που έχει απαξιώσει πλήρως τις υψηλές αξίες (ποιότητα ζωής, υγεία, παιδεία) και έχει πάθει εμμονή με τον τουρισμό και τα φράγκα, που -νομίζει ότι- έτσι θα βγάλει.
Μεταξύ των δύο εικόνων στην κορυφή του κειμένου, φαίνεται πως ο αλλοτριωμένος τουριστάνθρωπος προτιμά τη δεύτερη...
Αυτή με τους εν εξάλλω καταστάσει "πολιτισμένους" Βρετανούς που κάνουν καθημερινά διαγωνισμό χυδαιότητας μεταξύ τους...
Και όχι αυτή με το δάσκαλο που διδάσκει στα παιδιά τα μαθηματικά, την ιστορία, τα αρχαία, τη φυσική.
Έτσι κι αλλιώς το πυθαγόρειο θεώρημα δεν τρώγεται, δε γίνεται βίλλα. Ούτε βέβαια και το απαρέμφατο.

Φυσικά με αυτόν τον τρόπο θέτουν τους εαυτούς τους σε κίνδυνο λόγω αδυναμίας αντιμετώπισης ενός έκτακτου προβλήματος υγείας και παράλληλα καταδικάζουν τα παιδιά τους σε πνευματικό σκοτάδι.
Έτσι, δε θα γίνουμε απλώς οι "σερβιτόροι" της Ευρώπης. Αλλά σιγά-σιγά τα γιουσουφάκια της.
Αφού, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε τους "πολιτισμένους" Ευρωπαίους, θα τους εκδώσουμε τα παιδιά μας. Αν δεν τους κάτσουμε κι εμείς οι ίδιοι, δηλαδή, για μια χούφτα πεντάευρα...


ΥΓ.: Δε λέω, σημαντικός ο τουρισμός και πρέπει να επενδύουμε σ' αυτόν.
Αλλά δεν θα επενδύσουμε στους ξένους... εκδύοντας τους γηγενείς!
Ο "ευρω-λιγουρισμός" του μέσου Τουριαστανθρώπου είναι αστείος, καθώς βλέπεις να σερβίρει στην παραθαλάσσια ταβέρνα του με υποκλίσεις οκτώ ξένους που του κάνουν λογαριασμό όλοι μαζί το πολύ 50 ευρώ (αφού τη βγάζουν με δυο μαρουλοσαλάτες και 3 εμφιαλωμένα) και γράφει στα παπάρια του τις παρέες των Ελλήνων που 8 άτομα κάνουν λογαριασμό από 200 ευρώ και πάνω.
Αλλά οι υποκλίσεις στο "ξανθό γένος". Στην "άρια φυλή" που μας διαφεντεύει...


ΥΓ2: Ο Τουρισμός έχει αλλοτριώσει ολόκληρους πληθυσμούς των περιοχών αυτών. Μην απορείτε γιατί οι περιοχές αυτές έχουν δρόμους-σκοτώστρες και  δεν έχουν καθόλου δομές,
Έχουν περάσει πάρα πολλά λεφτά από αυτές τις περιοχές, ιδίως τις "χρυσές εποχές". Και έχουν περάσει και ένα σωρό βουλευτές και υπουργοί που εκλέγονται σ' αυτές τις περιοχές και έχουν συμφέροντα εκεί.
Όμως τίποτα απ' τα βασικά δε φτιάχτηκε.
Γιατί;
Γιατί απλούστατα δεν ενδιέφερε και πολύ τους ντόπιους. Δε χρησιμοποίησαν ποτέ τον τοπικό βουλευτή για να πάρουν ένα ασθενοφόρο ή να φτιάξουν κάπως το δρόμο-καρμανιόλα.
Τον χρησιμοποιούσαν μόνο για να τους προσλαμβάνει στο δημόσιο και για να μεσολαβεί στις επιδοτήσεις των ευρωπαϊκών προγραμμάτων.
Βάραινε και βαραίνει πιο πολύ στο μυαλό τους το χρήμα και όχι το ασθενοφόρο που δεν έχουν (το καταλαβαίνουν αυτό μονάχα κατόπιν εορτής δυστυχώς).
Δε "μαύρισαν" ποτέ βουλευτή επειδή δεν τους έφτιαξε το δρόμο. Τον "μαύρισαν" μόνο όταν δεν τους κανόνισε επιδότηση ή δεν προσέλαβε το γιο τους (με απολυτήριο δημοτικού) στο δημόσιο.

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Πάρε-πάρε σημαία, τώρα που κληρώνει

Αποτέλεσμα εικόνας για σημαία λοταρια


Πάρεεε πάρεεε!
Έλα τώρα που κληρώνει!

Πάρτε λαχνό.
Κληρώνουμε ένα αρνί, μια φριτέζα, έναν αποχυμωτή και μια σημαία.
Ο πιο τυχερός κερδίζει...

Κάπως έτσι θα αποδίδεται η σημαία στις παρελάσεις, όχι στον αριστεύσαντα, αλλά στον πιο... τυχερό!
(Στον οποίο μετά θα προτείνουμε να παίξει μετά κι ένα ΚΙΝΟ, μπας και του χαμογελάσει η τύχη στο προποτζίδικο...)

Το πρόβλημα δεν είναι ότι θα πάθει κάτι η σημαία αν την κρατάει κάποιος, οποιοσδήποτε. Εντάξει, Έλληνας θα είναι-η σημαία ανήκει σε όλους.
Το πρόβλημα είναι άλλο.
Είναι η αντίληψη περί αριστείας.
Η αντίληψη ότι είναι "ρετσινιά", η οποία διαπερνά τον συριζαϊκό χώρο, είναι αυτή που κρύβεται πίσω από όλο αυτό.
Δεν αντέχουν την αίσθηση της αξιολόγησης και της ατομικής διάκρισης κάποιου.
Θέλουν ισοπέδωση, θέλουν ομοιομορφία.
Θέλουν μετριότητα.

Ταυτόχρονα, κατήργησαν τη βαθμολογία στα δημοτικά σχολεία.
Επομένως, αφαιρούνται κάποια κίνητρα καλής μαθησιακής απόδοσης, επιμέλειας και αριστείας απ' τους μαθητές.
Δηλαδή η επιβράβευση της καλής προσπάθειας ενός μαθητή πώς θα δίδεται; Πώς θα επιβραβεύεται ο άριστος; Με ένα... φιλικό χτύπημα στην πλάτη;

Άρα πάρτε και τη σημαία και βάλτε τη στην κληρωτίδα του τζόγου, λες και είναι τα νούμερα του Τζόκερ.

Αποτέλεσμα εικόνας για σημαία λοταρια

Η απόδοση της σημαίας στον καλύτερο μαθητή είναι μια υγιέστατη διαδικασία.
Η σημαία είναι το πολύτιμο λάβαρο του έθνους και αποτελεί τιμητική διάκριση η απόδοσή της σε κάποιον.
Δεν είναι απλώς ένα "πανί", ένα... βεττέξ, άνευ σημασίας, όπως πιστεύουν οι Συριζαίοι.
Είθισται να αποδίδεται στον πρώτο, στον καλύτερο.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες τη σηκώνει ο πρώτος αθλητής.
Στον πόλεμο ο πρώτος στρατιώτης.
Στο σχολείο σε ποιον να τη δίνουμε;
Στον πιο ανδρείο; Στον πιο δυνατό;
Και πώς θα τον βρούμε; Θα βάλουμε τα παιδιά να πλακωθούν στο ξύλο;
Στον πιο όμορφο;
Να τους βάλουμε σε καλλιστεία;
Στο... καλύτερο παιδί;
Και τι θα κάνουμε; Διαγωνισμό... χαρακτήρων ή αγαθοεργίας;
Είναι προφανές πως στο σχολείο, δηλαδή στον χώρο της μάθησης, θα τη δώσουμε στον καλύτερο μαθητή.
Είναι απλή λογική.

Εκτός, βέβαια, αν για κάποιον δεν έχει σημασία ο καλύτερος μαθητής.
Ή αν για κάποιον δεν έχει καν σημασία η σημαία.
Εδώ που τα λέμε όταν είσαι ο χώρος που είθισται να καίει τη σημαία ή να υπερασπίζεται αυτούς που καίνε τη σημαία, τότε έπρεπε να περιμένουμε να αντιμετωπίζεται η σημαία ως βεττέξ.


ΥΓ.1: Κι αφού η σημαία είναι ένα "πανί", τότε σταματήστε να τιμάτε το Γλέζο.
Στο κάτω-κάτω τι έκανε;
Ένα πανί κατέβασε από ένα βράχο...
Σιγά το πράγμα. Και οι καθαρίστριες την ίδια δουλειά κάνουν...


ΥΓ.2: Εδώ έχουμε άλλη μια περίπτωση εφαρμογής της κλασικής συριζαϊκής μεθόδου:
Επειδή οι Συριζαίοι δεν έχουν τα αρχίδια να καταργήσουν κάτι, αλλά και όντας κολλημένοι και ιδεοληπτικοί, θα σκάσουν αν δεν το καταργήσουν, τότε τι κάνουν;
Απλά το υπονομεύουν!
Το υποβιβάζουν, το λοιδορούν, το εξευτελίζουν, ώστε να καταργηθεί... στην πράξη μόνο του.
Έτσι κάνουν σε όλα. Μόνο για κάτι τέτοιες... "μικροπουστιές" είναι ικανοί.
Εκτός αν ασχολειται η Τρόικα, οπότε εκεί είμαστε... σούζα! Κλαρίνο! Στρατιωτάκια!



ΥΓ.3: Ας σταματήσει αυτή η ανοησία ότι η μαθητική παρέλαση είναι κάτι... φασιστικό, επειδή την καθιέρωσε ο Μεταξάς.
Διότι και το ΙΚΑ ο Μεταξάς το καθιέρωσε, αλλά δεν το θεωρούμε... φασισμό!


ΥΓ.4: Στα θέματα παιδείας ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματικά είναι χολέρα.
Οι πληγές από την καταστροφική παρουσία του θα αργήσουν πολύ να κλείσουν.
Και ο... Λεβέντης να ήταν πρωθυπουργός, τέτοια εγκλήματα στην παιδεία δε θα τα είχε κάνει.
Μόνο συνειδητοί εκτελεστές συμβολαίων εκπαιδευτικού εκφυλισμού (βλ. ΟΟΣΑ κλπ) θα μπορούσαν να τα κάνουν.
Οι καλύτεροι μαθητές της Παγκοσμιοποίησης: οι Συριζαίοι!


ΥΓ5: Μας έπρηξες ρε Μαζεστίξ.
Στο κάτω-κάτω για ένα "πανί" μιλάμε!

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ηριαννάδα



Σχετική εικόνα
Σίγουρα θα υπέπεσε στην αντίληψή σας η περιβόητη υπόθεση της Ηριάννας.

Κατ' αρχάς να επισημανθεί εν τάχει για όσους δεν έχουν υπόψη τους την υπόθεση ότι η Ηριάννα (της οποίας το επώνυμο, επειδή δεν είναι επιβεβαιωμένο, δε χρειάζεται να αναπαράγουμε) είναι μια κοπέλα καταδικασμένη σε 13 χρόνια φυλακή, διότι βρέθηκε αποτύπωμα του DNA της σε γεμιστήρα όπλου, το οποίο εντοπίστηκε σε γιάφκα των "Πυρήνων της Φωτιάς".
Δεν κατάφερε να δικαιολογήσει πώς βρέθηκε το DNA της στο συγκεκριμένο σημείο και το Δικαστήριο την έκρινε ένοχη.
Έκτοτε η καταδικασθείσα (στηριζόμενη κατά κύριο λόγο σε "αλληλέγγυους" του αντιεξουσιαστικού χώρου, αλλά και σε πλήθος αριστερόστροφων ΜΜΕ και πολιτών) ζητά την αναστολή της εκτέλεσης της ποινής της. Δηλαδή, να την αποφυλακίσουν, καίτοι καταδικασθείσα.
Βασικό της επιχείρημα είναι οι σπουδές της (είναι διδακτορική φοιτήτρια) και ότι η φυλακή της κόβει τα φτερά.
Η ίδια ισχυρίζεται ότι διώκεται για τις "κοινωνικές της σχέσεις" με μέλη των ΠτΦ.
Οι δικαστικές αρχές απέρριψαν το αίτημα αποφυλάκισής της, με το σκεπτικό ότι ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της τρομοκρατικής δράσης προμηνύει επανάληψη ανάλογων πράξεων σε βάρος του κοινωνικού συνόλου και αποφάνθηκαν πως θα εκτίσει κανονικά την ποινή, όπως προβλέπεται από το νόμο.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.


 Αποτέλεσμα εικόνας για στη φυλακη για κοινωνικες σχεσεις

Λίγες σκέψεις για τα όσα έχουν συμβεί αυτές τις ημέρες.


1. Αν αυτό που ζητούν οι υποστηρικτές της είναι η αποφυλάκισή της, ενώ έχει καταδικαστεί ως ένοχη, τότε έχουν άδικο. Διότι ένας ένοχος δεν μπορεί να αποφυλακίζεται παρά μόνο για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγω πολύ προχωρημένης ηλικίας.


2. Αν αυτό που ζητούν είναι η αθώωσή της, με βάση το σκεπτικό ότι το δείγμα DNA δεν είναι σωστό να θεωρείται αποδεικτικό στοιχείο τέλεσης εγκληματικής πράξης, συμφωνώ με τη διαμαρτυρία. Κι εγώ είμαι ιδιαιτέρως επιφυλακτικός σχετικά με αυτή τη μέθοδο, για πολλούς λόγους (ενδεχόμενη χάλκευση στοιχείων, ανεξέλεγκτη από τον κοινό άνθρωπο κ.ο.κ.) που δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε.
Αλλά τότε δεν πρέπει να ζητάμε να αποφυλακιστεί παρατύπως η συγκεκριμένη, αλλά να ζητάμε να αλλάξει ο νόμος, ώστε το DNA να μη θεωρείται αποδεικτικό στοιχείο. Όσο όμως υφίσταται ο σημερινός νόμος, είναι αυτονόητο πως υπερισχύει της βουλήσεως του καθενός εξ ημών.


3. Αν το αίτημα της αποφυλάκισης βασίζεται στο σκεπτικό ότι "το κορίτσι σπουδάζει", τότε αυτό είναι τελείως παράλογο και εξωφρενικό, καθώς δημιουργεί προηγούμενο ώστε καθένας που σπουδάζει να μπορεί να μην τιμωρείται για το αδίκημα που έχει καταδικαστεί, επικαλούμενος τις σπουδές του.
Ή ακόμη χειρότερα ένας καταδικασθείς για κάποιο έγκλημα να βρίσκει τον τρόπο να γραφτεί σε μια σχολή και, πατώντας σε αυτό, να επιτυγχάνει την πρόωρη αποφυλάκισή του.

Αποτέλεσμα εικόνας για ηριαννα επιθετο πατερας

4. Αν το αίτημα βασίζεται στον συμψηφισμό με την αποφυλάκιση των Χρυσαυγιτών, τότε απλώς παραλογίζονται. Διότι οι Χρυσαυγίτες δεν αποφυλακίστηκαν με κάποιον χαριστικό, παράνομο ή παράτυπο τρόπο, αλλά επειδή παρήλθε το 18μηνο της προφυλάκισής τους, όπως προβλέπει ο νόμος. Δεν ήταν το "γούστο" κανενός εισαγγελέα (όπως κάκιστα αναπαράγουν τα υποστηρικτικά προς την Ηριάννα media), αλλά η σύννομη διαδικασία, η οποία όταν δεν είχε τηρηθεί (περίπτωση Σακκά), είχαμε ξεσηκωθεί όλοι για να αποφυλακιστεί.
Κοινώς, οι Χρυσαυγίτες ακόμη δεν έχουν καταδικαστεί ως ένοχοι, για να μπορούμε να "συγκρίνουμε" την αντιμετώπισή των με αυτήν της Ηριάννας από το δικαστικό σώμα. Το ότι κακώς, κάκιστα (σε βαθμό που να γεννά έως και υποψίες) έχει καθυστερήσει πολύ η δίκη της Χρυσής Αυγής, με αποτέλεσμα να παρέλθει το 18μηνο που προβλέπεται για προφυλάκιση, είναι ένα σοβαρό ζήτημα.
Αλλά η αποφυλάκιση των χρυσαυγιτών δεν ήταν χατίρι κανενός, παρά πρόβλεψη του νόμου, που λέει ότι άνθρωπος που δεν έχει δικαστεί δεν μπορεί να κρατείται για περισσότερους από 18 μήνες. Αυτό λέει ο νόμος.
Η Ηριάννα, όμως, δεν είναι προφυλακισμένη. Είναι καταδικασμένη.


5. Αν το αίτημα βασίζεται στον συμψηφισμό με τις αδικίες της Δικαιοσύνης (να'το το οξύμωρο) γενικώς, τότε προκύπτει παραδοχή του άδικου χαρακτήρα του ίδιου του αιτήματος. Διότι, όταν το επιχείρημα για τη δικαίωση κάποιου δεν είναι ότι "δικαίως πρέπει να βγει έξω", αλλά ότι "υπάρχουν και άλλοι πολλοί που αδίκως βρίσκονται έξω" (π.χ. Παπαγεωργόπουλος για.... "λόγους υγείας" κλπ), άρα "γιατί να μη βγει κι αυτή;", τότε έμμεσα παραδέχονται ότι κι αυτή, αν βγει τελικά, θα είναι απλώς άλλη μία που θα βρίσκεται αδίκως έξω.
Πρόκειται για παραλογικό επιχείρημα που δε στέκεται πουθενά.

6. Ναι, αναμφίβολα η Δικαιοσύνη έχει ταξικά στοιχεία, αναλογιζόμενοι ότι γενικώς κάθε εξουσία έχει ταξικό χαρακτήρα, εξυπηρετώντας κατά προτεραιότητα τους ισχυρούς. Ωστόσο ταυτόχρονα σε πλείστες περιπτώσεις αναδεικνύεται και το αντίθετο. Καθημερινά ενημερώνομαι για δικαίωση δανειοληπτών από δικαστήρια με αντίπαλο τις τράπεζες για υποθέσεις υποθήκης σπιτιών. Και μιλάμε κυρίως για λαϊκές οικογένειες. Ναι, η Δικαιοσύνη έχει δώσει πάρα πολλά αρνητικότατα δείγματα γραφής (ιδίως σε υποθέσεις που αφορούν μεγαλοεπιχειρηματίες, βλ. NOOR-1), αλλά ο μηδενισμός και η απαξίωσή της είναι και άδικη και πολύ επικίνδυνη. Διότι η απαξίωση της Δικαιοσύνης ενισχύει την αξία της αυτοδικίας, με ό,τι αυτή συνεπάγεται (σ.σ. η ηθική του χρυσαυγίτη και της "ένοπλης πολιτοφυλακής").
Αυτό δε σημαίνει φυσικά πως οι αποφάσεις των δικαστών είναι υπεράνω κριτικής (όπως σκούζει ο Κυριάκος), αλλά πως χρειάζεται κάποιο μέτρο στην κριτική ώστε να μη γυρίσει στη συνέχεια ως μπούμπερανγκ στα κεφάλια μας.
-κι αν σας ενοχλεί η συνεχής επίκληση στο νόμο, ξανασκεφτείτε το: ακόμη και ο κακός νόμος είναι σε κάποιος βαθμό προστάτης των αδυνάτων: αντίθετό του είναι η ανομία που είναι το περιβάλλον πλήρους και άνευ ορίων επικράτησης των δυνατών.-

Αποτέλεσμα εικόνας για ηριαννα επεισοδια ερμου



7. Το ποιόν και η προέλευση των αντιδράσεων για την υπόθεση (εμπρησμοί, απειλές στους δικαστές, σπασίματα και τα λοιπά γνωστά) είναι μάλλον ενισχυτικό στοιχείο για να μη δικαιωθεί η Ηριάννα και όχι το αντίθετο. Και ίσως εσκεμμένα και επιτηδευμένα. Αυτοί οι χώροι απ' αυτό τρέφονται: απ' την κατασκευή ηρώων αδίκως κυνηγημένων και κατατρεγμένων. Ίσως ο ίδιος ο χώρος να προτιμάει μια "ηρωίδα στη φυλακή" παρά μια "αποφυλακισμένη δικαιωμένη απ' την αστική δικαιοσύνη". Για να 'χει λόγους και ηχηρές αφορμές για στρατολόγηση νέων μελών στον Α/Α χώρο και για νέες πορείες αλληλεγγύης, κουκλοθέατρο με μπάτσους στην Πατησίων κλπ. Απ' αυτά ζει. Ο χώρος είναι πολύ πιο κουτοπόνηρος απ' όσο αφελώς τον θεωρούμε. Και γι' αυτό κάνει ό,τι μπορεί για να τη χώσει πιο βαθιά στη φυλακή.
Αν αρχίσουν και... δικαιώνονται απ' την "αστική δικαιοσύνη" οι του χώρου, τότε θα ισχύσει αυτό που εύγλωττα και ευστοχότατα έγραψε ο Καβάφης: "και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους; Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις"


8.. Αν στη θέση της Ηριάννας ήταν κάποιος "ποινικός" (ναι, λες και οι Πυρήνες της Φωτιάς δεν είναι ποινικοί, αλλά τελοσπάντων...) ή κάποιος χρυσαυγίτης, τότε οι ίδιοι που φωνάζουν σήμερα και διαδηλώνουν ως "αλληλέγγυοι" θα χρησιμοποιούσαν τα ίδια επιχειρήματα για να υπερασπιστούν τον με ελλιπή στοιχεία κρατούμενο;
(π.χ. "κόβετε τα φτερά ενός νέου επιστήμονα, καταστρέφετε τη ζωή του" ,"το DNA δεν είναι επαρκές ενοχοποιητικό στοιχείο" κλπ)
Διότι έχω την εντύπωση πως ο χώρος αυτός φωνάζει "λευτεριά στους συντρόφους που βρίσκονται στα κελιά". Άρα ο συγκεκριμένος χώρος θα αντιδρούσε ομοίως, ακόμη και αν η Ηριάννα ομολογούσε.
Επίσης θα ήταν χρήσιμο να μάθουμε τη θέση του χώρου αυτού που πρωτοστατεί στις αντιδράσεις για την Ηριάννα σχετικά με το αν συμφωνεί ή όχι με τη φυλάκιση των μελών των Πυρήνων της Φωτιάς, που έχουν παραδεχθεί τη συμμετοχή τους.
Επομένως τα περί "δικαιώματος στις σπουδές" κλπ είναι απλώς το "τυράκι" για να τσιμπήσουν οι προοδευτικοί άνθρωποι που δεν ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Είναι το δόλωμα για τους ευαισθητοποιημένους σε θέματα δικαιωμάτων πολίτες..


9. Αν υπάρχει δικαστική πλάνη, τότε πρέπει να περιμένουμε την επανεξέταση της ουσίας της υπόθεσης στο Εφετείο, όπου θα μπορέσει (εύχομαι) η Ηριάννα να αποδείξει την αθωότητά της, εάν είναι αθώα.
Μακάρι να είναι αθώα και να αποδείξει στο Εφετείο το λάθος της πρωτόδικης απόφασης.
Να το αποδείξει με τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα.
(δεν είμαι νομικός, δε γνωρίζω τις ακριβείς διαδικασίες, αλλά νομίζω πως ένας καταδικασμένος, αν επισυνάψει καινούρια στοιχεία, μπορεί να επιτύχει επανεξέταση της υπόθεσης)
Ώσπου να γίνει αυτό όμως, είναι καταδικασμένη σε 13 χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και η θέση της, όπως προβλέπει ο νόμος, είναι στη φυλακή.
Αλλιώς να τις καταργήσουμε τις φυλακές.

(Δυστυχώς, αγαπητοί μου, το παλιό πιασάρικο τσιτάτο για τις φυλακές και τα σχολεία δεν ισχύει καθόλου. Όπου κλείνει μια φυλακή, δεν ανοίγει ένα σχολείο, παρά μόνο βγαίνουν μερικοί παραπάνω κακοποιοί έξω. Ώσπου να βρεθεί κάποιος άλλος επαρκής και αξιόπιστος τρόπος τιμωρίας και σωφρονισμού των αδικησάντων και προστασίας της κοινωνίας, τουλάχιστον...
Μια προοδευτική κοινωνία δε νοείται να ζητά κατάργηση των φυλακών, αλλά οφείλει να απαιτεί ανθρώπινες συνθήκες στις φυλακές, ώστε να είναι εφικτός ο σωφρονισμός και η επακόλουθη επανένταξη)

Αποτέλεσμα εικόνας για αναγκαιοτητα φυλακης


ΥΓ.: Στην υπόθεση Ρωμανού, ο οποίος είχε αιτηθεί εκπαιδευτικές άδειες, επικαλούμενος τη φοιτητική του ιδιότητα, κι εγώ όπως και σχεδόν όλος ο επονομαζόμενος "προοδευτικός χώρος" (τρομάρα του) διαμαρτυρηθήκαμε για την "κακιά Δικαιοσύνη" που δε δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στο παιδί, ώστε να μορφωθεί, να σπουδάσει και, όταν βγει, να είναι άλλος άνθρωπος, σύμφωνα με τις αρχές του σωφρονισμού, όπως τον οραματίστηκε ο διαφωτιστής Μπεκαρία.
"Φασίστες" τους ανεβάζαμε... "φασίστες" τους κατεβάζαμε τους δικαστικούς που έκριναν πως ο Ρωμανός είναι επίφοβος για τέλεση νέων αδικημάτων.
Ωστόσο, "πριν αλλέκτορα φωνήσαι τρις", ο Ρωμανός ένιωσα πως με εξέθεσε, παραδεχόμενος πως το αίτημά του για εκπαιδευτική άδεια είναι απλώς πρόφαση για να αποδράσει και ότι δεν έχει μετανιώσει ούτε στο ελάχιστο για τα πεπραγμένα του.
Βρεθήκαμε δηλαδή τόσοι και τόσοι υποτίθεται ώριμοι και μορφωμένοι άνθρωποι να υπερασπιζόμαστε το αίτημα ενός τύπου ο οποίος κατά παραδοχή του θα χρησιμοποιούσε την τάχα εκπαιδευτική άδεια για να αποδράσει και να συνεχίσει την τρομοκρατική (ναι, ναι εντάξει, επαναστατική) δράση του...
Με αφορμή, μεταξύ άλλων, και αυτό το περιστατικό, θα ήθελε η ταπεινότητά μου να συμβουλεύσει τους πραγματικά πολλούς προοδευτικούς ανθρώπους που καλόπιστα και καλοπροαίρετα, αποδεχόμενοι το θεμελιώδες αίτημα για διά της παιδείας σωφρονισμό και επανόρθωση, συντάσσονται στο πλευρό της Ηριάννας, να κρατούν μικρό καλάθι διότι είθισται οι υψηλές αξίες (δικαιοσύνη, παιδεία κλπ.) να χρησιμοποιούνται συχνά ως προφάσεις απλώς για να ευαισθητοποιήσουν τον προοδευτικό κόσμο και να τον παγιδεύσουν στην υποστήριξη θέσεων και πράξεων που είμαι βέβαιος πως η πλειονότητά τους δε συμφωνεί ούτε κατ' ελάχιστο.
Αυτή όμως η επίκληση των εννοιών με μεγάλο ηθικό βάρος και η συνακόλουθη εκμετάλλευση των δημοκρατικών αντανακλαστικών και της ανθρώπινης ευαισθησίας των προοδευτικών πολιτών αποτελεί πάγια τακτική ανθρώπων αδίστακτων και καιροσκόπων, οι οποίοι κάθε άλλο παρά προοδευτικοί μπορούν να χαρακτηριστούν.


ΥΓ.2: Για αποφυγή παρεξηγήσεων, θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχουν επαρκή και αδιάσειστα στοιχεία για να καταδικαστεί ένας άνθρωπος για κάποιο αδίκημα.
Είμαι εξαιρετικά επιφυλακτικός για το θέμα του DNA.
Φοβάμαι για τον τρόπο χρήσης αυτών των μέσων.
Μπορεί να υπάρξει και στοχοποίηση ανθρώπων, την οποία δεν μπορεί να ελέγξει κανείς.
Είναι ένα εργαλείο στα χέρια λίγων ειδικών σε κάποια εργαστήρια της αστυνομίας και... τρέχα γύρευε!
Από κει και πέρα όμως, άλλο να διαμαρτύρεσαι για την αδικία που ενδεχομένως υπήρξε στην εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και άλλο να στήνεται ολόκληρο κίνημα που απαιτεί αποφυλάκιση της καταδικασθείσης λόγω... σπουδών.


ΥΓ.3: Όπως προείπα, ούτε είμαι νομικός ούτε έχω πλήρη γνώση της δικογραφίας, ούτως ώστε να μπορώ να αποφανθώ με κάποια βεβαιότητα αν η Ηριάννα δικαίως βρίσκεται στη φυλακή ή όχι.
Πέραν του νομικού ζητήματος όμως, προκύπτει και ένα ηθικό, το οποίο μας αφορά ως κοινωνία εξίσου με το νομικό.
Εντάξει, η "κοινωνική σχέση" με εγκληματίες δε σε καθιστά εγκληματία από νομική άποψη.
Από ηθική όμως άποψη, πώς σας φαίνεται ο συγχρωτισμός ενός ανθρώπου με εγκληματίες;
Αν γνωρίσετε κάποιον που είναι πολύ στενός φίλος με ανθρώπους που ανήκουν σε τρομοκρατικές οργανώσεις και "παίζουν" με καλάσνικωφ, βόμβες, γκαζάκια κλπ, εσείς θα τον θεωρήσετε "σόι άνθρωπο";
Θα τον εμπιστευόσασταν τυφλά ότι σας λέει την πλήρη αλήθεια, ούτως ώστε να βάλετε τα δυνατά σας για να δικαιωθεί;
Αν ο γιος σας ή η κόρη σας σχετιζόταν πολύ στενά με τέτοια άτομα, τι θα πιστεύατε;
Ότι έχει ή δεν έχει σχέση με τις "ασχολίες" των φίλων του;
Θα ανησυχούσατε βάσιμα για τη συμμετοχή του στις "ασχολίες" αυτές ή θα λέγατε "έλα μωρέ, οι φίλοι του τα κάνουν αυτά- ο γιος μου/η κόρη μου αποκλείεται να έχει κάποια σχέση";
"Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" έλεγαν πάντως οι αρχαίοι.
Και ξαναλέω πως αυτό δεν το λέω από νομική αλλά από ηθική άποψη.
Απλώς για να προσέχουμε με ποιους ταυτιζόμαστε ενίοτε, παρασυρμένοι από το -δίκαιο συχνά- παράπονο ή μένος μας έναντι των αποφάσεων των δικαστικών λειτουργών.

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Μας βάρεσε η ζέστη στο κεφάλι...

inner
Πολύς κόσμος συνωστίζεται έξω από τα στούντιο τηλεοπτικού σταθμού.
Αναρωτιέται ο καθένας τι συμβαίνει.
Διαμαρτύρεται κάποιος φορέας για κάτι;
Μοιράζουν 50ευρα;
Είναι μέσα στα στούντιο κάποια μεγάλη προσωπικότητα που όλοι θέλουν να γνωρίσουν από κοντά;
Ω ναι!
Είναι τα στούντιο του ΣΚΑΙ, εντός των οποίων συνεντευξιάζεται ο... Ντάνος απ' το Survivor και μαζεύτηκε κόσμος και ντουνιάς για να 'χει την... σπάνια τύχη να τον δει από κοντά!
Καμιά ελπίδα...


Αποτέλεσμα εικόνας για τσιπρας ευγενιδειο
Ο πρωθυπουργός της χώρας χρειάζεται να μπει στο νοσοκομείο να κάνει μια επέμβαση.
Στο μυαλό του μέσου Έλληνα υπερλαϊκιστή, θα ήταν λογικό -ο πρωθυπουργός, επαναλαμβάνω, της χώρας- να πάει στο Κρατικό της Νίκαιας, να κάτσει σε κάνα ράντζο με άλλους 500 ασθενείς και να περιμένει τη σειρά του στο εξεταστήριο των  επειγόντων περιστατικών, για να μη φανεί τάχα πως έχει διαφορετική μεταχείριση από το μέσο πολίτη. (ψοφάμε για κάτι τέτοια, ε;)
Ε ψιτ! Συνέλθετε! Ο πρωθυπουργός δεν είναι ο μέσος πολίτης και εξυπακούεται πως ΔΕΝ πρέπει να πάει μαζί με όλο τον κόσμο στα επείγοντα του Κρατικού Νικαίας.
Εξυπακούεται πως και έχει και πρέπει να έχει διαφορετική μεταχείριση από το μέσο πολίτη.
Φυσικά και θα πάει στο καλύτερο νοσοκομείο και στον καλύτερο γιατρό. Αυτό θα έλειπε, δα. Έλεος πια!
Όπως βέβαια το ίδιο ισχύει και για τον, πρώην πρωθυπουργό και θύμα τρομοκρατικής επίθεσης, Παπαδήμο, ο οποίος για προφανείς λόγους εξυπακούεται πως πρέπει να βρίσκεται σε καλά φυλασσόμενο μέρος σε νοσοκομείο, χωρίς άλλους ασθενείς στο θάλαμο.
Τι πιο προφανές; Τι δεν καταλαβαίνουμε;
Τα αυτονόητα;


Επιτέθηκε Σε Παιδάκι Και Το Δάγκωσε Στο Κεφάλι! Νέο Περιστατικό Με Αδέσποτο Σκύλο Στο Ενετικό Λιμάνι (Φωτό)
Στο πασίγνωστο παλιό λιμάνι των Χανίων συνέβη ένα περιστατικό απ' αυτά που η θεωρία της δημοσιογραφίας δεν θεωρεί είδηση: δηλαδή σκύλος δάγκωσε άνθρωπο. (το αντίστροφο αποτελεί είδηση προφανώς)
Ωστόσο το νεαρό της ηλικίας του παιδιού (6 ετών) και ο επαναλαμβανόμενος χαρακτήρας του περιστατικού (επιθέσεις από αδέσποτα στα Χανιά) κατέστησαν το γεγονός είδηση.
Το θέμα όμως είναι η αντίδραση της κοινωνίας στο θέμα.
Αφενός οι πολέμιοι των αδέσποτων βρήκαν ευκαιρία κι άρχισαν να καταριούνται τα σκυλιά και να λένε "φόλα σ' όλα τα αδέσποτα για να... ξεβρωμίσει ο τόπος"
Αφετέρου οι φιλόζωοι άρχισαν να καταριούνται τους ανθρώπους και να λένε "αφού το -6χρονο- παιδάκι πείραζε τον σκύλο (σ.σ. τον χάιδευε), καλά του 'κανε και αυτουνού, αλλά και κάθε άλλου εκπροσώπου αυτού του σιχαμερού είδους, του ανθρώπου, που... τολμά να δαγκώνεται από σκύλο"!
Πολλή αρρώστια βρε παιδί μου στην κοινωνία.
Οι μισοί μισούν τα σκυλιά κι οι άλλοι μισοί μισούν τους ανθρώπους.
Οι μεν δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα των σκύλων να ζήσουν, οι δε αναγνωρίζουν ελαφρυντικά μόνο στο σκύλο και "στα τέτοια τους" για τους ανθρώπους.
Το αστείο είναι ότι σε αντίθετη περίπτωση (όταν π.χ. ένας άνθρωπος βασανίσει σκύλο) τότε οι μεν πρώτοι που δεν αναγνώριζαν ελαφρυντικά στο σκύλο, τώρα τα αναγνωρίζουν στους ανθρώπους ("ναι, αλλά αυτός άρχισε πρώτος"), ενώ οι δε δεύτεροι, οι φιλόζωοι, που πριν έψαχναν να δουν αν το παιδί... πείραξε πρώτο τον σκύλο, τώρα λένε πως "δεν έχει σημασία ποιος άρχισε πρώτος".
Με λίγα λόγια ένα χάος στη σκέψη.
Και, όπως συμβαίνει και με όλα τα άλλα ζητήματα, έτσι και σ' αυτό απλώς ο καθείς εξ ημών έχει προκαθορίσει τη στάση που τηρεί απέναντι σε κάθε θέμα και αυτοματοποιημένα παίρνει την ίδια θέση πάντα, ακόμη κι αν χρειαστεί να αναιρέσει την υπόλοιπη επιχειρηματολογία του.


ΟΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ και τρισαλί
Το αποκορύφωμα της ξεφτίλας του σύγχρονου συνδικαλισμού, η ΠΟΣΠΕΡΤ, με τις ευλογίες φυσικά της φίλα προσκείμενης σε αυτήν (και ουχί το αντίστροφο) κυβέρνησης, χωρίς αιδώ και πλήρης οιήσεως ήρε μνημείο... πεσόντων της ΕΡΤ!
Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Μετά το μνημείο Αγνώστου Στρατιώτη που έπεσε στις μάχες για την πατρίδα, εγείρεται το μνημείο της ΕΡΤ για όσους απεβίωσαν εκείνη την περίοδο λόγω... κλεισίματος! (εντάξει, διαβάστε εδώ μια ενδιαφέρουσα έρευνα για το κατά πόσο μπορούν να αποδοθούν οι θάνατοι στο κλείσιμο της ΕΡΤ)
Παντελής έλλειψη σεβασμού στα εκατομμύρια των Ελλήνων (δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, αυτοαπασχολουμένων, επιχειρηματιών κ.π.λ.) που αυτά τα χρόνια έχουν χάσει τη δουλειά τους, έχουν δει το εισόδημά τους να εκμηδενίζεται, έχουν χάσει σπίτια, μαγαζιά και αυτοκίνητα.
Ντροπή μας για τη συμπόρευση μ' αυτά τα ρετάλια του συνδικαλισμού.
Ντροπή γιατί αυτοί έχουν μέσα τους πιο πολύ... "μαύρο" κι απ' το "μαύρο" που τους έριξε ο Σαμαράς.
Και φυσικά ένα τέτοιου επιπέδου μνημείο βρήκε και την επιγραφή που του άξιζε: μια αρχαιοπρεπής φράση («Οἷα ἠώ ὦ υἱέ ἀεί εἶ»), η οποία όμως δεν υφίσταται στα αρχαία ελληνικά, είναι από τις γνωστές διαδικτυακές μπαρούφες και είναι αντλημένη από τα μισότρελα blogs που πρόσκεινται στον... Αρτέμη Σώρρα!



Αποτέλεσμα εικόνας για βουλη noor 1
Η βασικότερη δικαίωση για όσους λένε "ε ρε Παπαδόπουλος που μας χρειάζεται" προκύπτει αυτόν τον καιρό από την αντιπαράθεση κυβέρνησης-αντιπολίτευσης για την εμετική ιστορία του πρεζοπλοίου Noor1, για του οποίου την υπόθεση 8 (!!!) μάρτυρες έχουν περιέργως... πεθάνει σε χρόνο dt!
Η υπόθεση μυρίζει από χιλιόμετρο... "Πειραιωτίλα" και συνδέεται άμεσα με πολλές από τις πολιτικές -και όχι μόνο- εξελίξεις των τελευταίων 3-4 χρόνων.
Ένας πρώην πρωθυπουργός που δεν τα πήγαινε καλά με έναν επιχειρηματία, ο οποίος με τη σειρά του στήριξε τον τότε επίδοξο πρωθυπουργό, ο οποίος στη συνέχεια όμως για άγνωστους λόγους στενοχώρησε τον επιχειρηματία, ο οποίος τυγχάνει να είναι αδελφικός φίλος και κουμπάρος της αδελφής του νυν επίδοξου πρωθυπουργού και απέσυρε τη στήριξη του από τον εν ενεργεία προσφέροντάς τη στον επίδοξο.
Ζαλιστήκατε;
Και, παράλληλα με όλα αυτά, τρέχει μια υπόθεση του οποίου οι μάρτυρες πεθαίνουν με ρυθμούς... Φαρ Ουέστ κι ενώ ταυτόχρονα, ενώ όλοι καταλαβαίνουν τα κίνητρα αυτών που υποστηρίζουν τον επιχειρηματία, ωστόσο δύσκολα μπορούν να υποθέσουν τα κίνητρα αυτών που τον καταδιώκουν. Μήπως είναι και άλλοι επιχειρηματίες στην υπόθεση -λέω εγώ τώρα- και έχουν και... αντίπαλες ομάδες στην ιδιοκτησία τους;
Βρώμα και δυσωδία.
Και οσονούπω δικαίωση για τους "ε ρε Παπαδόπουλος που μας χρειάζεται"...
{χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη εμπειρία μου από συζήτηση ουράς σε δημόσια υπηρεσία, όπου το 100% (!!!) των παρευρισκομένων (πλην εμού) μιλούσε με πάθος υπέρ της δικτατορίας- μόνο εγώ είχα μείνει σιωπηλός... Και ήταν άνθρωποι κάθε ηλικίας και μόρφωσης. Όπου να 'ναι έρχεται...}



Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, για το 2016 οι θάνατοι στην Ελλάδα ήταν σχεδόν 20.000 περισσότεροι από τις γεννήσεις.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα όχι τόσο της κρίσης (σίγουρα παίζει ρόλο -όχι όμως τον πρωτεύοντα) αλλά κυρίως του φεμινισμού και της δήθεν χειραφέτησης της γυναίκας (που στην ουσία την υποδούλωσε περισσότερο φορτώνοντάς της ασήκωτα πολλούς ρόλους και την έκανε δυστυχισμένη). Ο φεμινισμός μειώνει τις γεννήσεις σε όλο το δυτικό κόσμο. Δε θα επιχειρηματολογήσω επ' αυτού. Προτιμώ να το σκεφτείτε.
Πάντως στον τρίτο κόσμο έχουν πολύ μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα και προβλήματα επιβίωσης από εμάς και όμως γεννούν... αβέρτα!




Ας επιστρέψω λοιπόν στο μόνο πράγμα που αξίζει σ' αυτόν τον τόπο σήμερα...

Σχετική εικόνα

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Ο θρύλος και ο θρήνος


Αποτέλεσμα εικόνας για γλεζος κωνσταντοπουλου
Ο Μανώλης Γλέζος είναι ένας ζωντανός θρύλος,
Επέλεξε να ασχολείται ενεργά με τα κοινά, σαν να μην ενδιαφέρεται τόσο να 'ναι θρύλος όσο ενδιαφέρεται να είναι ζωντανός...

Κι όμως! Παρ' όλα αυτά δεν έπαψε να είναι θρύλος.
Όχι γιατί έκανε πάντοτε τις σωστές και τις πιο δημοφιλείς πολιτικές επιλογές.
Αλλά γιατί κατάφερε μέσα σε όλη αυτήν την τεράστια πορεία να διαφυλάξει την ηθική του υπόσταση.

Κάθε του παράσημο το 'χει φυλαγμένο πάνω του, μα δεν το κραδαίνει επί δικαίων και αδίκων.
Δεν ανεμίζει τα λάβαρα του παρελθόντος του συνέχεια για να δείξει τάχα ποιος είναι (βλ. Στ. Παναγούλης, Δαμανάκη κλπ.)
Τα παράσημά του είναι μέρος του "είναι" του και γι' αυτό τα έχει αποβάλει από το "φαίνεσθαι".
Γιατί όποιος είναι πραγματικά ήρωας, δε νιώθει την ανάγκη να πουλάει ούτε ηρωισμούς ούτε νταηλίκια ούτε τσαμπουκάδες όπου σταθεί και όπου βρεθεί.

Προχθές έκανε μια μεγαλειώδη κίνηση, η οποία αξίζει να είναι δίδαγμα έντιμης και ηθικής στάσης για όλους μας.

Κατά τη διάρκεια κατάθεσης στεφάνων στο Δίστομο, παρευρίσκετο στο χώρο ο πρέσβυς της Γερμανίας, ο οποίος επρόκειτο και αυτός να καταθέσει  εκ μέρους της χώρας του στεφάνι εις μνήμην των θυμάτων.
Η παλληκαρού Ζωή Κωνσταντοπούλου (που αν ακούσει δυναμιτάκι να σκάει σε εμβέλεια 50 χιλιομέτρων, θα τρέχει με τα πόδια στους ώμους και θα φωνάζει "Φρουράαα-Φρουράαα"- όπως τότε στην ΕΡΤ που λιγάκι στριμωξίδι έγινε και φώναζε "βοήθειαααα" με τη ντουντούκα) σηκώθηκε... "ηρωικά" για να εμποδίσει τον πρέσβυ της Γερμανίας να αποδώσει τιμές στους νεκρούς του Διστόμου εις το όνομα τάχα των μη καταβληθεισών πολεμικών αποζημιώσεων.
Τότε σηκώνεται ο, μικρός το δέμας αλλά γίγας το ήθος, Μανώλης Γλέζος, παραμερίζει τη Ζωίτσα, παίρνει απ' το χέρι το Γερμανό πρέσβυ και τον οδηγεί στο σημείο κατάθεσης στεφάνων.
Κι έτσι προφυλάσσει κάτι από τον πολιτισμό μας...

Ανεβαίνοντας στο βήμα ο Γλέζος εξηγεί την πράξη του λέγοντας πως "το παιδί του εγκληματία, όσα εγκλήματα κι αν έχει κάνει ο πατέρας του και η μάνα του, δεν ευθύνεται γι' αυτά" και ισοπεδώνει την δημαγωγική και δημοκολακεύουσα πράξη της ζηλώτριας Ζωής, η οποία σαν άλλος αρχαίος δημαγωγός και λαοπλάνος "θωπεύει, χαϊδεύει, κολακεύει και εξαπατά το λαό", όπως έγραφε για τους αρχαίους ομοίους της ο Αριστοφάνης (οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω κατέστρεψαν την αθηναϊκή δημοκρατία).

Ιδού το βίντεο. Είναι διάρκειας μόλις 1:30 λεπτού. Αξίζει τον κόπο να το δείτε.



Και κάπου εκεί- με την παρέμβαση του Γλέζου- το θέατρο σκιών της πρώην προέδρου της Βουλής (τρομάρα μας!) έλαβε τέλος και εξέπεσε ως όφειλε να εκπέσει.
Ο δημόσιος αυτο-εξευτελισμός της ελπίζω να έβαλε σε σκέψεις τους εναπομείναντες υποστηρικτές αυτών των αναξίων λόγου προσώπων και των φαιδρών πρακτικών τους:

Μήπως τελικά το ψευτο-νταηλίκι (στο όνομα του "λαού", της "δημοκρατίας" και της "αξιοπρέπειας" πάντοτε) δεν είναι μια υγιής πολιτική πρακτική, αλλά μια επίφαση με στόχο την προσωπική προβολή και την με κάθε τρόπο επέλαση προς την εξουσία;
Μήπως η δίκαιη και αθώα μας αγανάκτηση μετεξελίχθηκε σε "αγανακτισμό", δηλαδή σε μια συντεταγμένα άρρωστη και επικίνδυνη πολιτική συμπεριφορά, που ομοιάζει με τις συνθήκες επικράτησης των αρχαίων τυράννων και των σύγχρονων δικτατόρων;
Μήπως δώσαμε δύναμη και λόγο σε ανθρώπους και χώρους οι οποίοι -δικαίως ,όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων- ουδέποτε είχαν σημαντικό μερίδιο σε αυτά τα αγαθά;

Σχετική εικόνα

ΥΓ.1: Ευτυχώς το τελευταίο διάστημα αυτά τα πρόσωπα και αυτές οι πρακτικές δεν έχουν κάποια -εμφανή τουλάχιστον- απήχηση στην κοινωνία, ωστόσο το μικρόβιο ακόμη ελλοχεύει στο συλλογικό υποσυνείδητο και ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκδηλώσει την παρουσία του με την εμφάνιση νέου "ιού", ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα αποτελέσματα και από τον προηγούμενο.
Τουλάχιστον να αρχίσουμε να ξεμπερδεύουμε με μία-μία τις αρρώστιες, για να αντιμετωπίσουμε και τις υπόλοιπες που λιμνάζουν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας και κάθε άλλο παρά άσχετες είναι με τον παραπάνω "ιό"- ακόμη και αυτές που (θεωρητικώς) τοποθετούνται στο άλλο άκρο.



ΥΓ.2: Η "απάντηση" της Κωνσταντοπούλου και ενός συνεργάτη της για το περιστατικό.
Τα παραθέτω χωρίς σχόλια για να κρίνετε.

«Η αντίσταση είναι πράξη και στάση ζωής.Όχι μουσειακό έκθεμα ούτε ιδιοκτησία κανενός, ούτε μονοπώλιο των ηρώων, που πρέπει να ζητήσει κανείς την άδειά τους για να διεκδικήσει την ελευθερία του και να αντιταχθεί στο δυνάστη»

«Η αντίδραση του Μανώλη Γλέζου αμφισβήτησε το δικαίωμα στους άλλους να αντιστέκονται και να διεκδικούν, αν δεν το κάνουν όπως πρέπει, όπως επιβάλλει η πολιτική ορθότητα και οι καλοί τρόποι, όπως τους θεωρεί ο ίδιος. Στον καιρό μιας νέας κατοχής, που αφορά πρωτίστως τις γενιές που καλούνται να τη ζήσουν για δεκαετίες. Και η αντίδρασή του έφτασε μέχρι του σημείου να τοποθετήσει τη σημαία επάνω στο Μνημείο των θυμάτων, αφού με το ένα χέρι οδήγησε εκεί τον Πρέσβυ της Γερμανίας και με το άλλο έσπρωξε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, όχι γιατί του έκλεινε το δρόμο»

Το σχόλιο του Δ. Καραναστάση, συνεργάτη της Ζωής Κωνσταντοπουλου:
«Ο Γλέζος άρπαξε και έβαλε με μανία τη σημαία που κατέβασε από την Ακρόπολη πίσω, πάνω στο μνήμα των νεκρών, οδηγώντας τον εκπρόσωπο του κατακτητή από το χέρι»


ΥΓ.3: Αχ, δεν μπορώ, θα σχολιάσω: Μικρόνοια, μικροψυχία, ιταμότητα, αρρώστια.
Όχι γιατί επιτέθηκαν σε έναν ήρωα, ένα σύμβολο. (είμαι εναντίον της άνευ όρων και ορίων διαρκούς υπόκλισης στα "ιερά που δεν αγγίζονται"- για μένα όλοι και όλα αγγίζονται, κρίνουν και κρίνονται).
Αλλά για το ήθος που επιδεικνύει για άλλη μια φορά ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος/παράταξη, που όποιον δεν του/της αρέσει, του κολλά τη ρετσινιά τυο "προδότη", του "γερμανοτσολιά", αυτού "που ξανανεβάζει τη σημαία του Γ Ράιχ" κλπ.
Και επειδή το έχω διαπράξει κι εγώ στο παρελθόν, αισθάνομαι ακόμη μεγαλύτερη ντροπή. Για μένα.
Τι δουλειά είχα εγώ με τούτους 'δω;

ΥΓ.4: Αξιοσημείωτη στο βίντεο είναι και η αντίδραση των παρισταμένων πολιτών.
Πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης των κοινωνιολόγων για τη μαζοποίηση.
Όταν κάνει την ευτελή της πράξη η Ζωίτσα η ντερμπεντέρισσα, από το πλήθος άρχισαν δειλά-δειλά να ακούγονται επευφημίες και χειροκροτήματα επιδοκιμασίας.
Μετά από λίγο, με την αντίθετη κίνηση του Γλέζου, το πλήθος και πάλι ξέσπασε σε χειροκροτήματα και επευφημίες- πιο έντονα αυτή τη φορά, είναι η αλήθεια.
Δε γνωρίζω αν τα ίδια άτομα επευφήμησαν και στη μία και στην άλλη ενέργεια ή αν ήταν άλλοι που χειροκρότησαν τη μία κίνηση και άλλοι την άλλη.
Πάντως, θα ήταν ενδιαφέρον κάποιος, που έχει το χρόνο και τη δυνατότητα, να προσπαθήσει να ψάξει αν οι αντιδράσεις προέρχονταν από τα ίδια άτομα ή όχι.
Για να μελετήσουμε την ψυχολογία της μάζας και την επίδραση σε αυτήν των δημαγωγών.

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Καβγάδες πάνω από ανοιχτό μνήμα


Αποτέλεσμα εικόνας για ΦΑΝΑΤΙΣΜΟς ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
Το Διαδίκτυο μας έκανε χειρότερους ανθρώπους;
Ή μήπως απλώς ανέδειξε αυτό που πράγματι ήμασταν και απλά δε φαινόταν και τόσο;

Δεν μπορούμε να σεβαστούμε τίποτα πια.
Ούτε την αρρώστια ούτε καν το θάνατο.
Ακόμη κι ο πιο μεγάλος αντίπαλος ή εχθρός να πεθάνει, ο πολιτισμένος άνθρωπος οφείλει να δείξει σεβασμό.

Κι αν είναι και μισητός αυτός που πέθανε;
Πώς μπορούμε να τον σεβαστούμε;

Μα τότε φαίνεται ο πολιτισμός μας!
Ο Ιμπραήμ Πασάς μετά την επικράτηση επί των μανιωδώς αντιστεκομένων Ελλήνων, αντρών του Παπαφλέσσα, αναζήτησε το κεφάλι του μεγάλου του εχθρού για να το φιλήσει τιμώντας τον μεγάλο του αντίπαλο.
Κι όταν μιλάμε για τέτοιες μάχες, αντιλαμβανόμαστε ότι αναφερόμαστε σε πραγματικά πολύ μεγάλο μίσος και όχι για βλακείες του τύπου "αριστερά-δεξιά".
Μιλάμε για σφαγές και όλεθρο.
Αλλά ο θάνατος γίνεται σεβαστός από τους μεγάλους.
(τέτοιος ήταν αναμφίβολα και ο Ιμπραήμ, παρότι μας πόνεσε)

Όταν δε γίνεται σεβαστός ο θάνατος, αυτό αποτελεί κηλίδα για την ιστορία ενός ανθρώπου ή ενός λαού.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όλων η σκύλευση του νεκρού Έκτορα, ηγέτη του τρωικού στρατού από τον φοβερό Αχιλλέα.
Ο Έλληνας πολεμιστής, κατειλημμένος από μανία και μίσος, δε σεβάστηκε το μεγάλο του αντίπαλο και περιύβρισε το νεκρό του σώμα.
Αυτό αποτέλεσε ύβρη και επομένως αιτία για να τιμωρηθεί παραδειγματικά από τη Μοίρα (έστω, τους θεούς).

Ολόκληρο, εξάλλου, το αριστούργημα της Αντιγόνης του Σοφοκλή ουσιαστικά βασίζεται στον πανανθρώπινο και διαχρονικό ηθικό νόμο που επιβάλλει το σεβασμό στο νεκρό, ό,τι κι αν έχει κάνει αυτός. (σ.σ. ο Πολυνείκης είχε κινηθεί με στρατό εναντίον της ίδιας του της πατρίδας, της Θήβας).

Κι εμείς σήμερα, το 2017, μετά από τόσους αιώνες πολιτισμού υποτίθεται, αδυνατούμε να τηρήσουμε αυτόν τον βασικό κανόνα των ανθρώπινων κοινωνιών, που μπορούσαν να σεβαστούν ακόμη κι οι πρωτόγονοι.
Ακόμη και τα άγρια ζώα είναι προγραμματισμένα από τη φύση ώστε να σε κυνηγούν για να σε φάνε όσο είσαι ζωντανός. Αλλά, αν πεθάνεις, δε σε πειράζουν. Σε αφήνουν να σε αποκοιμίσει η Γη...

Αποτέλεσμα εικόνας για ΦΑΝΑΤΙΣΜΟς ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ


Προχθές πέθανε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Και πριν καλά-καλά κλείσει το μνήμα του, έχει κατακλυστεί ο -μισός- δημόσιος λόγος από αναθέματα εναντίον του (ο άλλος μισός από αγιογραφίες),
Τα αναθέματα επικαλούνται την αντίδραση στις αγιογραφίες ως κίνητρό τους, λες και δεν είναι φυσιολογικό σε ένα θάνατο να συμβαίνει αυτό.
Σε όποιου ανθρώπου την κηδεία κι αν πάει κανείς, θα ακούσει μόνο τα καλά.
Ε, τι να κάνουμε; Έτσι είναι ο άνθρωπος! Έτσι είναι το σωστό.
Εκείνη την ώρα δεν ταιριάζει να αρχίζεις να υπενθυμίζεις τι... κουμάσι υπήρξε ο αποθανών!
Δεν είναι η ώρα.
Ακόμη κι αν ειπωθεί και καμιά κουβέντα παραπάνω, ε δε χάθηκε κι ο κόσμος!
Στο πλαίσιο του οριστικού αποχαιρετισμού ενός ανθρώπου, εύλογο είναι να ακουστεί και καμιά υπερβολή ή να αποκρυφθεί καμιά αλήθεια.
Ανθρώπινα είναι αυτά.
Όλοι το έχουμε κάνει , όλοι το έχουμε δει να συμβαίνει και όλοι το έχουμε ανεχθεί σε περιστάσεις της προσωπικής μας ζωής.

Ωστόσο, στο δημόσιο λόγο μας έχουμε γίνει απάνθρωποι.
Δε σεβόμαστε τίποτα.
Ούτε τη μοναδική κορυφαία στιγμή της ανθρώπινης ζωής που το ανθρώπινο γένος δεν έχει καταφέρει να τιθασεύσει και κανονικά θα έπρεπε να γονατίζει μπροστά της: το θάνατο.

Και σε κάθε περίπτωση ο διαδικτυακός λόγος των κοινωνικών δικτύων και των ιστολογίων είναι δημόσιος λόγος και γι' αυτό χρειάζεται και λίγη παραπάνω αυτοσυγκράτηση.
Δε γράφουμε εδώ μέσα όσα μπορεί να λέμε στο σπίτι ή στην παρέα μας.
Όχι γιατί θα διαβάσει το blog ή το tweet μου η... Ντόρα και θα στενοχωρηθεί.
Αλλά γιατί όλα μαζί τα σχόλια στο διαδίκτυο (σε Facebook, Twitter, blog κλπ) δημιουργούν μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η οποία τραυματίζει τους οικείους του εκλιπόντος (από οικογένεια μέχρι υποστηρικτές και φίλους), σε μια στιγμή που δεν είναι η κατάλληλη.
Στη ζωή μπορεί να 'μαστε άνισοι, αλλά στο θάνατο είμαστε ίσοι. Είναι ώρα αυτή για να πάρουμε την "εκδίκησή" μας;

Δε λέω ότι "ο νεκρός δεδικαίωται". Ο θάνατος δεν καθιστά σωστά τα λάθη κανενός.
Απλώς ο νεκρός έχει το "ιερό προνόμιο" να μην... κράζεται όσο ακόμη δεν έχει στεγνώσει το χώμα που τον υποδέχεται!
Τι δηλαδή να στεγνώσει;
Στην περίπτωσή που συζητάμε, το μνήμα είναι ακόμη ανοιχτό!
Και δεν μπορούμε να συγκρατηθούμε, έστω για μερικές ημέρες...;

Θεωρώ επίσης απαράδεκτη ιδιαίτερα τη -διά των φωτο-στιγμιοτύπων- γελοιοποίηση των παιδιών του αποθανόντος. Ακόμη κι αν αυτοί είναι ο Κυριάκος και η Ντόρα (που έχουμε να τους σούρουμε πάρα πολλά), αυτή τη στιγμή αξίζουν το σεβασμό μας ως άνθρωποι που μόλις προχθές έχασαν τον πατέρα τους. Είναι τραγικό να τους γελοιοποιούμε. Είναι δείγμα χαμηλής συναισθηματικής νοημοσύνης και ανωριμότητας.
Ο θάνατος είναι η μοναδική, ανεπανάληπτη και μεγαλειωδέστερη στιγμή του ανθρώπου και εμείς, ως ατελή όντα, οφείλουμε να τον σεβόμαστε και να τον αντιμετωπίζουμε με το δέον δέος.


ΥΓ.1: Δεν υποδύομαι τον τέλειο.
Κι εγώ έχω διαπράξει την καφρίλα της σφοδρής κριτικής έναντι ανθρώπου, που ακόμη δεν έχει θαφτεί καλά-καλά. Και εδώ μέσα, στο blog.
Το θέμα όμως στη ζωή είναι να διορθωνόμαστε από τα λάθη μας και -όσο και όπου μπορούμε- να γινόμαστε καλύτεροι.
Όχι καλύτεροι αριστεροί ή καλύτεροι δεξιοί.
Καλύτεροι άνθρωποι.


ΥΓ.2: Κι εκτός αυτού (που είναι το σημαντικότερο βέβαια), καλό είναι να γίνουμε και πιο ψύχραιμοι στη σκέψη μας,
Όταν αποτιμούμε πρόσωπα και καταστάσεις, να μη στεκόμαστε στο άσπρο-μαύρο ή σε αυτό που μάθαμε να πιστεύουμε.
Καλό είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας και να αντιληφθούμε πως στον κόσμο δεν υπάρχουν οι "απόλυτα καλοί" και οι "απόλυτα κακοί".
Και οι καλύτεροι κάνουν ενίοτε λάθη και οι χειρότεροι ενίοτε πράττουν ορθά.
Δεν υπάρχει κανείς που έχει κάνει μόνο σωστά ή μόνο λάθη στη ζωή του.


Αποτέλεσμα εικόνας για κωνσταντίνος μητσοτάκης 1984

ΥΓ.3: Μια και το έφερε η κουβέντα, κατά τη γνώμη μου ο Μητσοτάκης υπήρξε ένα πρόσωπο με πολύ μεγάλη διαδρομή και με (θετικά ή αρνητικά- αναλόγως πώς τη βλέπει κανείς) αξιοπρόσεκτη δράση, η οποία όμως καλό είναι να αποτιμηθεί νηφάλια και απαλλαγμένη από τα πάθη της εποχής κατά την οποία συνέβησαν τα γεγονότα.
Σημάδεψε την πορεία της χώρας μας από το 1940 ως τα πρώτα χρόνια της νέας χιλιετίας: σχεδόν 70 χρόνια δηλαδή!
Η δράση του στην Κατοχή, ο ρόλος του στον Εμφύλιο, ο καταλυτικός του ρόλος στα γεγονότα του '65, η πολιτεία του ως αρχηγός της ΝΔ, η σύγκλισή του με ΚΚΕ/ΣΥΝ το '89, τα πεπραγμένα του ως πρωθυπουργός το '90-93, η στάση του στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, αλλά και οι δημόσιες παρεμβάσεις του έκτοτε αποτελούν στοιχεία μιας κυριολεκτικά πολυτάραχης και υπερπλήρους πολιτικής πορείας, που φυσικά δεν είναι όπως την παρουσιάζουν οι αγιογράφοι των ημερών, αλλά πιθανότατα δεν είναι και ολόκληρη "μαύρη κι άραχνη" όπως υποστηρίζουν οι πολέμιοί του.
Σίγουρα μαζί με τους βασιλείς Παύλο και Κωνσταντίνο Β', τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Χαρίλαο Φλωράκη, τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή αποτελούν τη μεταπολεμική ιστορία αυτού του τόπου και "φεύγοντας" κλείνει πολλά κεφάλαια της ιστορίας, ώστε να τα ξανανοίξουμε ψύχραιμα εμείς ως νηφάλιοι μελετητές της.

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Μια ακόμη ψύχραιμη τοποθέτηση


Αποτέλεσμα εικόνας για ξενομανια
Σήμερα το πρωί καθώς χάζευα στο Facebook, έβλεπα τα νέα των διαδικτυακών μου "φίλων".
Ο ένας είχε ανεβάσει μια φωτογραφία στην οποία το βλέμμα του ήταν στραμμένο κάπου ακαθόριστα.
Η λεζάντα της φωτογραφίας έλεγε "what are you looking for?"

Παρακάτω ένας άλλος φίλος είχε ανεβάσει μια φωτογραφία από ένα γάμο στον οποίο πήγε εχθές.
Η λεζάντα έγραφε "happy wed, bro"

Μια φίλη της οποίας ο αδελφός είχε γενέθλια του έστελνε "happy birthdayyy!"

Μια άλλη φίλη, η οποία πήγε για φαγητό μετά το μπάνιο στη θάλασσα, ανέβασε μια φωτογραφία σε ένα εστιατόριο με ένα πιάτο φαγητό με υπότιτλο "after swimming"

Και τώρα καθώς γράφω λέω να σύρω τη σελίδα του facebook προς τα κάτω, να δω τι γράφουν οι άλλοι διαδικτυακοί μου φίλοι (σ.σ. σχεδόν όλοι είναι πραγματικά γνωστοί, παλιοί γνώριμοι ή φίλοι μου)

Ο πρώτος που πέτυχα: ανέβασε μια φωτογραφία με την ανατολή του ηλίου, γράφοντας από πάνω "goodmorning to all"

Να τη κι η δεύτερη που χθες πήγε σε μια κλασσικιστικού τύπου καφετέρια και ανέβασε φωτογραφία, σημειώνοντας από κάτω "vintage"

Ο τρίτος είναι μάλλον παλιομοδίτης και ξενέρωτος και ανέβασε φωτογραφία μ' έναν ηλικιωμένο συνοδεύοντάς την με ελληνική φράση: "σ' αγαπάμε θείο". Αλλά για να μην τον παρεξηγήσουν και τον περάσουν για βλάχο ή αρχαιοψεκασμένο, επέλεξε να το γράψει σε άπταιστα... greeklish: "s agapame thio". Ουφ!

Ο τέταρτος είναι επαγγελματίας μουσικός και ανέβασε φωτογραφία από τη χθεσινοβραδινή του εμφάνιση σε μουσική σκηνή, γράφοντας "με τα παιδιά στο stage" (διότι η λέξη "σκηνή" είναι πολυσύλλαβη και θα τον δυσκόλευε στην προφορά, όπως στο ανελκυστήρας> ασανσέρ)

Η άλλη διανυκτέρευσε σε μαγαζί ήσυχο και απόκεντρο. Εύλογα περιέγραψε την κατάσταση ως "chill out"

Ο άλλος διασκέδασε σε χασαποταβέρνα και αισθανόμενος την ανάγκη να αναδείξει την παραδοσιακή του πλευρά, πασπάλισε τη φωτογραφία του με το ελληνικότατο "the greek way".
Μωρέ "the greek way" πάνω απ' τη γουρουνοπούλα; Αυτό δεν το θέλει ούτε ο Θεός!

Η άλλη ανέβασε φωτογραφία από τα σχολικά της χρόνια με λεζάντα "memories".
Η λέξη "αναμνήσεις" υποθέτω της έπεφτε πολύ "μπανάλ"...


Αποτέλεσμα εικόνας για βραζω απ το θυμο μου


ΡΕ ΣΕΙΣ!!!
ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ ΡΕEE!

Στην Ελλάδα ζούμε!
Το ξέρετε;
Ελληνικά μιλάμε σ' αυτόν εδώ τον ρημαδιασμένο τόπο!

Δεν είναι κακό να μιλάμε ξένες γλώσσες- τουναντίον!
Μας πλουτίζει ιδιαίτερα το πνεύμα.

Αλλά άλλο μιλάω ξένες γλώσσες, όταν και όπου χρειάζεται και άλλο εκφράζομαι συνεχώς στα αγγλικά.
Το χειρότερο είναι ότι δε μιλάτε αγγλικά στην παρέα σας (να πεις ότι είστε κοσμοπολίτες και σας έμεινε συνήθειο), αλλά απλώς από κόμπλεξ προσέχετε οι δημόσιες αναρτήσεις σας στο facebook κλπ. να είναι γραμμένες στη γλώσσα που δε θα σας πουν παλιομοδίτες, ξεπερασμένους και αρχαιολάγνους.
Είστε αλλοτριωμένοι όλοι σας ρε!
Σας κατάπιε το θηρίο της ομογενοποίησης και δεν πήρατε χαμπάρι!

Ε μα, μου 'χετε ζαλίσει τ' αρχίδια (αυτή είναι ελληνικότατη έκφραση και κολοκοτρωναίικη) με τις φύσει κακόγουστες αυτοφωτογραφίσεις σας (selfie) και την επιδειξιομανία της υπερκατανάλωσής σας, που τη συνοδεύετε πάντα με μια φράση της αγγλικής αργκό- γιατί τα μιλάγατε και στο Μπρονξ.
Οι 9 στους 10 αποτυπώνετε την (ας πούμε) σκέψη σας στα αγγλικά!

Ήξερες και στο χωριό σου από "vintage" μωρή αχλάδω;
Ή εσύ ρε μπαγλαμά που είσαι στο "stage" στα πανηγύρια στο χωριό σου έτσι το 'λεγες;
Αμ η άλλη η βλαμμένη που δε μπορεί να γράψει "μετά το κολύμπι" και γράφει "after swimming" δεν είναι να της ρίξεις ένα κουβά παγωμένο νερό στα μούτρα να συνέλθει;

Πώς γίνατε έτσι ρε;
Τόσο εύκολο ήταν τελικά να γίνετε κιμάς;
Που μου γίνατε αγγλόφωνοι στα πίσω-πίσω, ενώ όταν πηγαίναμε σχολείο δεν μπορούσατε να ολοκληρώσετε πρόταση στα αγγλικά;
Ζώα!

Που ξαφνικά μου μάθατε να γιορτάζετε το Χάλογουιν και να βγαίνετε να ψωνίσετε τη "Black Friday".

Άντε μου στο Διάολο όλοι σας.
Για να σας το πω και στη γλώσσα που καταλαβαίνετε: fuck off!

Αποτέλεσμα εικόνας για status στα αγγλικα ελληνες



ΥΓ.: Μόλις ολοκληρώθηκε μια ακόμη ψύχραιμη τοποθέτηση από τον γκουρού της ηρεμίας Μαζεστίξ.



ΥΓ.2: Τώρα θα μου πεις: "κι εσύ βρε γελοίε που μας τα πρήζεις με την παγκοσμιοποίηση κλπ, γιατί έχεις facebook?"
Και θα σου απαντήσω "γιατί καλός μαλάκας είμαι κι εγώ..."






Ξενομανία

Μ. Σουγιούλ, Κοφινιώτης, Γούναρης

Όλες κι όλοι τώρα
έχουν πάρει φόρα
η ξενομανία τους τραβά

Τρέλα που τους δέρνει
συζητούν σαν ξένοι
αγγλικά κουτσά τραβά 

Προφορά αλλάζουν
τι κι αν δε σκαμπάζουν
ούτ’ ελληνικά καλά καλά 

Κι όποιον συναντήσεις 
είναι ν’ απορήσεις
τέτοια λόγια σου μιλούν 

Oh mille pardon, πώς είστε, καλά
Oh how do you do my dear
Κάθ’ ένας τώρα έτσι μιλά 
Oh how do you do my dear 

Κι ακούς στο δρόμο όλα τα θηλυκά
να συζητούνε ελληνοαγγλικά
Oh mile pardon, πώς είστε, καλά 
Oh how do you do my dear 

Κάνουν τις καμπόσες
λεν πως ξέρουν γλώσσες
με δυο λέξεις ξένες που μιλούν 

Λεν πως έχουν ζήσει
χρόνια στο Παρίσι
κι όλο γαλλικά πουλούν 

Άλλαξαν κι οι τρόποι
γίναμε Ευρώπη
ξένοι όλοι να φαίνονται ζητούν 

Και τους Μενιδιάτες
σαν αριστοκράτες
τους ακούς να χαιρετούν 

Oh mile pardon, πώς είστε, καλά
Oh how do you do my dear
Κάθ’ ένας τώρα έτσι μιλά 
Oh how do you do my dear 

Κι ακούς στο δρόμο όλα τα θηλυκά
να συζητούνε ελληνοαγγλικά
Oh mille pardon, πώς είστε, καλά 
Oh how do you do my dear